Limburg zendt de muzikale zonen en dochters uit. Komende zondag staat in het hoofdstedelijke Paradiso ‘Het Limburgs Leed’ op het programma. Voor wie het Limburgse dialect niet machtig is, mogelijk een wat verwarrende betiteling. Ik moest er zelf ook even op kauwen. Mmm, het Limburgs leed? De mijnsluitingen? De teloorgang van de betaaldvoetbalclubs in onze provincie? De overstroming in Valkenburg, waarvan de schade nog altijd … Lees verder Dan kal ich plat
Mathijs Peeters groeide muzikaal op in poppodium Sjor, roemrucht in Limburgs Roggel, en kwam vaak in naburig Heythuysen en het daar gevestigde café Tom Tom. Een ‘nineties kid’, noemt hij zichzelf, opgegroeid met de gitaarklanken van toen, die hij hoorde op de plekken waar hij gelijkgestemden ontmoette. Intussen is hij enkele decennia actief in de muziek, speelde in bands als Sandusky, The Gasoline Brothers en … Lees verder Litzberg – Moving On
Als je de debuutplaat van Maastrichts Solomon opzet word je onmiddellijk gegrepen door de stem van Koen de Witte. Hij is gezegend met een ferme strot, kan heerlijk uithalen, maar ook ingehouden met veel expressie zijn verhaal vertellen. Altijd met een trillertje in de stembanden, wat het net een extra theatraal tintje geeft dat goed past in de sfeer van de muziek. Zijn keelklank doet … Lees verder Solomon – It’s All Downhill From Here
Twee grote bouwketen op een fundering. Capaciteit 125 bezoekers, 150 wanneer ze een beetje willen inschikken. Meer is het niet, jongerencentrum The Curve in Echt (L). Correctie: het is véél meer dan dat. Het kleinste jongerencentrum annex poppodium van Limburg is onder meer al meer dan 35 jaar het eerste stapje op weg naar eeuwige roem voor Limburgse bands. Ruim 12 jaar mocht ik tot … Lees verder Where do we go now but nowhere?
MuziScene magazine 