John Moreland heeft een nieuw label, toch is zijn muziek niet heel veel veranderd. Misschien is het wat positiever dan we van hem gewend zijn, maar verder, ondanks dat hij verhuisde naar het indielabel 4AD toch vertrouwd. Big Bad Love, inmiddels zijn vierde studio album staat vol met laidback americana: singer/songwriter meets country, pop en blues, opgeleukt met een subtiel snufje rock and roll, Big … Lees verder John Moreland – Big Bad Love
Tja, en wat nu? Dat moeten Amelia Meath en Nick Sanborn hebben gedacht nadat hun debuutplaat toch wat onverwacht een stevig succes bleek. Sylvan Esso combineert zeer effectief minimalistische beats en electro met de kleurrijke zang uit de folk-hoek van Meath. Ze ontmoetten elkaar, probeerden eens wat en dan blijkt experiment een van de leukste verrassingen in het verschijningsjaar 2014. Maar hoe zet je zo’n … Lees verder Sylvan Esso – What Now
FrameWork is het tweede album van deze waveband uit Stockholm die wel erg nadrukkelijk klinkt als The Mission of Sisters Of Mercy. Ze doen daarbij ook geen enkele serieuze poging om een eigen geluid te creëren. Maar dat mag wave-fans worst wezen, want wat ze met dat geluid doen, mag er wezen. Prima nummers die allemaal kenmerken hebben die de waver op prijs stelt. Brede … Lees verder A Projection – Framework
In 2014 verwarde het Rotterdamse gezelschap Tommy Moustache het publiek met instrumentale jazz die maar niet in het daarvoor uitgeruimde hokje te proppen was. En werd de draak gestoken met de denkbeeldige besnorde figuur Tommy. Nu keert de band terug met een minder tongue-in-cheek album, maar nog altijd nauwelijks in een hokje te proppen. Op EGO spelen de vier opnieuw rauwe jazz. Daar zijn de … Lees verder Tommy Moustache – EGO
Wat krijg je als je een Britse jazz-bassist, een folk-georiënteerde gitarist en een Indiase sarangi-speler laat samenwerken? Nou, in elk geval iets dat anders is dan anders. James Yorkston, Jon Thorne en Sulhail Yusuf Khan hebben maar weinig gemeen met elkaar en komen niet alleen uit totaal verschillende werelddelen maar zijn ook thuis is onvergelijkbare muziekstromingen. En dus ontstaat er een interessante potpourri als die … Lees verder Yorkston/Thorne/Khan – Neuk Wight Delhi All-Stars
Wire viert zijn veertig jarig bestaan met de release van hun zestiende album Silver/Lead en een uitgebreide wereldtour. Het album was al klaar toen MuziScene pak weg een jaar geleden Wire’s voorman Colin Newman sprak in Amsterdam. Hij legde uit dat de band in relatief korte tijd drie albums uitgeeft en dat zoiets tegenwoordig zorgvuldige planning vergt om er bijvoorbeeld zeker van de zijn dat … Lees verder Wire – Silver/Lead
De gitaarsnaren worden zo opgedrukt dat er steeds weer aangename dissonanten ontstaan. De drumpartijen zijn heftig met snelle roffels en rinkelend koper. De baspartijen leggen een melodielijn neer die het allemaal te volgen maakt. De zang is rustig, bijna in contrast met de heftigheid van de gitaarsongs. Het is emo, maar zonder het geschreeuw. Baby Galaxy zijn drie jongens uit Maastricht die goed hebben geluisterd … Lees verder Baby Galaxy – Mighty Night
In de eerste seconden van Crossover, het eerste nummer op Bardo Ponds nieuwe plaat Under The Pines, heb je de neiging om te checken of je niet per ongeluk twee platen door elkaar aan het draaien bent. De fuzzy gitaren zijn in de mix helemaal links en helemaal rechts gezet. En je zou haast denken dat die twee vooraf niet te veel overleg met elkaar … Lees verder Bardo Pond – Under The Pines
Dat Fin Greenall van blues houdt zal fans van Fink, zoals zijn artiestennaam luidt, niet verbazen. Wie de man ooit live heeft zien optreden, weet dat hij in zijn eentje op gitaar een aardig bluesy showtje weg kan geven. Wie zijn laatste album Hard Believer uit 2014 kent, had kunnen vermoeden dat Fink inspiratie haalt uit blues. De titeltrack had zo op Fink’s Sunday Night Blues Club Vol.1 kunnen staan en het zal niemand verwonderen wanneer hij dit nummer tijdens de … Lees verder Fink – Fink’s Sunday Night Blues Club Volume 1
Laat LCD Soundsystem nog maar even doorwerken aan nu nieuwe album. En misschien moeten ze wel gaan overwegen om er maar niet verder mee te gaan. Want een paar opgeschoten jochies uit de sloppenwijken van Londen zetten ze als een stelletje ouwe lullen te kijk met hun debuutplaat die mijn honger naar gruizige uitgesproken maar vooral ook vet swingende punkfunk voorlopig stilt. Een jaar geleden … Lees verder Formation – Look At The Powerful People
MuziScene magazine 