The hostess with the mostess

Volgende week hosten we met Left of the Dial een paar uur per dag een podium op Down The Rabbit Hole. Dat betekent dat we drie bands hebben mogen uitnodigen die komen spelen, we hebben wat gast-dj’s gevraagd en we gaan ook zelf plaatjes draaien.  Dit wordt de eerste keer dat we dat doen, maar we hebben wel al eerder plaatjes gedraaid op dat festival. … Lees verder The hostess with the mostess

Tienduizend taxibonnetjes

Ik ben altijd benieuwd hoe andere partijen dingen productioneel aanpakken en ik had daarom dit weekend best mee willen kijken achter de schermen van het concert van Burna Boy dat niet doorging.  In een uitverkocht Gelredome heeft een concertorganisator besloten mensen tot 23.00 uur te laten wachten om vervolgens te laten weten dat de artiest niet zou optreden.  Dat was ook schier onmogelijk geweest, want … Lees verder Tienduizend taxibonnetjes

Met je sneue row zero

Dat gedoe met Rammstein hè, dat houdt me toch bezig.  Mijn ouders zijn op vakantie en dit zal volledig aan hen voorbij zijn gegaan, dus ik vat het even voor hen samen: Een grote Duitse band, en dan met name de zanger, wordt ervan beschuldigd vrouwen door een handlanger voor feestjes backstage te laten lokken. Eenmaal op die afterparty krijgen ze drank waar stiekem drugs … Lees verder Met je sneue row zero

Rijk worden van shirts

Voor ons magazine spraken we een artiest over merchandise en die bevestigde wat we eigenlijk allang wisten, maar waar we verder nooit bij stilstaan: bij sommige festivals mogen bands alleen hun shirts en platen verkopen als ze 20% van hun omzet afstaan aan de organisatie.  Een vijfde van je inkomsten inleveren. Ik vind dat best veel.  Als we dat percentage hadden gehanteerd bij de vorige … Lees verder Rijk worden van shirts

Een festivalflyer uit 1970 – zoveel is er niet veranderd 

Laatst vond ik een flyer van het Holland Pop Festival in de brievenbus. Niet om mij over te halen langs te komen (het festival vond in 1970 al plaats), maar hij zat bij een bedankbriefje voor iets dat ik had gedaan. De verzender dacht dat ik vanwege mijn werk de flyer wel zou kunnen waarderen.  Dat klopte helemaal.  Voor de jeugdige lezers: Holland Pop Festival … Lees verder Een festivalflyer uit 1970 – zoveel is er niet veranderd 

Ik zie ik zie wat jij niet ziet

In de jaren 90 woonde ik vlakbij een boekwinkel. In de etalage hing een Magic Eye-poster. Dat is niet veel meer dan een gekleurd vlak waar je oneindig lang naar moet staren en dan verschijnt er ineens een 3D-afbeelding. Op deze poster was dat een dinosaurus, maar het kan eigenlijk alles zijn.  Als ik langs die boekwinkel liep, stonden er vaak mensen naar de poster … Lees verder Ik zie ik zie wat jij niet ziet

Mijn sorry betekent helemaal niks

Vrijdagnacht, even na vieren passeerde ik op weg naar huis een ruziënd stel. Hij had te veel gedronken, zij had te lang met iemand anders gedanst. Niet dat ik daar getuige van was geweest, maar dat riepen ze naar elkaar.  Hoewel het me domme redenen leken om kwaad op elkaar te worden, ging ik uit plichtsbesef toch langzamer lopen. Ik was moe en had weinig … Lees verder Mijn sorry betekent helemaal niks