Nocturnal Sunshine – Nocturnal Sunshine
Achter Nocturnal Sunshine gaat de Brits-Japanse producer Maya Jane Coles schuil. Zij heeft de nodige prijzen op haar naam staan als producer van het werk van anderen, en maakt nu de stap om eens zelf een plaat te maken. Alles op de plaat, op een paar gastbijdragen na, is van haar eigen hand. De muziek uiteraard, veel van de vocalen, het artwork en de plaat … Lees verder Nocturnal Sunshine – Nocturnal Sunshine
Kerrier District – 4
Luke Vibert, de Engelse pionier gespecialiseerd in de acid dance, haalt een oud pseudoniem van stal om onder de naam Kerrier District een pure discoplaat te maken. Maar liefst 14 nummers lang verkent hij op alle mogelijke manieren de disco en funk en mixt er lekkere instrumentale tracks voor die luisteren naar veelzeggende titels als Techno Disco, It’s The Disco en Live Disco. Ja, het … Lees verder Kerrier District – 4
Rangleklods – Straitjacket
Het Deense duo Esben Andersen en Pernille Smith-Silvertsen is sinds het verschijnen van de debuutplaat Beekeeper in 2011 vooral erg druk geweest met live-optredens waarbij zij met hun tweeën met een uitgekiende show met een scheepslading aan synths, pedalen en bewegingsgevoelige controlers indrukkewekkende shows neerzetten. Tussen de bedrijven door nummers schrijven voor de tweede plaat is dan altijd lastig en kan wel eens een minder … Lees verder Rangleklods – Straitjacket
Surfer Blood – 1000 Palms
Ja, het zal je maar overkomen als indiebandje: vet doorbreken, opgenomen worden in de stal van een hele grote platenmaatschappij, en er dan achter komen dat je geen creatieve vrijheid meer hebt. Dat is het verhaal van Surfer Blood. In 2009 vielen ze op tijdens hét festival voor nieuwe acts in New York CMJ. En daarna ging het heel snel met de band. Warner Brothers … Lees verder Surfer Blood – 1000 Palms
Juan Wauters – Who Me?
Daar staat ‘ie dan, Juan Wauters, die artiest met die opmerkelijke combinatie van namen: het klinkt Latijns-Amerikaans en oer-Hollands tegelijk. Op de hoes van zijn plaat staat hij bovenop de motorkap van een auto; de hoogte gezocht om hem van top tot teen te kunnen afbeelden met de skyline van New York op de achtergrond. Het lijkt wel een kiekje van een toerist, zoals die … Lees verder Juan Wauters – Who Me?
Nosaj Thing – Fated
Jason Chung, alias Nosaj Thing, brak door met zijn debuutplaat Drift die werd geprezen om z’n bijzondere sfeer in de electro-scene van Los Angeles. Fated is zijn derde plaat. Het wordt aangeprezen als een product waarin de producer zijn aanpak tot volle wasdom laat komen. Zijn methode is om de nummers helemaal te strippen tot alleen het hoogstnoodzakelijke overblijft; altijd sec instrumentaal. Afwijkend is alleen … Lees verder Nosaj Thing – Fated
Geoff Farina: ‘Veel trio’s hebben geen kaas gegeten van arrangeren’
9 mei 2015, Exit Verse, live in Den Hemel, Zichem, België „Ik ben 45 jaar oud en zou het liefst thuis zijn. Met mijn vrouw tijd doorbrengen en films kijken. Maar ik hou er ook van om te spelen. En je moet nu eenmaal veel spelen om platen te kunnen maken. Maar dan heb je zo’n dag als vandaag. Ik ben nu erg moe omdat … Lees verder Geoff Farina: ‘Veel trio’s hebben geen kaas gegeten van arrangeren’
They Might Be Giants – Glean
Het duo John Flansburgh en John Linnell geeft al sinds midden jaren tachtig een niet aflatende stroom platen uit. Met Glean staat de teller op 16 studio-albums. Ooit begonnen met simpele punkrock begeleid door alleen een drumcomputertje, later meer complex, meer experimenteel en breder georkestreerd. Die lijn wordt voortgezet op Glean. En zoals we van de heren gewend zijn telt de plaat een overdosis aan … Lees verder They Might Be Giants – Glean
Blanck Mass – Dumb Flesh
Benjamin John Power, een van de oprichters van Fuck Buttons, leeft zich uit in het soloproject Black Mass en houdt nadrukkelijk geen rekening met tere zieltjes. Dumb Flesh – lees lomp vlees – is een goed gekozen titel voor een plaat vol lang uitgesponnen experimenten met elektronica; zompig, donker en uitzichtloos. De nummers zijn vrijwel allemaal ritmische thema’s die hypnotiserend eindeloos worden herhaald en waar … Lees verder Blanck Mass – Dumb Flesh
Mac McCaughan – Non-Believers
Frontman van het onvolprezen Superchunk Mac McCaughan maakt voor het eerst een solo-album onder zijn eigen naam. Terwijl hij toch al een hele serie solo-platen onder het pseudoniem Portastatic heeft gemaakt. Dat wekt nieuwsgierigheid. Als fan hoop je dan op een bijzondere en spetterende plaat. Op Twitter kondigt Mac, ook oprichter en mede-eigenaar van het label Merge, de plaat aan als een nostalgische terugblik op … Lees verder Mac McCaughan – Non-Believers
MuziScene magazine 