We zijn in de catacomben van Paradiso op zoek naar Willie Nelson. Iemand zegt: ‘Hier is hij niet, hij zit lekker buiten in z’n truck!’ Verstond ik nou truck? Eenmaal buiten zien we een grote Nightliner die naast Paradiso geparkeerd staat. Binnen zit Willie aan een mok dampende thee en zo te zien speelde hij even daarvoor met iemand een potje schaak. Willie is een relaxte man. … Lees verder Willie Nelson, Amsterdam, 7 juni 2000
Monomyth vraagt me voor een nieuwe bandfoto. De Haagse band heeft een nieuwe gitarist en dat willen ze de fans laten weten. Er is geen tijd om af te reizen naar een locatie. Het liefst combineren ze de shoot met een repetitie en dus moet ik de foto vlakbij de oefenruimte schieten, in hartje centrum. In mijn hoofd mix ik mijn Queens Of The Stone Age-portret met de beruchte kofferbakscène … Lees verder Monomyth, Den Haag, 26 september 2017
Queens Of The Stone Age treedt vanavond op in Tivoli. Drie jaar geleden speelden ze hier ook. Toen voor een halflege zaal, maar vanavond is het stijf uitverkocht. Aan mij de taak om een mooi portret van de band te schieten. Ik vind Tivoli aan de Oudegracht echter geen fijne locatie. Het liefst zou ik ze in een woestijn willen neerzetten. Dan maar naar buiten. Dat is natuurlijk … Lees verder Queens Of The Stone Age, Tivoli, 21 augustus 2001
Blondie speelt op Parkpop, een thuiswedstrijd voor mij, dus ik ben lekker vroeg backstage om Debbie Harry te portretteren. Maar de shoot wordt telkens uitgesteld. Inmiddels is duidelijk dat het voor het optreden niet meer gaat lukken en als tijdens het concert in de vooravond de regen met bakken uit de hemel valt, laat ik de hoop op een goede afloop varen. Moedeloos staar ik voor mij uit. … Lees verder Debbie Harry, Kijkduin, 27 juni 1999
Over drie weken staat Basement Jaxx in Paradiso. Vandaag heb ik de heren voor mijn camera in het American. De sfeer is vrolijk en ontspannen. Het duo maakt continu grapjes over mijn gelijkenis met een van hen: Felix Buxton. Of ik niet af en toe zou willen invallen. Ik wimpel het af. Niets voor mij al die aandacht. Het stijf uitverkochte concert van Basement Jaxx is net afgelopen. In Paradiso … Lees verder Basement Jaxx, Amsterdam, 24 maart 1999
De dame achter de balie kijkt ons glazig aan. ‘Monsieur Cooper? Non, il n’y a pas de Cooper…’ ‘Vincent Furnier?’ proberen we vertwijfeld. Maar er verblijft ook geen gast met die naam in het Brusselse hotel. Enigszins paniekerig bellen we met de redactie. Kut, we zijn een dag te vroeg. ‘Blijf daar maar,’ zegt de hoofdredactrice. We kopen een tandenborstel en een onderbroek en gaan de kroeg in. … Lees verder Alice Cooper, Brussel, 31 mei 2000
Tom Rowlands en Ed Simons zien er vermoeid uit. Het is een lange dag. Voor mij ook, want ik moest vanochtend vroeg naar Schiphol om mijn vlucht naar Londen te halen. Even op en neer voor een shoot met The Chemical Brothers. Het is prachtig weer als ik aankom bij het kantoor van het platenlabel, eigenlijk jammer om binnen te fotograferen. Ik vraag dus of we misschien op het dak mogen. … Lees verder The Chemical Brothers, Londen, 29 mei 1999
Het is zaterdagmiddag en het voorjaar toont zich van zijn beste kant. Voordat we aan de slag gaan zit ik met Jill Scott en Ursula Rucker tegen de zijgevel van Paradiso te chillen. Technici lopen af en aan, zo ook mensen van de platenmaatschappij, journalisten en anderen wiens rol mij niet altijd duidelijk is Rucker zal vanavond optreden en Scott is mee om haar debuutalbum te promoten. … Lees verder Jill Scott, Amsterdam, 13 mei 2000
Het zal ergens in de eerste jaren van dit millennium zijn geweest. In die tijd kreeg ik de heren van Underworld regelmatig voor mijn lens. Bijvoorbeeld in Londen of Brussel en zoals deze keer in Amsterdam. Het voelt dan alsof of je een bekende tegenkomt op straat. Voordat we aan het werk gaan keuvelen we over van alles en nog wat. Artiesten vinden het na een lange … Lees verder Karl Hyde, Amsterdam, begin jaren 00
We zitten te wachten in het halletje voor de kleedkamers van de Maaspoort. De persdame van de platenmaatschappij is net met haar baan begonnen. Het is een paar dagen voor Kerst en we wachten op Peter Steele, de frontman van Type O Negative. Dan gaat de deur open. Onvermijdelijk schrikken we even. De woest uitziende man moet bukken om door de deuropening te kunnen stappen. Daar is hij dan. … Lees verder Peter Steele, Maaspoort ‘s-Hertogenbosch, december 1999
MuziScene magazine 