Oh Nederland

Een lichte writer’s block, gecombineerd met druk-druk-druk, weerhield me er twee weken van een stukkie te tikken. Daar kwam nog de toestand in den lande bovenop, die me niet bepaald vrolijk stemt.

Ik passeerde enkele keren een viaduct over de A2, waar telkens een mix van protesterende boeren en chronisch ontevredenen hun ongenoegen uitte, hetgeen voor behoorlijk wat jeuk aan mijn middelvinger zorgde. Er was een neofascistische lul van Forum voor Democratie, die bij zijn maiden speech in het hart van onze democratie – de Tweede kamer- ongehinderd zijn mest mocht uitrijden en inmiddels is in Almere de Forum-school gestart, waar kindertjes les krijgen in de omvolkingstheorie, aan het eind van het trimester een proefwerk feitenontkenning voor de kiezen krijgen en waar aan het eind van het schooljaar de musical ‘Slachtoffertje’ wordt opgevoerd. Er is het stilaan gebruikelijke, maar niet te verteren gesmijt met bier en pis in de vaderlandse voetbalstadions, door zulthoofden uit wier ogen onversneden haat valt af te lezen, gevoed door drank & drugs. Die stammenstrijd der neanderthalers gaat tevens gepaard met racistisch gebral en oerwoudgeluiden, daarmee aangevend dat we wel degelijk van de apen afstammen, maar dat de evolutie bij een deel van de zich supporters noemende droplullen niet heeft doorgezet. Voeg daarbij nog wat crises waarbij onze recordpremier een imitatie van de onzichtbare man ten beste geeft. Bovendien worden we allemaal armer, tenzij je een ceo bent die de pakjes boter op het hoofd steeds hoger weet te stapelen.

Probeer dan maar eens een stukkie te tikken over zoiets futiels als muziek. Alhoewel de kunsten juist nú schoonheid en troost zouden moeten bieden. Het valt me zwaar, zeker nu twee zingende  palingen het land in diepe rouw dompelen en de omgekeerde vlaggen halfstok dienen te hangen na het drama dat zich in Volendam heeft afgespeeld. 

Er zaten zo’n half miljoen Coldplay-fans in de virtuele wachtkamer, pinpas in de knuistjes geklemd, om een kaartje te bemachtigen voor hun prijzige concerten en het enige wat ik kon denken was ’waarom God, waarom toch?’  

Ik had een bezoek willen brengen aan het Zomerparkfeest in Venlo. Een gratis festival met voor elk wat wils, waarbij ik het optreden van The Weather Station rood had omcirkeld. Frontvrouw Tamara Lindeman bevindt zich in een ethische spagaat, omdat met een band toeren op gespannen voet staat met haar zorgen om het klimaat. Ik was echter te brak om naar het ’stedje van lol en plezeer’ af te zakken en realiseerde me later dat ik het klimaat een dienst had bewezen door niet in de auto te stappen.

Van horen zeggen begrijp ik dat Muse een nieuw album uit heeft en dat deze plaat een terugkeer betekent naar oude glorie, hetgeen ik niet als een aanbeveling zie. Tot slot schijnt het bijzonder gewaardeerde programma ’De Beste Zangers’ aan een nieuw seizoen te zijn begonnen. Probeer het dan maar eens droog te houden, de klimaatcrisis ten spijt. Heer, heb meelij met dit land.

DJ 45Frank

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s