Slow Pulp – Moveys

Slow Pulp uit Chicago komt met een debuut dat nogal wat voeten in de aarde heeft gehad. In feite schreef de band twee albums, voor het dan eindelijk zover is dat de wereld met ze kennis kan gaan maken via een geluidsdrager. Tijdens het schrijven van materiaal voor hun eerste, werd ontdekt dat zangeres Emily Massey de ziekte van Lyme heeft. Dat zette de wereld van de band een beetje op zijn kop en ze besloten al het materiaal tot dan toe geschreven opzij te leggen en nieuwe liedjes te maken die beter passen bij hun nieuwe stemming. Dat hoor je nu op Moveys, dat werd afgerond toen corona toesloeg en de ouders van Massey ook nog eens verwikkeld raakten in een ernstig auto-ongeluk.

Hoor je dat terug? Ja nou en of! Moveys is een slopend slepende gitaarplaat geworden, geënt op het geluid van bands als Alex G (waarmee de band toerde) Phoebe Bridgers, Snail Mail, Ellis en Soccer Mommy. En laten we vooral ook Juliana Hatfield niet vergeten als referentie, want een van de fijnere liedjes op de plaat – Idaho – lijkt twee druppels water op werk van die oude indie-heldin.

De treurigheid spettert van de plaat af. En helaas, op de twee aardige single-kandidaten Trade It en Idaho na heeft de shoegaze-light van Slow Pulp ook weinig boeiends te bieden. Als je niet zou weten dat er ziekte en ellende in het spel is, zou je zeggen: die band kan wel wat peper in hun reet gebruiken.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s