Hoewel je na zoveel jaar gerust kunt spreken van een reünie, kijken Glen Hansard en Markéta Irglová niet terug, getuige de titel van hun nieuwste album, Forward. The Swell Season werd in 2005 opgericht door Hansard – destijds vooral bekend als frontman van de Ierse rockband The Frames – en de Tsjechische pianist en zanger Irglová. In 2006 verscheen een titelloze lp, in 2007 een … Lees verder The Swell Season – Forward
Telkens nadat ik My Light, My Destroyer, het derde album van de Amerikaanse singer-songwriter Cassandra Jenkins heb beluisterd, verbaas ik me erover dat het al is afgelopen. Het telt dertien nummers, toch duurt het slecht 37 minuten. Jenkins is in die tijd in staat om je mee te nemen en even alles te laten vergeten. My Light, My Destroyer is een plaat om op weg … Lees verder Cassandra Jenkins – My Light, My Destroyer
Wie net als ik enthousiast was over het in 2021 verschenen debuutalbum Introducing… zal ook opvolger Into The Blue kunnen waarderen. Het is wederom een soulvolle plaat geworden, al lijkt het erop dat Frazer ditmaal nog meer op zoek is gegaan naar spannende raakvlakken in andere genres. Naast soul horen we invloeden uit disco, gospel, rnb, hiphop en hier en daar kan de muziek zelfs … Lees verder Aaron Frazer – Into The Blue
Elke week verschijnen er tientallen nieuwe albums. Welke lonen de moeite om er even tijd in te steken en ze te checken? MuziScene wijst je de weg in de jungle. Dit is jouw huiswerk voor dit lange weekeinde. Wednesday – Rat Saw GodHet nummer Bull Believer is er zo eentje uit de categorie van Not van Big Thief of Sweet van Porridge Radio; tegen het … Lees verder Checklist #2
‘Over drie weken hebben we twee concerten voor jullie geregeld. We willen dat jullie daar een set spelen met enkel nieuwe nummers’. Met die mededeling werd Shame door hun management onder druk gezet. Ze zaten vast. Er kwamen wel ideeën voor nieuw werk, maar ze slaagden er niet in om ook maar één nummer af te maken. Tot ze in de snelkookpan werden geflikkerd. Voorman … Lees verder Shame: ‘End of the day, we fight like Brothers and make up like Brothers’
Voor Dana Margolin moet het maken van haar muziek een fysieke beleving zijn. Zie haar live spelen, ze krimpt ineen rond haar gitaar, verkrampt, schreeuwt haar teksten uit. Ze leeft haar muziek. Arno knikt goedkeurend vanuit de hemel bij het aanzicht. Die manier van musiceren hoor je terug in hoe ze zingt. Dat klinkt al evenzeer alsof het onder druk door een heel dun pijpje … Lees verder Porridge Radio – Waterslide, Diving Board, Ladder To The Sky
De muziek van Sharon Van Etten intrigeert mij. Ik wil het mooi vinden, en vaak is dat het ook, maar het wil me niet altijd pakken. Maar als het me dan pakt, dan ben ik meteen weer verkocht. We’ve Been Going About This All Wrong is inmiddels het zesde studio album van de vrouw, die met artiesten als Josh Homme, Courtney Barnett, Norah Jones en … Lees verder Sharon Van Etten – We’ve Been Going About This All Wrong
Jubilee, het derde album van Michelle Zauner, bekend als Japanese Breakfast, is een ode aan geluk. Een ambitieuze stap in een nieuwe richting voor Japanese Breakfast, waarop warme klanken en poppy refreinen worden gecombineerd tot een heilzaam geheel. De twee eerste albums van Japanese Breakfast, Psychopomp en Soft Sounds From Another Planet, werden geschreven rondom het overlijden van de moeder van Zauner, wat resulteerde in … Lees verder Japanese Breakfast – Jubilee
Op Deacon, het nieuwe album van Josiah Wise, beter bekend als Serpentwithfeet, slaat de artiest duidelijk een gladdere muzikale richting in. En weet je wat? I like it. De in LA woonachtige zanger en producer bezingt op zijn tweede album een fantasiewereld waarin genormaliseerde zwarte homoseksuele liefde en tederheid centraal staan. Door: Mink Steekelenburg De experimentele arrangementen van debuutalbum Soil, worden op Deacon ingeruild voor … Lees verder Serpentwithfeet – Deacon
„Natuurlijk konden we geen carbon copy van Songs Of Praise maken. Dat heeft geen enkele zin. Zie het als een schilder die je in 2018 spreekt en die tekeningen maakt met een pen. Als je die twee jaar later ontmoet en hij doet dan nog steeds precies hetzelfde met die pen, dan is het toch terecht als je de vraag stelt waarom hij niet eens … Lees verder De ethiek van Shame: elk liedje moet weer anders zijn
MuziScene magazine 