The Drums – Encyclopedia

Een bandje die de wereldmuziekgeschiedenis verrijkt met een geheide jongerencentrumhit als I Hope Time Doesn’t Change Him verdient in de Muzine-telling tien uit tien sterren. Wat een prachtplaat, met een pakkende hookline vertolkt met een idioot volledig kapot overstuurd gitaartje; heerlijk eigenwijs. Toch gaat Encyclopedia, de derde plaat van The Drums waar we drie jaar op hebben moeten wachten, geen tien uit tien halen. Want hoewel er erg veel moois staat op deze plaat, is de kwaliteit van de composities op zijn minst niet constant.

In vergelijking met hun doorbraak album Portamento is het geluid op Encyclopedia groots en volwassen. Fans van het eerste uur zullen daar aan moeten wennen. Want The drums meet zich een geluid aan dat stadions kan vullen. Echt falikant anders dan het kleine lo-fi-achtige karakter van Portamento. Maar het werkt wel. Door gelukkige keuze in instrumenten en soms bizarre geluiden blijft The Drums voldoende alternatief klinken. Een knieval voor een groots geluid gaat hier niet ten koste van de eigenwijsheid.

The Drums uit Brooklyn, New York is weer een duo – Johnny Pierce en Jacob Graham. Met nummers als I Hope Time Doesn’t Change Him, I Cant Pretend, Face Of God en overrompelend Let Me vormen een paar prachtige hoogtepunten op deze plaat van hoog niveau. Het duo kan fantastische liedjes schrijven en verpakt ze in smakelijke gitaarlijntjes en pompende electro. Met duistere teksten (They can go kill themselves, zingt het duo met overtuiging in Let Me) over verlies, kwetsbaarheid en nostalgie. Wat wil je nog meer? Een beetje constante kwaliteit misschien, want daar laat The Drums wel te wensen over. In het nummer US National Park of een suikerzoet liedje als Break My Heart bijvoorbeeld zakt het peil tot een bedenkelijk niveau

Misschien dat hier het liefdesverdriet het beoordelingsvermogen van de jongelui enigszins heeft vertroebeld. En de keus voor opener Magic Mountain, ook nog eens de eerste singel, is ook een misser. Liedjes waar het theatrale karakter de boventoon voert en clichématig trillende synths een jaren vijftig sci-fi-sfeertje moeten oproepen, dat is toch niet erg sterk.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s