Om te janken

Een man mag niet huilen, volgens Jacques Herb in de gelijknamige tranentrekker. Wie echter ook maar even in de popgeschiedenis duikt, ziet dat het er barst van de huilebalken (m/v). Binnen de kortste keren sta je tot aan de knieën in het traanvocht. Een zeer beperkte opsomming van jankerds deze week. Een aanslag op de traanklieren en lekker huilie huilie doen. Soms lucht het op. … Lees verder Om te janken

The horror…

Hoogstwaarschijnlijk ben ik één van de laatste Nederlanders die nog lineair televisie kijkt. Ik heb weliswaar een smart-tv, maar ben zelf te dom en te lui om het volledige potentieel van het kijkkastje te benutten. Ook heb ik geen abonnement op Netflix of een andere streamingdienst. Game of Thrones? Hier en daar een flard van opgevangen. The Handmaid’s Tale? Idem dito. Bingewatchen? Niet aan mij … Lees verder The horror…

Pussy

Een gouden tip van schrijver Simon Carmiggelt: als je geen idee hebt waar je over moet schrijven, schrijf dan over je kat. Welnu, sinds een tijd heb ik er een huisvriend bij: kater Marx (het is een rooie), een aanloper. Aanvankelijk een mee-eter, die zich samen met andere buurtkatten tegoed deed aan het kattenvoer dat ik buiten zette. Het begon op te vallen dat ‘ie … Lees verder Pussy

Vrijheid

Driewerf hoera en laat de bazuinen schallen: de terrassen gaan open! De grauwsluier van de lockdown kan worden afgelegd en er gloort hoop voor al degenen die lang verstoken zijn gebleven van deze primaire levensbehoefte. Om wijlen Martin Luther King nog maar eens te citeren: ‘Free at last, free at last, thank God almighty, we’re free at last!’ We nemen er maar eens een inmiddels … Lees verder Vrijheid

Mieke

Zo eens in de zoveel tijd komt ‘ie voorbij. Zo’n dag die ik gemakshalve maar de Mieke Telkamp-dag heb gedoopt. Een dag met de mot in je lijf, inclusief ernstige ‘waarheen, waarvoor?’-verschijnselen. Dat je in de achteruitkijkspiegel van je eigen leven kijkt en achterop liggend verkeer ziet naderen met kentekenplaten waarop je nog net ‘zinloos’ en ‘betekenisloos’ kunt lezen, voordat je luid toeterend wordt ingehaald, … Lees verder Mieke

You get what you give

Ik wist dat de broer van een voetbalmakker van me een fikse platencollectie had, dus informeerde ik maar eens of die broer genegen was om platen uit te lenen. Het antwoord luidde bevestigend, dus toog ik op een zaterdagmorgen schoorvoetend naar die muziekkenner. Ik mocht wat platen lenen, die ik thuis op cassette opnam. ‘Hometaping is killing music’ stond er op sommige binnenhoezen van de … Lees verder You get what you give

Goedduur

De Heer is mijn herder, het zal mij aan niets ontbreken. Nou is niets nogal veel, maar muziekliefhebbers die snakken naar fysieke geluidsdragers, hoeven niet op een houtje te bijten en komen ook tijdens een pandemie aan hun trekken. Er is het click&collect-systeem waarmee platenboeren hun klanten voorzien van lp’s en cd’s en anders biedt internet wel uitkomst. Een rondgang langs enkele platenzaken leert bovendien … Lees verder Goedduur

Bury me deep in love

Het was tijdens de afwas dat de geest van The Triffids weer eens in me neerdaalde. Hoofdtelefoon op, een Spotify-playlist op standje shuffle en daar kwam de veel te vroeg overleden David McComb weer wat honing in mijn buis van Eustachius gieten. Ah, The Triffids… Onzalig de onwetenden die zich nimmer hebben gelaafd aan de fontein van de eeuwige deugd van deze Australiërs. Eens om … Lees verder Bury me deep in love

ABBA

De smaakpolitie hanteert al jarenlang een gedoogbeleid, dus hoef je je niet meer te schamen dat je ook als rechtgeaarde muzikale snob ABBA weet te appreciëren. De Zweedse hitmachine labelen als ‘guilty pleasure’ doet daarbij het raffinement van enkele handenvol perfecte popsongs tekort. Als 12-jarige, door testosteron aangedreven drietrapsraket die klaarstond om gelanceerd te worden voor een nog jaren durende vlucht met eindbestemming Venus, vormde … Lees verder ABBA