Hoe het was in Groningen (een minimalistische column)

Voor het geval iemand wil weten hoe het was in Groningen tijdens Eurosonic/Noorderslag, heb ik twee lijstjes gemaakt: Dingen die ik minimaal 300 keer heb gezegd: Dingen die ik hooguit één keer heb gezegd: In alle eerlijkheid had ik van te voren verwacht dat ik ook zeker twee keer ‘zie je wel, ik wist dat we die prijs zouden winnen’ zou gaan zeggen, maar dat … Lees verder Hoe het was in Groningen (een minimalistische column)

Preoccupations: ‘We raken snel verveeld’

Lang bleef het stil vanuit Canada. Zo lang dat we maar eens contact gingen zoeken met Matt Flegel, voorman van Preoccupations, de band die eerder als Viet Cong bekend stond maar na heisa over die politiek beladen naam zich hernoemde. Hadden ze misschien de corona-periode niet overleefd?  Door: Wim du Mortier Foto: Erik Tanner Na het verschijnen van New Material in 2018 – een plaat … Lees verder Preoccupations: ‘We raken snel verveeld’

En de groeten aan dat lelijke wijf van je

Rotterdam is rond zes uur ’s ochtends het mooist. Vind ik dan. Toevallig ben ik rond die tijd vaak op straat. Mijn leven heeft het onregelmatige ritme van een intercontinentale KLM-stewardess, dus soms ben ik dan nog wakker en soms ben ik dan net opgestaan. Op zulke momenten loop ik graag door de lege stad.  Op een van die tochten kwam ik laatst iemand tegen … Lees verder En de groeten aan dat lelijke wijf van je

Sletterige indie

Het eerste nummer stond amper een halve minuut te draaien toen een meisje in een oranje voetbalshirt zich aan de dj-booth vastklampte. ‘Gaan jullie nog een beetje sletterige indie draaien?’, vroeg ze met dubbele tong.  ‘Sorry?’ ‘Sletterige indie… dat kunnen we wel gebruiken na die ellendige wedstrijd.’ Ik probeerde te bedenken wat ze kon bedoelen, maar ik was helemaal blanco. Ik vroeg of ze een voorbeeld … Lees verder Sletterige indie

Kortdurende boycot

Ik ben het even helemaal kwijt. Waren we het WK nou aan het boycotten, of niet? Ik dacht dat alleen de meest diehard voetbalfans keken en dat de rest uit protest de tv niet aanzette. Vanwege de mensonterende behandeling van de arbeidsmigranten, de waanzinnige vervolging van LHBTQI-mensen in Qatar, of gewoon, omdat de FIFA een corrupte bende is.  Niet dat ik er verstand van heb, … Lees verder Kortdurende boycot

Iedereen mag terugkomen, behalve die manager

Donderdag starten we een poll om te bepalen welke band er volgend jaar terug mag komen naar Left of the Dial. Er hebben inmiddels zo’n driehonderd bands op het festival gespeeld, daar zitten vast een paar tussen die mensen heel graag nog een keer zouden willen zien. Een beetje democratie op z’n tijd kan geen kwaad, dachten we.  Eerder heb ik geroepen dat het mij … Lees verder Iedereen mag terugkomen, behalve die manager

Op zoek naar een drummer (ik leer het ook nooit)

Om 22.30 uur meldde een man van een jaar of vijftig zich bij de deur van Rotown. Hij kwam voor de dansavond. Iemand legde hem uit dat die pas om 23.00 uur begon en dat er nu nog een concert bezig was. Een beetje mopperend droop hij weer af.  Klokslag 23.00 uur stond ik samen met een collega achter de dj-booth. We hadden de eerste … Lees verder Op zoek naar een drummer (ik leer het ook nooit)

De sukkels van Tramhaus

Ik was op weg naar Rotown. Op de Oude Binnenweg kwamen er twee jongens voor me lopen. De jongen in leren jas pielde op zijn telefoon en leek zich compleet onbewust van zijn omgeving. De jongen in spijkerjack liep een meter vooruit, draaide zich abrupt weer om en stootte de leren jas aan:  ‘Loop nou door, straks komen we te laat.’  De leren jas keek … Lees verder De sukkels van Tramhaus

Te verdrietig om naar een concert te gaan

De laatste maanden hebben we bij Rotown tientallen mailtjes gehad van mensen die hun geld terug wilden. Niet dat wij iets fout hadden gedaan, maar kennelijk is het tegenwoordig doodnormaal om ergens een kaartje voor te kopen en dan op de dag zelf te beslissen dat het je niet zo goed uitkomt.  Een kleine greep uit de berichten: Misschien is er de afgelopen jaren een … Lees verder Te verdrietig om naar een concert te gaan

Ist Ist verbindt Rotown

In de hofstad kleurt het rood/wit van de boerenzakdoeken feller dan de oranje franje. Het boegeroep overstemt het welbekende ‘Beste Landgenoten’. De Koninklijke paarden zijn weer op stal maar het stof daalt maar niet neer. In het ‘interbellum’ tussen troonrede en politieke beschouwingen buitelen en duiden de journalisten over elkaar heen. Ondertussen neemt bij veel mensen de onzekerheid, onvrede en polarisatie toe.Citaat uit de troonrede: … Lees verder Ist Ist verbindt Rotown