Yeasayer – Amen & Goodbye
Wat is er de afgelopen vier jaren in hemelsnaam gebeurd met Chris Keating, Ira Wolf Tuton en Anand Wilder, de bandleden van Yeasayer? Het collectief uit hip Brooklyn liet ons in 2012 nog dansen op hun opwindende mix van invloeden en heel eigen geluid op Fragrent World. Een consistente opwindende plaat die je een goed humeur bezorgt. Nu ligt er dan eindelijk de opvolger Amen … Lees verder Yeasayer – Amen & Goodbye
Underworld – Barbara Barbara, we face a shining future
Na een lange periode elk met allerlei zijprojecten bezig te zijn geweest – tot en met de opening van de Olympische Spelen in Londen aan toe, is het duo Karl Hyde en Rick Smith dan eindelijk weer gewoon bij elkaar en maken ze voor het eerst in jaren weer een volwaardig album met een titel Underworld waardig: Barbara Barbara, we face a shining future. Met … Lees verder Underworld – Barbara Barbara, we face a shining future
The Thermals – We Disappear
Weezer, eat your hart out. The Thermals worden toch steeds meer dé grossier in puntige catchy punkpop songs op een basis van gruizige gitaren, en die status onderstrepen ze dubbeldik met het nieuwe album We Disappear. Een album dat wel in emotionele lading afwijkt van het voorgaande werk. Tot nu toe leken Hutch Harris, Kathy Foster, en Westin Glasseen één al lang leve de lol … Lees verder The Thermals – We Disappear
The Posies + Cooper + Black Horse Society
31 maart 2016, Paard van Troje, Den Haag Ken Stringfellow is een artiest waar je uren onafgebroken naar kunt kijken en blijven kijken. Hij staat in het rijtje van muzikanten die de beleving van hun muziek met emmers tegelijk de ruimte in slingeren. In uptempo nummers loopt hij als een gekooide tijger over het podium, springt op om de accenten extra kracht bij te zetten … Lees verder The Posies + Cooper + Black Horse Society
The Comet Is Coming – Channel The Spirit
Liefhebbers van Red Snapper uit de tijd dat zij nog op het Warp-label werden uitgebracht en echt opwindend nieuwe muziek maakten, moeten kennismaken met The Comet Is Coming. Ook deze band komt uit Londen en maakt instrumentele muziek die diep is ingebed in jazz en funk. Net als op Red Snappers debuut Prince Blimey, speelt op Channel The Spirit de saxofoon een belangrijke rol en … Lees verder The Comet Is Coming – Channel The Spirit
Hooverphonic – In Wonderland
Iedereen heeft wel eens een aanval van zoetbehoefte, toch? Voor de schappen vol chocolade in de super bijvoorbeeld. Zo maar ineens. Het overvalt je. In muziek is het al net zo. Tussen alle experimentele en op het scherpst van de snede mag best af en toe eens iets gelikts zitten. Hooverphonic is al sinds jaar en dag hofleverancier van ons zoet. Maar wie had gedacht … Lees verder Hooverphonic – In Wonderland
Dinner – Psychic Lovers
Achter de naam Dinner gaat de Deense producer Anders Rhedin schuil. Psychic Lovers is zijn eerste volledige album. Soms zorgt een tekst van een biografie er al voor dat je weinig trek meer hebt om er nog naar te gaan luisteren. Als wat je hoort dan ook nog matcht met de wansmaak in de beschrijving van wat we horen, scherpen we de messen. Dinner draait … Lees verder Dinner – Psychic Lovers
Shonen Knife – Adventure
‘Hot, hot, hot, wa-sa-bi, why is it so hot, hot hot’. Infantiele teksten, hooklines op gitaar die klinken alsof de gitarist het allemaal net niet kan bolwerken, zang die op de plekken waar het emotioneel zou moeten lijken, ineens afstandelijk vlak klinken door een eigenaardig accent, roze gitaren, zangharmonieën die uit een tekenfilm lijken te komen. Staat hier een weinig getalenteerd tienerbandje in een oefenruimte … Lees verder Shonen Knife – Adventure
Coves – Peel
Coves is in werkelijkheid een duo; Rebekah (ook wel Beck genoemd) Wood en John Ridgard. Ze verrasten in 2014 met hun debuut Soft Friday dat hele goede liedjes goot in een lo-fi jasje met een 60’s sfeer die zo in een Tarantino film zou passen. Knappe plaat. Opvolger Peel is op momenten harder, klinkt meer hifi, maar mist jammer genoeg de ruwe kwaliteit van de … Lees verder Coves – Peel
Cheap Trick – Bang Zoom Crazy…Hello
Ik was tiener toen Cheap Trick zijn radiohitjes had, en schaamde me ook toen een beetje dat ik die liedjes wel leuk vond. Maar echte serieus te nemen rock was dit natuurlijk niet, met die meezingbare refreintjes en zo’n blond fotomodel als zanger. Snel genoeg waren ze bovendien oubollig, toen punk en new wave de massa’s bereikten. In 1998 zag ik ze in de Melkweg. … Lees verder Cheap Trick – Bang Zoom Crazy…Hello
MuziScene magazine 