Nieuwe recordhouder snel soundchecken

Voor het audiovisuele magazine dat we maken, hebben we afgelopen week een paar sessies opgenomen. Dat betekende dat we eindelijk weer eens wat bands op bezoek hadden in Rotown. In de zaal waar normaal gesproken het publiek staat, stonden nu camera’s opgesteld, maar verder was alles hetzelfde als altijd.

Er werd dus ook weer gesoundcheckt. Normaal gesproken is dat niet per se mijn lievelingsonderdeel van de dag als er bands spelen. Ik heb er ook geen uitgesproken hekel aan, het is gewoon wat saai. Als een band uiteindelijk een paar liedjes speelt, is het leuk, maar daarvoor moet eerst elk bandlid afzonderlijk horen of alles goed is afgesteld.

En sommige bandleden zijn daarin tergend langzaam. Twintig minuten monotone klappen op elk onderdeel van het drumstel, een keer of vijfhonderd ‘hey, hey, tss, tss’ in de microfoon roepen en oneindig gebakkelei met de geluidsman over het monitorgeluid. Het moet natuurlijk gewoon gebeuren, want goed geluid is toch wel redelijk essentieel voor een optreden.

Het is ook een van de weinige dingen waar weleens over wordt geklaagd. Mensen gaan daar best ver in. Toen wij ongeveer een jaar geleden lieten weten dat Rotown een tijdje dicht zou zijn, postte iemand onder het bericht: “Mooi, dan hebben jullie eindelijk tijd om wat aan het geluid te doen.” Het was vast niet zo bedoeld, maar gezien de omstandigheden kwam het niet heel empathisch over. Bovendien is slecht geluid zelden onze eigen technici aan te rekenen. Zij kennen de zaal en alle apparatuur als geen ander en weten precies wat er voor nodig is om een band het beste te laten klinken. Het gaat mis als een band zelf iemand meeneemt die het beter denkt te weten en tegen alle adviezen in blind de schuiven opengooit. Dat gebeurt gelukkig niet heel erg vaak en meestal klinkt een band na een uitgebreide soundcheck gewoon helemaal goed.

Er zijn ook muzikanten die er minder tijd voor nodig hebben. Het record stond tot nu toe op naam van Mykki Blanco. Die kwam het podium op, liep wat heen en weer, riep een paar zinnen in de microfoon en vond het toen wel best. Het was in amper vijf minuten gepiept.

Toen we afgelopen week die sessies opnamen, bleek het nog sneller te kunnen. Het thema van de sessies is ‘Spot de professional’; het zijn allemaal bands waarin minimaal één persoon speelt die in het dagelijks leven werkzaam is in de muziekindustrie. In de band die het soundcheck-snelheidsrecord verbrak, speelt iemand die bands boekt bij Mojo en iemand die al decennia als tourmanager werkt en ook nog eens hoofdproductie is van een ander podium. Die hebben in hun leven dus al meer dan genoeg uren bij een podium gestaan waar bands aan hun gitaren prutsen.

De soundcheck van de zanger bestond uit één zin: “Het is wel goed zo hè?” En dat was het. Op 2 april zullen jullie zien dat dat inderdaad meer dan genoeg was. Ze klonken geweldig.

Minke Weeda

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s