Twee grote bouwketen op een fundering. Capaciteit 125 bezoekers, 150 wanneer ze een beetje willen inschikken. Meer is het niet, jongerencentrum The Curve in Echt (L). Correctie: het is véél meer dan dat. Het kleinste jongerencentrum annex poppodium van Limburg is onder meer al meer dan 35 jaar het eerste stapje op weg naar eeuwige roem voor Limburgse bands. Ruim 12 jaar mocht ik tot … Lees verder Where do we go now but nowhere?
Terwijl de mussen gebraden en al van het dak vallen en m’n hoofd een snelkookpan lijkt, schieten er toch zo links en rechts nog wat gedachten door m’n gebakken brein. Zoals de gedachte aan het fenomeen ‘after movie‘. Geen enkel zichzelf respecterend festival grijpt niét naar dit gereedschap uit de marketing-toolkit. Met als resultaat razendsnel en inventief gemonteerde filmpjes die je een idee moeten geven … Lees verder Strange movies
Nu het festivalseizoen na twee jaar geheelonthouding weer in volle hevigheid is losgebarsten, enkele zaken die me als oude festivaltijger opvallen en bij vlagen mateloos irriteren. Dus tot nut van het algemeen en van ondergetekende in het bijzonder, een paar goedbedoelde adviezen. Wanneer je als vet betaalde artiest het podium beklimt, strekt enige topografische kennis tot aanbeveling. KISS ging onlangs hopeloos de mist in door … Lees verder You can’t do that on/offstage anymore…
Het moet in het jaar onzes Heeren 2019 zijn geweest, in toen nog onverdachte tijden. Mijn dochter had haar oog laten vallen op het optreden van Pearl Jam in de Ziggo Dome, juli 2020. In het kader van budgetbewaking legde ik haar een rekensommetje voor. Ticket + treinreis Amsterdam + hapje en drankje, dan zit je al snel op 150 euro. Terwijl je voor een … Lees verder Life is what happens to you…
Als rechtgeaarde snob hoor je je neus op te halen voor een megafestival als Pinkpop. En toegegeven: ook ik huil wel eens mee met de wolven in het bos als het gaat over de programmering, met bands waar ik nog niet dood naast gevonden wil worden. Pinkpop is echter een generaties overstijgend festival en daarom – maar niet alléén daarom – nog altijd méér dan … Lees verder Teach your children well
Komend weekend een dagje Pinkpop meepikken. Wat voor de ene Limbo carnaval is, is Pinkpop voor mij: traditie. Ongeacht de kwaliteit (of het gebrek daaraan) van het programma: als ik er niet bij ben, krijg ik last van ontwenningsverschijnselen. En er valt altijd wel wat koren tussen het kaf te ontdekken. Sinds 1978 – buiten de coronajaren – twee edities gemist, dus u mag beginnen … Lees verder Top of the pops
Mogelijk heeft het te maken met het indalende besef dat er – eens je een bepaalde leeftijd hebt bereikt – méér te zien is in de achteruitkijkspiegel, dan door de voorruit. Anders gezegd: er ligt inmiddels een schitterende toekomst achter me. Hoe dan ook, de laatste tijd draaien er hier verdacht veel plaatjes rondjes uit een soms ver muziekverleden. Lp’s waar ik destijds te jong … Lees verder The future’s so bright, I gotta wear shades
Het is uniek in de wondere wereld van de kunsten: de toegift. Althans, in de muziek. Daar is de ‘Zugabe’ of een ‘encore’, na het scanderen van een ‘we want more!’, de usance. Best bijzonder, wanneer je dit gebruik wat nader bestudeert. Je ziet immers een theatergezelschap dat Shakepeare speelt, na een opvoering van Macbeth, gevolgd door een klaterend applaus, niet even ook nog een … Lees verder We want more?
Zo d’ouden zongen, piepen de jongen. Deze tegeltjeswijsheid ging afgelopen week op. Met smaak een zeer gevarieerd muzikaal menu verorberd, dat begon met het gratis toegankelijke Mama’s Pride festival in Geleen, waar ik sinds jaar en dag het genoegen en het voorrecht heb tussen de bands door plaatjes te mogen draaien. Een pareltje aan de Limburgse festivalkroon, met een programma dat voor elk wat wils … Lees verder When I’m sixty-four
‘FvD zal ophef zijn, of zal niet zijn.’ Dixit Thierry B. Vervang ‘FvD’ door VI/Johan Derksen en we zijn er. Ophef als verdienmodel en daarom gaan Derksen c.s. van relletje naar rel en zit tenminste een deel van de kijkbuiskinderen handenwringend voor de buis te wachten op een volgende ‘anekdote’. Bij kritiek wordt in de slachtofferrol gedoken, om te orakelen over vertrutting, de woke- en … Lees verder The times they are a-changin’
MuziScene magazine 