Birthday

Maak zoveel mogelijk lentes, zomers, herfsten en winters mee, vier zo vaak mogelijk je verjaardag en probeer doodgaan zo lang mogelijk uit te stellen. Ziedaar het recept voor een lang leven. Doodsimpel. Met enig voorbehoud blaas ik binnenkort 59 kaarsjes uit en dan is het nog maar een korte sprint in rechte lijn naar de zes kruisjes. Zestig is het nieuwe zevenentwintig heb ik me … Lees verder Birthday

Feels like I’m in love

Van huis uit heb ik de heteroseksualiteit met de paplepel binnen gekregen. Blij toe dat ik in deze verwarrende tijden niet hoef te twijfelen aan mijn geaardheid, maar dat een en ander al een kleine zes decennia in steen is gebeiteld. Dat heeft dan weer ten gevolg dat ik nogal snel verliefd raak, waarbij ik een interesse toon in wat men vroeger ongestraft ‘lekkere wijven’ … Lees verder Feels like I’m in love

Ain’t that enough

Nee, nee, nee! Genoeg is genoeg en ‘trop‘ is teveel. Net iets te vaak een Herman Kuiphof-momentje beleefd en er tóch weer ingetuind. Waar we het over hebben? Over bands die na een split of een lange periode van stilte een comeback maken. Bands die in het verleden iconische albums voortbrachten. Artiesten die na diverse solo- en nevenprojecten weer terugkeren op het oude nest en … Lees verder Ain’t that enough

Struggle for jive

‘God straft wie rocker in Holland wil zijn.’ Deze tegeltjeswijsheid van wijlen Jan Rot kwam afgelopen vrijdag in me op in zaal De Posthoorn, in het Belgische Hamont. Normaal gesproken haal ik mijn neus op voor bands die teren op oude glorie, met vaak nog maar één of twee originele bandleden in de gelederen. Bands waarbij de balans van passie naar pecunia is doorgeslagen. Alle … Lees verder Struggle for jive

The stars are out tonight

Overdonderd. En een lesje in nederigheid. Hoe kun je je – als iemand die nooit meer dan drie noten na elkaar heeft gespeeld (en niet noodzakelijk in de juiste volgorde), die plaatjes verzamelt, af en toe achter de draaitafels staat, wat over muziek lult, maar wiens artistieke exploten geen naam mogen hebben – nou niét slechts een onbeduidend stofje in de muzikale kosmos voelen, na … Lees verder The stars are out tonight

Istanbul (not Constantinople)

Het overkomt me niet zo vaak meer. Na ruim vier decennia de concertpodia en festivals te hebben afgedweild ben ik wellicht wat blasé geraakt. Ik dicht mezelf – terecht of onterecht – bovendien enige autoriteit toe wat betreft het (h)erkennen van kwaliteit en authenticiteit en ben met het klimmen der jaren me meer en meer bewust van het fenomeen ‘oude wijn in nieuwe zakken’. Het … Lees verder Istanbul (not Constantinople)

Oh Nederland

Een lichte writer’s block, gecombineerd met druk-druk-druk, weerhield me er twee weken van een stukkie te tikken. Daar kwam nog de toestand in den lande bovenop, die me niet bepaald vrolijk stemt. Ik passeerde enkele keren een viaduct over de A2, waar telkens een mix van protesterende boeren en chronisch ontevredenen hun ongenoegen uitte, hetgeen voor behoorlijk wat jeuk aan mijn middelvinger zorgde. Er was … Lees verder Oh Nederland

Broken record

Het valt natuurlijk te categoriseren onder de noemer ‘relatief klein leed’, maar als singletjesfanaat bezorgt een gebroken plaatje me telkens weer een bloedend hart. Er zijn wel verschillen. Plaatjes die je uit een ramsjbak vist voor een euro of minder en waarbij het veronderstelde haarlijntje bij thuiskomst een breuk blijkt te zijn? That’s all in the game en geen groot verlies. ‘Keep calm and carry … Lees verder Broken record

Everything gives you cancer

Magere Hein heeft zijn grijpgrage vingers weer eens uitgestrekt en de zeis ter hand genomen. Slachtoffer ditmaal een amigo da musica die onder meer lid was van mijn popkwisteam The Funksoulbrothers. Hoewel dit de kroniek van een aangekondigde dood was, viel het overlijdensbericht rauw op mijn dak.  Het begon allemaal met wat vage klachten, onderzoeken en een zware operatie die het lichamelijke euvel had moeten … Lees verder Everything gives you cancer