Alex Cameron – Forced Witness
Alex Cameron heeft me na een paar tellen al te pakken met de lekkere droge bas die vrolijk grondnoten stampt in melancholisch Candy May. De sound is vet, kan Roosevelt’s disco bijna naar de kroon steken, maar dan in zijn eigen genre. En wat is dat eigenlijk, dat genre van Cameron? Moddervette pop dan maar. Met rake refreinen, prima liedjes en teksten die je met … Lees verder Alex Cameron – Forced Witness
The National – Sleep Well Beast
Gelukkig, The National heeft weer een beetje scherpte teruggevonden in hun muziek. Dat maakt Sleep Well Beast weer een plaat die de moeite waard is tot je te nemen. Al zitten er in de plaat weer genoeg kenmerken die ‘m ook gevaarlijk slaapverwekkend maken. Trouble Will Find Me ligt al weer wat jaren achter ons. Een teleurstellende plaat voor wie The National waardeerde om een … Lees verder The National – Sleep Well Beast
Trailer Trash Tracys – Althaea
Achter Althaea, het tweede album van het Londense Trailer Trash Tracys, gaat meer schuil dan op eerste beluistering duidelijk wordt. Bij de Trailer Trash Tracys wordt de dienst feitelijk uitgemaakt door het duo Susanne Aztoria en James Lee, die live worden bijgestaan door een bassist en drummer. Hun woonplaats staat al garant voor een eclectisch palet invloedsferen, ook de achtergrond van de beide toonzettende muzikanten … Lees verder Trailer Trash Tracys – Althaea
Waxahatchee – Out In The Storm
Oké, het is flauw, maar wat een hopeloze naam heeft deze artiest. Na wat oefenen blijft het toch vooral op het geluid van niesen lijken. Gelukkig staat het geluid van de band zelf als een huis. Hoewel, band, achter Waxahatchee gaat soloartiest Katie Crutchfield schuil. Om haar heen verzamelt ze puike muzikanten die haar liedjes op Out In The Storm prachtig uitvoeren. Gruizige punkpop en … Lees verder Waxahatchee – Out In The Storm
Art Feynman – Blast Off Through The Wicker
Laat je niet ringeloren door opener Eternity In Pictures op het soloalbum van We Go Magic frontman Luke Temple dat hij onder de naam Art Feynman uitbrengt. Je zou dan zo maar kunnen denken dat we hier te maken hebben met een lo-fi knutselaar die bedachtzame liedjes maakt zoals ooit ook Wire’s Colin Newman eigenaardige elektronische solo-uitstapjes maakte. Nee, klik gelijk door naar het tweede … Lees verder Art Feynman – Blast Off Through The Wicker
B Boys – Dada
Niet alles hoeft zin te hebben, zeggen de B Boys uit Brooklyn in een kort interview met iemand die door hun platenmaatschappij is ingehuurd om wat vragen te stellen over hun nieuwe album. Uit dat gesprek wordt je verder niks wijzer. Heeft eigenlijk geen zin dus. Wat wel weer aardig past bij de titel van hun plaat: Dada. Al ontkennen ze stellig dat ze daarmee … Lees verder B Boys – Dada
Tricot – 3
Ik heb niet vaak dat ik eigenlijk erg graag wil weten waar teksten over gaan. Maar nu ben ik stiknieuwsgierig; wat houdt deze drie Japanse meisjes eigenlijk bezig om zo vol vuur en energie over te zingen? Tricot is een trio Japanse dames die verbluffend thuis zijn op hun instrumenten en die kunde gieten in een al even verbluffend goede alternatieve plaat vol math- cq … Lees verder Tricot – 3
The Mountain Goats – Goths
Wie de naam John Darnielle hoort, denkt automatisch The Mountain Goats, of kijkt glazig terug, want heel bekend is hij bij het grote publiek met The Mountain Goats niet geworden. Darnielle is al ruim 25 jaar de stuwende kracht achter de Amerikaanse indie band The Mountain Goats, en inmiddels is zijn zestiende album verschenen. Zijn? Ja, want hoewel The Mountain Goats inmiddels nog een bandlid telt, bassist Peter Hughes, en ook drummer Jon Wurster inmiddels een blijver lijkt, is het toch vooral Darnielles project. Op Goths brengt The Mountain Goats een … Lees verder The Mountain Goats – Goths
John Moreland – Big Bad Love
John Moreland heeft een nieuw label, toch is zijn muziek niet heel veel veranderd. Misschien is het wat positiever dan we van hem gewend zijn, maar verder, ondanks dat hij verhuisde naar het indielabel 4AD toch vertrouwd. Big Bad Love, inmiddels zijn vierde studio album staat vol met laidback americana: singer/songwriter meets country, pop en blues, opgeleukt met een subtiel snufje rock and roll, Big … Lees verder John Moreland – Big Bad Love
Sylvan Esso – What Now
Tja, en wat nu? Dat moeten Amelia Meath en Nick Sanborn hebben gedacht nadat hun debuutplaat toch wat onverwacht een stevig succes bleek. Sylvan Esso combineert zeer effectief minimalistische beats en electro met de kleurrijke zang uit de folk-hoek van Meath. Ze ontmoetten elkaar, probeerden eens wat en dan blijkt experiment een van de leukste verrassingen in het verschijningsjaar 2014. Maar hoe zet je zo’n … Lees verder Sylvan Esso – What Now
MuziScene magazine 