Voor de fans van weleer die na Indy Cindy de hoop hadden opgegeven dat de Pixies ooit nog zouden opstaan is er verheugend nieuws. We horen een vernieuwe Pixies op Head Carrier en deze versie van de fameuze band komt dichter bij het origineel dan we nog voor mogelijk hadden gehouden. Head Carrier is de tweede plaat sinds de reünie die in 2003 aarzelend werd … Lees verder Pixies – Head Carrier
Aestrid uit Soest daalt op hun vijfde plaat Silver nòg dieper af in de haarvaten van de getroebleerde geest van frontman Bo Menning. De rauwe emotie spettert uit de groeven, met name op de momenten dat Menning zichzelf overschreeuwt en maar amper de hoge noten weet te halen waar hij naar reikt. Dat kenmerk maakt Silver een indrukwekkende plaat, en in de geschiedenis van Aestrid … Lees verder Aestrid – Silver
Er zijn platenwinkels waar je True Widow moet zoeken in de afdeling metal. Nu kun je genrediscussies eindeloos voortzetten omdat de grenzen zelden helder met een schaartje te knippen zijn, maar beweren dat True Widow metal is; dan kunnen we alle muziek waar distortion over bas en gitaar wordt gebruikt en de ritmes net iets langzamer dan gewoon voortaan wel metal gaan noemen. Ben je … Lees verder True Widow – Avvolger
Turn It Golden is de tweede langspeler van Tom Gerritsen, de Utrechtse singer songwriter, die zich graag verschuilt achter het alias The T.S. Eliot Appreciation Society. Dat verbergen niet nodig is, wordt al snel duidelijk. Opener Anne’s Lullaby is een instrumentaal folk nummer dat het album perfect inleidt en de luisteraar warm maakt voor The Grand Tour. Met niet meer dan akoestische gitaar en drums … Lees verder The T.S. Eliot Appreciation Society – Turn It Golden!
Twee jaar geleden verscheen in september Lateness of Dancers, het vorige album van Hiss Golden Messenger. Nu is er, wederom in de herfst, het zesde album van het indie folkduo. Met Heart Like A Levee pakken de heren onvermoeid door. Veel is er niet veranderd op het eerste oog. Biloxi, waarmee de plaat wordt geopend had zo tussen de nummers van de voorganger gepast en hetzelfde geldt voor Tell Her I’m Just Dancing. Even het geheugen opfrissen: HGM klinkt als alternatieve country … Lees verder Hiss Golden Messenger – Heart Like A Levee
De schorre stem van Elaine Edenfield is de blikvanger in de muziek van Warehouse. De Amerikaanse band heeft zich overduidelijk laten beïnvloeden door Engelse bands uit de jaren tachtig. De gitaren refereren aan new wave sterren van voorheen en het springerige baswerk kan zo weer onder Joe Jackson worden geplakt. En kijk dan die kleding en die stoere laarsjes. Ook de kleurstelling en stijl van … Lees verder Warehouse – Super Low
Cathy Lucas opereerde tot nu toe onder de naam Orlando en gaf wat cassettes uit voor de liefhebbers van muziek waar lang over is nagedacht: conceptuele muziek dus. Lucas komt uit Londen en vond in haar kennissenkring nog wat mensen die een broertje dood hebben aan alles dat gewoon en bekend is. Nee, zij houden van rare platen die ze vinden op obscure marktjes en … Lees verder Vanishing Twin – Choose Your Own Adventure
Blonde Redhead geeft in een box getiteld Masculin Feminin de eerste twee platen opnieuw uit aangevuld met outtakes en demo’s: totaal 37 tracks. Materiaal voor echte fans, want niet al het voor het eerst uitgegeven materiaal is bijzonder de moeite waard. Zo horen we Kazu Makino zuchten en kreunen op een gruizige opname getiteld Not Too Late; alleen leuk als je gaat voor een Japanse … Lees verder Blonde Redhead – Masculin Feminin
Op Sonic Revolver, de vierde langspeler van de Ruben Hoeke Band (de eerste in nieuwe samenstelling) eert de meestergitarist zijn vader door te openen That’s The Boogie van Rob Hoeke Rhythm and Blues Explosion. Dat daarmee de argeloze luisteraar op het verkeerde been wordt gezet zij hem vergeven. Wat volgt is rock die is geworteld in blues, maar die toch een stuk steviger klinkt en … Lees verder Ruben Hoeke Band – Sonic Revolver
Het sympathieke Duitse label Morr specialiseert zich doorgaans in mooie fijnzinnige electro zoals Lali Puna, Múm en The Go Find. Sin Fang is een loot aan de elektrische boom, maar wel een in veel opzichten afwijkende. Achter de act gaat de IJslander Sindri Már Sigfússon schuil. Die is ook actief in de band Seabear, die zich sterk op folkmuziek oriënteert. In Sin Fang concentreert Sigfússon … Lees verder Sin Fang – Spaceland
MuziScene magazine 