De Toegift – En Ik Kon Alles Zien

Met En Ik Kon Alles Zien brengt de Zeeuwse De Toegift zijn eerste kortspeelplaat naar buiten. Door de ep zo aan te kondigen wordt direct duidelijk dat we hier met taalkunstenaars te maken hebben. Eenmaal de plaat beluisterd, kan ik dit niet anders dan volmondig beamen. Kleinkunst meets pop meets jazz. Als dat geen indie is, dan weet ik het niet meer. Ik kijk in elk geval reikhalzend uit naar een vervolg, en dat dat eraan zit te komen staat vast, want in het begeleidend schrijven dat MuziScene ontving staat dat met de ep En Ik Kon Alles Zien een eerste hoofdstuk wordt ingeleid van een groter verhaal. 

Maar laten we niet op de zaken vooruitlopen en ons eerst maar eens in dit kleinood verdiepen. Omdat ik de eerste single, Nollenstrand, had gemist, is mijn eerste kennismaking met de band de tweede single, tevens het tweede nummer van de ep,  Zo Waren De Dagen. Behoorlijk pop, maar met poëtische teksten; mijn interesse is gewekt, maar toch ik ben nog niet om. Dat verandert na het beluisteren van de volledige ep, die wordt geopend met De Toegift, dat eigenlijk een kort verhaal met muzikale omlijsting is. Het lijkt wel een toneelstuk. Jazzy, sfeervol en een hele mooie introductie van de band. 

Nollenstrand is mijn favoriet. Het is alsof ik naar (een nummer van) Maarten van Roozendaal luister. Moet ik dat toelichten? Een groter compliment kan ik niet maken. In dit nummer zit bovendien een verwijzing naar de titel van ep. Het wordt gevolgd door Ze Zwaait, dat weer meer de popkant opgaat, maar toch ook een mooi verhaal vertelt, al is het maar omdat in dit nummer herinneringen in twijfel worden getrokken, terwijl ze in voorgaande nummers toch redelijk stevig worden geponeerd. 

Zo is Nollestrand een ingekapselde en intieme jeugdherinnering van een driejarige die naar Zeeland verhuisd. Zo waren de dagen een dagdroom die voortkomt uit een tijd van collectieve stilstand. Terwijl de hoofdpersoon in het openingsnummer een (imaginair?) café binnenloopt en daar verzinkt in herinneringen aan een ver of nabij verleden 

En Ik Kon Alles Zien duurt mij te kort. Dat is niet per se een klacht, want wat ik hoor en wat voor mijn geestesoog vorm krijgt is van dermate hoge kwaliteit dat ik eenvoudigweg naar meer hunker. Kom dus maar door met een toegift, zou ik willen zeggen, maar da’s in dit geval vast niet origineel. Een langspeelplaat is echter meer dan welkom. 

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s