Bart Schotman – alias Bart Gitaar – schittert als gitarist in bands als Space Siren en Howrah, dat op het punt staat een nieuw album uit te brengen. Wat zou hij uit de berg van 135 acts op Left of the Dial 2024 graven? Zijn tips: Left of the dial is het festival waar je goede post punk kan horen. Die ga ik ook zeker … Lees verder De vier festivaltips van…
Terwijl Tramhaus gestaag opbouwt naar een crescendo, kijkt gitarist Micha Zaat kijkt de zaal in, zijn ogen dwalen eerst naar de volle balkons om ze dan te sluiten. Het is alsof je hem ziet denken ‘zuig het op, ervaar het moment’. Tramhaus schrijft in Paradiso Rotterdamse popgeschiedenis, samen met hun vrienden van Texoprint en Neighbours Burning Neighbours. En opvallend is hoe zeer alle drie de … Lees verder Tramhaus schrijft Rotterdamse pophistorie, en verovert met speels plezier Paradiso
Redwin Rolleman zet de kop van zijn gitaar op de grond en trekt aan de snaren. Uit zijn versterker klinkt geraas en getier. Het is maar een van de vele rockposes die hij vanavond op het kleine podium van V11 aanneemt. Nee, geen cliché houdingen, hier wordt uiting gegeven aan een gevoel dat bij de intense muziek van de Rotterdamse band Texoprint past. Bassist Jasper … Lees verder Texoprint voorbij de popschaamte
De nalatenschap van Corno Zwetsloot blijft resoneren en muzikanten inspireren. Behalve dat hij met zijn bands waaronder Space Siren anderen de weg wees, drukte hij zijn stempel op veel tijdgenoten die in zijn studio hun dierbare werk op kwamen nemen. Deze week verschijnt een bijzondere 10″ met een verzameling opnamen van Space Siren die uit het archief zijn opgediept. Ideeën, outtakes, flarden van jams maar … Lees verder Space Siren – DGDABE
Soon is het duo Liú Mottes en Jochem van Tol. Beide geluidskunstenaars, de een in Amsterdam, de ander in Berlijn. Ze vinden elkaar in experimenten met gitaar, drums en synths. En daar maken ze prachtige filmische composities mee. Die zijn soms ingetogen en hebben het karakter van een soundscape. En soms beuken de drums en geselt Liú Mottes (bekend van de bands Blue Crime en … Lees verder Soon – Soon
Soms komt er iets op je pad dat afwijkt van het normale. Niets mis mee, maar je weet, bijvoorbeeld in het geval van het tweede album van ZEA, dat het niet zomaar een album is, niet zomaar muziek en zeker niet zomaar een genre. Maar daarover later meer. Wist Noch Dat D’r Neat Wie is sowieso anders omdat het in het Fries is. Nu luister ik als het … Lees verder Wist Noch Dat D’r Neat Wie
Vingers omhoog van wie er allemaal hele dagen op een kantoor doorbrengen, of doorbrachten pre-corona dan. Intens, zoals die verveling kan aanvoelen, niet? Ja, dan herken je je zeker en vast in de absurditeit van Office Hell, het openingsnummer van de debuutplaat van Global Charming. Een van a tot z lekkere puntige post-punkplaat met een gezonde laat-maar-waaien metaliteit. Of het nu de Curveball is die … Lees verder Global Charming – Mediocre, brutal
Kijk, die overstuurde stuiterende bas die lekker vet in de mix is gezet op de nieuwe plaat van Apneu, daar mag je me altijd wakker voor maken. Dat zijn dus vast de eerste punten voor Silvester; intussen de vierde langspeler van de formatie uit Amsterdam die ondanks het in de naam gesuggereerde nachtelijke zuurstofgebrek muzikaal toch weer bijzonder bij de pinken voor de dag komt. … Lees verder Apneu – Silvester
Nog een overzichtelijk aantal nachtjes slapen en dan kun je gaan luisteren naar de nieuwe plaat van Apneu. Die natuurlijk weer de moeite waard is en vol prachtige rafelige gitaarliedjes staat. De Amsterdammers spelen hun nieuwe werk ook tijdens twee concerten in september: in Worm, Rotterdam en in de grote zaal van Paradiso. Maar voor het zover is, eerst nog snel een nieuw Apneu-singletje die … Lees verder Maar nu eerst nog even een nieuwe single van Apneu…
De gitaarsnaren worden zo opgedrukt dat er steeds weer aangename dissonanten ontstaan. De drumpartijen zijn heftig met snelle roffels en rinkelend koper. De baspartijen leggen een melodielijn neer die het allemaal te volgen maakt. De zang is rustig, bijna in contrast met de heftigheid van de gitaarsongs. Het is emo, maar zonder het geschreeuw. Baby Galaxy zijn drie jongens uit Maastricht die goed hebben geluisterd … Lees verder Baby Galaxy – Mighty Night
MuziScene magazine 