Dan kal ich plat

Limburg zendt de muzikale zonen en dochters uit. Komende zondag staat in het hoofdstedelijke Paradiso ‘Het Limburgs Leed’ op het programma. Voor wie het Limburgse dialect niet machtig is, mogelijk een wat verwarrende betiteling. Ik moest er zelf ook even op kauwen. Mmm, het Limburgs leed? De mijnsluitingen? De teloorgang van de betaaldvoetbalclubs in onze provincie? De overstroming in Valkenburg, waarvan de schade nog altijd niet correct is afgehandeld en waarvoor Mark Rutte weer een graai kan doen in zijn inmiddels uitpuilende doos met excuses? André Rieu???

Maar nee, het betreft hier een ‘unieke feestavond van, voor en door Limburgers’ (leed = lied in het Limburgs dialect). Dat die unieke ‘feestavond’ om 16.00 uur start en om 19.00 uur alweer is afgelopen? Ach, gezelligheid kent geen tijd.

De ‘avond’ wordt verder in de markt gezet als ‘Een ode aan de Limburgse way of life, het typische levenslied en… onvermijdelijk naarmate de avond vordert, een ode aan het rituele in- en aanhaken!’ Op het gevaar af te boek te komen staan als een nestbevuiler die weldra met pek en veren de provincie wordt uitgejaagd: dat klinkt in mijn oren eerder als een waarschuwing dan als een aanbeveling.

Wellicht ontbreekt het mij aan muzikaal chauvinisme om niet gelijk een plek te boeken in één van de bussen die fans van provinciale grootheden als Beppie Kraft, Bjorn & Mieke, Erwin, Frans Pollux, Spik & Span, John Tana, Träcksäck en Oktoberfeest-koningin DJacky/DJ Dirndl naar Paradiso vervoert. Eerder heb ik weinig tot niks met – met name – Limburgstalige muziek, alhoewel ik vanuit cultuurhistorisch oogpunt zeker de oude Limburgse troubadours Harry Bordon, Jo Erens, Frits Rademacher en Sjef Diederen weet te waarderen en als rasechte Limburger een aantal liedjes en ‘vastelaoves-schlagers’ zelfs mee kan zingen. Voor expats, patriotten en liefhebbers ongetwijfeld een fantastische middag/avond in Paradiso, maar ik haak liever af dan aan of in voor dit zendingswerk. Mogelijk speelt er  iets mee van het aloude provinciale minderwaardigheidscomplex, het vaak nog levende gevoel dat je als Limburger wordt gezien als een aberratie met een spraakgebrek en als een provincie die door een speling van het lot abusievelijk is aangehaakt bij de rest van Nederland. Om aan deze misvatting en dit Calimero-complex tegenstand te bieden, hoef je geen Paradiso te vullen. Bovendien zal het bovenmenselijk veel geduld vergen, rustig wachten op de dag dat heel Holland Limburgs lult.

Terwijl je het komend weekend als ‘Limbo’ niet ver van huis hoeft te zoeken. Het gratis toegankelijke Mama’s Pride Festival in Geleen biedt zaterdag en zondag een keur aan Limburgse en Limburgstalige artiesten en bands (Seymour Sachs, Barn & Belle, Tommy Gazer, John Tana, Guido Frissen), naast binnen- en buitenlandse acts (ILA, Hugh Cornwell, Personal Trainer, The Vices, Sophie Straat, Massada). Aangezien enig chauvinisme me toch niet geheel vreemd is, kijk ik met name uit naar het optreden van het Maastrichtse Solomon. Amsterdam, waar leg dat dan?

DJ 45Frank

*Dan praat ik dialect 

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s