Underworld – Barbara Barbara, we face a shining future

Na een lange periode elk met allerlei zijprojecten bezig te zijn geweest – tot en met de opening van de Olympische Spelen in Londen aan toe, is het duo Karl Hyde en Rick Smith dan eindelijk weer gewoon bij elkaar en maken ze voor het eerst in jaren weer een volwaardig album met een titel Underworld waardig: Barbara Barbara, we face a shining future. Met die titel is meteen de toon gezet. Voor je gevoel mag de wereld om je heen dan zo’n beetje vergaan, staan alle waarden waar we ooit ons bestaan op baseerden op de tocht, lijkt het wel of iedereen tegenwoordig parttime werkloos is; Underworld is en blijft positief tot op het bot. Niks crisis: we face a shining future. Je reinste escapisme.

En de plaat past daar uitstekend bij en ligt in lijn met Underworlds traditie. In helaas maar zeven tracks voert het Britse duo je zo’n driekwartier even naar een plek waar alles goed en warm is. In Low Burn plant Underworld zijn zachtaardige liefde in je brein als ze op een dreunend ritme scanderen time, first time, blush, be bold, be beautiful, free. Alsof we ineens weer op een housefeest staan tussen de smiley’s; heb jij nog pillen?

De plaat begint met I Exhale en voor fans betekent dat direct thuiskomen. Op basis van een beukende beat wordt met twee noten op een synth een thema neergezet dat zich zo’n acht minuten blijft herhalen. Over de beat praat-zingt Hyde over zijn positieve wereldvisie. Knap is en blijft dat het duo in die lange nummers vol herhaling een mooie spanningsboog weet te creëren die langzaam hypnotiserend werkt; een kenmerk dat het hele album wordt doorgetrokken. Prachtige synthsounds ondersteunen het zachte karakter van de plaat. Al zit er genoeg venijn in de vuile scheurende noise die bijvoorbeeld in If Rah ook ruim baan krijgt.

Na drie energieke nummers zakt het album even in. Santiago Cuatro en Motorhome zijn ingetogen bijna ambient composities waar je aandacht maar al te gemakkelijk wegebt. Het blijkt een adempauze voor wat nog komen gaat. Underworld sluit af met misschien wel de sterkste nummers op Barabara Barbara. In Ova Nova speelt een sterke zanglijn de hoofdrol en ja, de heren zingen er met hele zinnen tegelijk op los en dat werkt niet eens zo slecht. Afsluitend Nylon Strung begint zachtaardig en bijna melancholiek. Maar die negatieve vibe mag hooguit 30 seconden duren. Dan slaat de beat aan en voert samenzang en steeds weer herhaalde zoetgevooisde woordjes als Open Me Up je naar het Disneyland in je eigen hoofd.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s