„Ik ga 20 mei trouwen. De relatie was er al eerder maar is intenser geworden tijdens de pandemie. We spraken elkaar in die tijd lang aan de telefoon. Sindsdien is het alleen maar gegroeid. Dus dat is iets moois dat uit een hele donkere periode is voortgekomen.” Foto leader: Trevor Naud Joe Casey ziet er als een goudhaantje uit. Glimlach om de mond, blos op … Lees verder Protomartyr laat het licht toe
Niet elke band in ons land heeft de mazzel om al in een relatief vroeg stadium opgepikt te worden door een platenmaatschappij. Het Amsterdamse trio Marathon had die mazzel wel. V2 Records ziet brood in dit talent van Lennart van Hulst, Kay Koopmans en Nina Lijzenga en brengt nu kort voor het festivalseizoen aanvangt een eerste ep van Marathon uit. Zes nummers die zo’n beetje … Lees verder Marathon – Marathon ep
Waarschuwing: in dit verslag wordt veel gehugd. Er gebeurde dan ook iets bijzonders vrijdag 19 mei in Rotterdam. Een Rotterdamse alternatieve act verkoopt de Maassilo uit: pakweg 800 man. Een mijlpaal in de Rotterdamse popgeschiedenis, mag je het gerust noemen. Zeker als je in beschouwing neemt dat diezelfde band zo’n jaar geleden nog in V11 speelde, ook uitverkocht, maar dan voor pakweg 80 man. Na … Lees verder Tramhaus Triomfeert
Het regent nog steeds Britse bands die worden geschaard onder het label ‘postpunk’ en daarbinnen zijn er ook nog steeds die al praatzingend onze aandacht proberen te vangen. De spoeling begint een beetje dun te worden en dus wordt het speuren naar ‘the odd one out‘ binnen het grote aanbod. Deze week is dat onder andere het in Checklist #7 besproken Moreish Idols, maar zeker … Lees verder Cucamaras – Buck Rogers Time ep
Gitariste Yoyoyoshie van de Japanse band Otoboke Beaver stampt demonstratief op het podium van Rotown. Telkens als zij haar voet weer van de vloer van het podium omhoog trekt, klinkt een scheurend geluid. Ze kijkt theatraal boos naar beneden, en barst in lachen uit. Baf! Met een korte scherpe inhaal van lucht geeft zangeres Accorinrin het teken voor weer zo’n wervelende song, vol idiote wendingen, … Lees verder Otoboke Beaver: een wervelstorm die niet aan het podium blijft plakken
Hype alarm! Het Londense trio Bar Italia staat plots dik in de spotlights. Het trio Nina Cristante, Jezmi Tarik Fehmi en Sam Fento heeft al twee albums achter de rug maar een doorbraak lijkt nu aanstaande met het nieuwe en über coole album Tracey Denim. Dus ja, je bent net te laat om aan te schuiven bij de geïnformeerde trendvolgers die ze komend weekeinde gaan … Lees verder Bar Italia – Tracey Denim
Hun wilde haren zijn ze nog niet helemaal kwijt hoor. Laten we het erop houden dat Iguana Death Cult weer een stuk meer volwassen voor de dag komt op hun nieuwe album Echo Palace. De Rotterdammers rond Jeroen Reek verwerken hun ervaringen van de laatste turbulente jaren in muziek (en teksten) die veelkleuriger is dan de garagerock waar we ze mee hebben leren kennen. Bovenop … Lees verder Iguana Death Cult – Echo Palace
„We hebben een tijdje terug hier op zolder een videoclip opgenomen. We hebben daarvoor mensen uit de Rotterdamse scene gevraagd of ze wilden komen. Je vraagt dan nogal wat van mensen, maar er kwamen er meer dan veertig opdagen. Allemaal bekenden. Dat kenmerkt de Rotterdamse muziekscene: we steunen elkaar allemaal.” Jeroen Reek is trots op wat hij om zich heen ziet gebeuren in zijn stad. … Lees verder Jeroen Reek (Iguana Death Cult): ‘Geweldige tijd om muzikant te zijn in Rotterdam’
Het lijkt al weer een lang vergeten verleden. Bijna twee jaren was het tijdens de pandemie vrijwel onmogelijk voor bands om zich verder te ontwikkelen. Toen werd op het lichtschip V11 het initiatief geboren om het ruim en de daar aanwezige apparatuur nuttig te maken door bands uit te nodigen live opnamen te komen maken. Achter de knoppen Elmo Taihitu, intussen vooral ook bekend als … Lees verder Tweede Calls from the Hull met al doorgebroken talent
Buitengewoon aangenaam debuut van de Franse singer-songwriter Quentin Le Gorrec. De plaat is een kaleidoscoop van invloeden uit de jaren zestig en zeventig. Dat komt mede door de instrumentkeuze. Zo’n warm klinkende elektrische piano brengt je in je hoofd toch onmiddellijk naar bijvoorbeeld Supertramp. En die ploppende bas en licht psychedelische tinten doen denken aan de jonge jaren van Boudewijn de Groot. Maar de Fransman … Lees verder Hayden Besswood – Colors and Vows
MuziScene magazine 