Luwten – Draft

Nadat drieënhalf jaar geleden het droomdebuut van Luwten uitkwam, is daar nu dan die altijd moeilijke tweede plaat. Toch lijkt er niets moeilijks aan, want wie luistert naar Draft komt ongetwijfeld tot de slotsom dat de band onder aanvoering van Tessa Douwstra het gewoon wéér flikt. Schijnbaar moeiteloos sluit Draft aan op de titelloze eersteling. Ik waarschuw de lezer vast, in deze recensie zal geen onvertogen woord vallen, sterker nog ik moet mij inhouden om niet in superlatieven uit te barsten. 

Komt het doordat het leeuwendeel van de nummers reeds bekend mag worden verondersteld? Het zal ongetwijfeld meespelen dat de vorig jaar verschenen ep Door in extenso is vertegenwoordigd op Draft, dat relaxt wordt geopend met The Thought Of You, waarna wordt doorgepakt met de eerste vier nummers van de ep. Alleen Haircut is losgeknipt en wordt voorafgegaan door achtereenvolgens titelnummer Draft – een schoolvoorbeeld van ingetogenheid en verstilde schoonheid – Standstill – R&B vermomd als elektronische singer-songwritermuziek – dat naadloos overgaat in recent uitgebrachte single Sleeveless – onweerstaanbare pop die net als Go Honey van het debuut getuigt van gevoel voor tijdloze bekoring – en Stopwatch – met het ritme van een secondewijzer van een chronometer. Haircut zelf zorgt voor de nodige rust als opmaat naar slotnummer Call Me In waarin Douwstra zingt “I’ll tell tou all but only half of it”. Daar kan ik alleen maar blij om zijn, want ik kijk nu al uit naar het volgende album. 

Lees ook ons interview met Tessa Douwstra: ‘Ik ben een beetje slordig eigenlijk’

Draft zou een leuke woordspeling kunnen zijn op Luwten, maar volgens horen zeggen staat het niet voor ‘wind’ maar voor ‘tocht’. Het is een metafoor voor het op een kier zetten van de deur en daarmee invloeden van buitenaf – in zekere mate – toe te laten. Een leuke anekdote om dit te illustreren is hoe Sleeveness ontstond. Douwstra was aan het prutsen op haar gitaar en nam dit op met de microfoon van haar computer. Deze registreerde echter ook achtergrondgeluiden zoals het kletteren van een fietsketting door iemand die buiten zijn fiets op slot probeerde te zetten. In een interview met 3Voor12 zegt Douwstra hierover: “Ik heb wel geprobeerd het opnieuw op te nemen, maar het klonk nooit als die eerste, intuïtieve opname. Ik kon er blijkbaar niet omheen. Toen heb ik die fietsketting losgeknipt, en het in het liedje gebruikt. Die harde klap die je steeds hoort? Dat is dus die ketting. Ik vond het wel een mooi symbool voor hoe zoiets gaat: accepteren dat dit het is, en dat geluid dan maar volgen.” 

Over het debuutalbum schreef ik eerder dat de stilte tussen de noten net zo belangrijk lijkt als de muziek zelf omdat zowel klank als stilte volop de ruimte krijgen. Op Draft is dit niet anders. Luwten doet wederom zijn naam eer aan, want treffende synoniemen zijn zacht, zoel en geborgen terwijl de troefkaarten, een onberispelijk gevoel voor timing en bijna metronomische beheersing van ritme zonder kapsones worden uitgespeeld. 

Een gedachte over “Luwten – Draft

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s