Jaarlijstjes. Ik krijg er de kriebels van. Ja, heel af en toe wijst zo’n lijstje je op iets dat je is ontgaan, maar man, die eindeloze debatten over wat wel en wat niet. Alsof het iets uitmaakt wat jij of ik ervan vinden.
Maar omdat wij ook graag het aantal pageviews op peil willen houden, vooral rond de stille ‘feest’dagen, gaan we er ons ook maar aan wagen. Voor wie het toch interesseert wat wij nu leuk vonden – en met ‘wij’ bedoelen we dan het team van MuziScene, een eenzamig gezelschap van exact twee personen – hebben wij ons de onmogelijke taak opgelegd waarmee we zo nu en dan onze gasten confronteren: noem spontaan van alles dat er afgelopen jaar is verschenen welke vier je zo nu en dan nog opzet. Je hoort veel gedurende een jaar en vindt soms dingen erg goed, maar zet het desondanks nooit meer op. Dat maakt het toch interessant wat dan wel blijft hangen.
De acht die we gaan noemen, hebben we trouwens zelf op vinyl aangeschaft. We vonden ze kennelijk de moeite waard om er (tegenwoordig vrij stevig) de portemonnee voor te trekken. Dat verklaart natuurlijk deels al waarom het blijvertjes zijn. Theo wil erbij opmerken dat het bij zijn keuze stuk voor stuk om Nederlandse artiesten gaat die ‘retegoede’ platen hebben gemaakt. Waarvan akte. Zonder verder gedraal, hier is het dan:
De vier van 2023 van… Theo Stepper
Roofman – Still The Mess I Was
Nagasaki Swim – Everything Grows
De vier van 2023 van… Wim
Ulrika Spacek – Compact Trauma
Robin Kester – Honeycomb Shades
Bedankt dat jullie MuziScene – een open platform door en voor liefhebbers van muziek net iets links van het midden – bezochten afgelopen jaar en fijne vrije dagen toegewenst. En oh ja, mocht jij nu eens iets leuks willen doen op onze site dat met muziek te maken heeft (foto’s maken, recensies schrijven, een column, playlist, een vlog of verzin het maar!) neem dan vooral eens contact met ons op. Vinden we hartstikke leuk…
MuziScene magazine 