When I’m sixty-four

Zo d’ouden zongen, piepen de jongen. Deze tegeltjeswijsheid ging afgelopen week op. Met smaak een zeer gevarieerd muzikaal menu verorberd, dat begon met het gratis toegankelijke Mama’s Pride festival in Geleen, waar ik sinds jaar en dag het genoegen en het voorrecht heb tussen de bands door plaatjes te mogen draaien. Een pareltje aan de Limburgse festivalkroon, met een programma dat voor elk wat wils … Lees verder When I’m sixty-four

Left of the Dial dag 3 : ‘Goddamn, tranen in m’n ogen’

In Perron kijkt de toiletjuffrouw me wat verveeld maar dankbaar voor m’n muntje aan. Leuk hoor, die mensen die er nu zijn, maar normaal lopen hier duizenden mensen hè, bij techno-avonden. En bij het uitspreken van de muzieksoort kijkt ze me een beetje onderzoekend aan of ik wel snap wat dat is. Daar steekt dit allemaal toch wat lauwtjes bij af, vindt ze. Ze mist … Lees verder Left of the Dial dag 3 : ‘Goddamn, tranen in m’n ogen’

Pom – Lately

In vier liedjes op de EP Lately mogen we kennismaken met Pom, een indieband uit Amsterdam met als vliegend middelpunt Liza die vocaal knap presteert. Met een stem die ergens tussen die van Wolf Alice’s Ellie Rowsell en in de manische momenten richting Sleater Kinny’s Corin Tucker kan gaan, waarmee ze allerlei gemoedstoestanden kan uitdrukken. Laten we met het minste beginnen: in Two bijvoorbeeld zingt … Lees verder Pom – Lately