The Hold Steady – Open Door Policy

Is het muziek, of is het poezie/essay/literatuur op muziek gezet? The Hold Steady is een van die bands die op het snijvlak van literatuur en pop opereren. Tekstschrijver/zanger/gitarist Craig Finn tekent voor pareltjes van schetsen uit het leven. Hij vertelt verhalen in zijn songs, uitgeschreven ellenlang. Die teksten zijn zo beeldend, dat aansluitend op het verschijnen van Open Door Policy ook een stripboek gebaseerd op zijn verhalen op de markt komt.

She makes it really clear that she’s a way different person
Than the person that I knew in the past
But once she starts rolling it’s wild like the ocean
And the ocean is violent and vast

De nummers voor het achtste album van de band uit Brooklyn, New York, zijn geschreven voor de pandemie. Maar zoals we wel vaker zien de laatste tijd zijn de thema’s eenvoudig te vertalen naar deze tijd. Finn vertelt over eenzaamheid, vluchtige contacten via social media en je smartphone: It seems a single body is a couple different people in this one life. Over overleven, consumeren en geestelijke gezondheid. kapitalisme hoort natuurlijk ook in het rijtje van deze politiek geëngageerde band.

And the nurse that they assigned me
Had Eruption as her ring tone
Blasting out through built-in speakers like it’s bug spray
Buzzing like a hornet halfway blown

De teksten van Finn spelen een hoofdrol in het werk van The Hold Steady. Geen ontkomen aan. Toch is de muziek evenzeer de moeite waard. Opgenomen in New York met producer Josh Kaufman klinkt de zeskoppige band droog en direct. Alsof een podium vol muzikanten nog niet genoeg was haalde Finn cs er nog zes bij waaronder drie blazers. Die zorgen voor een smakelijk uitbreiding van de typische sound van Amerikaanse oostkust punkrock. Gelukkig wordt de overdaad bijna altijd smaakvol en gedoseerd ingezet.

I sell software made for offices
It increases their efficiency
Hospitals and local governments
It’s a pretty heavy covenant

De singles Spices en Heavy Convenant zijn hoogtepunten op Open Door Policy. Nummers waarin de licht met de toon meegaande praatzang van Finn mooi tot zijn recht komt. Er zit meer rust in die stem dan bij gerelateerd Listener waar de manie het Unique Selling point is en je toch onwillekeurig aan Charles Manson-gekte moet denken. Minder heb ik het op Open Door Policy met de uptempo stampende nummers, zoals in aanvang Family Farm. Muzikaal is het dan naar mijn smaak minder interessant. Die momenten zijn gelukkig spaarzaam op dit prima album.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s