Hiss Golden Messenger – Lateness Of Dancers

Even dacht ik dat ik een mij nog onbekend project van Eric Clapton in handen had, toen ik Lateness Of Dancers van Hiss Golden Messenger had opgezet. Niets bleek minder waar, maar de associatie maakte wel dat ik er even goed voor ging zitten om het inmiddels vijfde album (toch mooi vier gemist) van dit indie folk duo te luisteren.  

Lateness Of Dancers klinkt als alternatieve country die is gemixt met traditionele folk, rock en een beetje R&B. De nummers klinken als jaren-70-country-pop die we kennen van eerder genoemde Eric Clapton, Tom Petty en Buffalo Springfield. Het album opent sterk met Lucia om daarna door te pakken met Saturday’s Song, dat klinkt als een heerlijk opmaat voor een avondje stappen: ‘When Saturday comes, I’m gonna rock my soul, I’m gonna loose control, I might get a little crazy, I’m gonna drink some whiskey.’ Je krijgt er spontaan zin in. 

Halverwege het album, tussen de titelsong en het rockende I’m A Raven (Shake Children) is een intermezzo van krekelgezang te horen. Het legt de link met de country, waar de muziek zijn oorsprong vindt, maar geeft ook de indruk dat de muzikanten bij iemand thuis op de veranda zijn samengekomen om een beetje te jammen. Aangezien het duo op Lateness Of Dancers wordt bijgestaan door onder meer William Tyler (Lambchop), Phil en Brad Cook (Megafaun) en Alexandra Sauser-Monnig (Mountain Man) vrees ik dat ze bij mij niet op het balkon passen, maar anders waren ze meer dan welkom. 

2 gedachtes over “Hiss Golden Messenger – Lateness Of Dancers

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s