St. Solaire – You=Me

Na het winnen van de Grote Prijs van Rotterdam in 2017 raakte voor St. Solaire het schrijfproces voor het debuutalbum You=Me in een stroomversnelling. Het album bevat tien nummers die vanaf de oprichting van de band in 2015 zijn geschreven. De thematiek is nauw verweven is met de persoonlijke ontwikkeling van de bandleden. De nummers belichten verschillende fases in de afgelopen jaren en hebben als rode draad volwassen worden. Je zou dus kunnen zeggen dat You=Me een coming of agealbum is geworden. 

St. Solaire heeft van begin tot eind zelf de touwtjes in handen gehad – de bandleden bouwden samen een muziekstudio om het debuutalbum zo eigen mogelijk op te nemen en mix- en opnameproces werd een gezamenlijke ontdekkingstocht. Dat voor de uiteindelijke mix van het album samenwerking werd gezocht met engineer Sam Jones (Klangstof, Luwten, Luka) getuigt van wijsheid, want hij laat St. Solaire klinken als een klok: on-Nederlands goed, grenzeloos! Ter referentie: The Temper Trap, U2 en Coldplay als aanstekelijke melange. Mocht dit album internationaal worden opgepikt – en dat kan bijna niet anders – dan staat St. Solaire een gouden toekomst te wachten.  

You=Me is een uitgebalanceerd album, waarop sound, tekst en emotie perfect samenkomen. Het bevat weldadige harmonieën en mooi uitgelijnde percussieve lagen die zorgen voor de muzikale kleuring van de soms fragiele vocalen van frontman Geert van Emden wiens stem, zeker wanneer hij falsetto zingt, als bijzonder instrument kan worden beschouwd. Dat breekbaar toch sterk kan klinken lijkt een tegenstelling, maar wie You=Me heeft beluisterd begrijpt wat ik bedoel. Het maakt niet uit welk nummer je hiervoor opzet, want het album bevat van begin tot eind louter uitstekende nummers. 

Dat er op een coming of agealbum wordt gezongen over stukgelopen relaties zal niemand verbazen. Albumopener Where Do We Go From Here en Ashes, die beide reeds als single uitkwamen zijn hiervan mooie voorbeelden. Beide nummers belichten overigens een totaal ander verwerkingsproces. Het tweede nummer op de plaat is Videotape en klinkt een stuk luchtiger. Akoestische gitaar en een herkenbaar riffje zorgen voor een fijne oorwurm, een nummer als een koel briesje op een warme dag. Goodbye begint catchy, waarna we van Emden voor het eerst met kopstem horen. Dit nummer is hét voorbeeld van eerdergenoemde harmonieën en geslaagde percussie. 

De albumtitel verwijst naar de continue wisselwerking tussen het innerlijke en de buitenwereld in de zoektocht naar geluk. “Zonder de ander kon ik niet bestaan en visa versa, laten we dan proberen om er samen iets moois van te maken”, aldus Van Emden in een persbericht. Dit thema vinden we uiteraard terug op het nummer Again (You=Me) waar de tegenstelling ook muzikaal knap is uitgewerkt, want ik word vrolijk van het tempo, maar ook melancholisch van de flow, die mede door de diverse zangstemmen knap wordt gecreëerd.  

Hoewel ik het graag zou willen, is het ondoenlijk om elk nummer afzonderlijk te bespreken. Ik beperk me vanaf nu dus tot een paar persoonlijke favorieten. Headlights heb ik live al voorbij horen komen. De albumversie bezorgt me dus kippenvel, alsof ik na lange huidhonger een gemeende knuffel krijg, Via Paris, een akoestische ballad, belanden we bij Travelling, dat ook overwegend akoestisch, maar tegelijkertijd een stuk rauwer is. Je kunt de aanslagen op de snaren als het ware horen en het nummer heeft een enigszins duistere ondertoon dat naar een prettige climax toewerkt, die op het album nog enigszins in toom wordt gehouden maar live alle mogelijkheid biedt om heerlijk te ontsporen. 

Tijd voor de conclusie, die eigenlijk ook al in de derde alinea staat, omdat ik mij niet kon inhouden. Om te rijpen moet je tijd nemen en dat heeft St. Solaire volop gedaan. Dat de band een eigen studio tot zijn beschikking had, heeft het rijpingsproces volgens mij duidelijk goed gedaan. Mogelijk is het zelfs de sleutel tot succes, al denk ik dat de hulp inroepen van Sam Jones ook een gouden greep is geweest. Het resultaat is hoe dan ook een persoonlijk, gelaagd werk met als kern de ziel en zaligheid van de vier muzikanten. 

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s