The Chills – Silver Bullets

Nieuw-Zeelands indietrots The Chills gingen eerder dit jaar al over de tong in verband met een mogelijke op handen zijnde nieuwe plaat. Voor het eerst in 19 jaar. Dat doet bij menig indiefan het hart sneller kloppen, want ook al zijn The Chills nooit een commercieel succes geweest, een cultstatus kunnen ze wel op bogen. Ze worden gezien als een invloedrijke band in dit genre. In feite is de band niet meer dan zanger-gitarist Martin Phillipps, die tekent voor de liedjes en het enige constante bandlid is sinds de oprichting in 1980.

En dus is het spannend om deze nieuwe plaat op te zetten. Kan Phillipps het nog? Openingsnummer Father Time begint met een plechtig introotje, dat lijkt gemaakt voor de gelegenheid. Maar dan valt de band in en zijn we gelijk thuis. Indiepop die sterk geënt is op bands als XTC maar net zo makkelijk aansluit bij meer moderne dreampop van Mercury Rev: intelligente liedjes, zachtaardig uitgevoerd met tokkelende gitaar. Overgoten met een toch herkenbare jaren tachtig stijl. De zachte stem van Phillipps, geen briljante zanger toch, zet wel een aparte sfeer neer die uit duizenden herkenbaar is. Meestentijds blijft de energiemeter op gemiddeld staan, op een enkele keer na als in single America Says Hello.

Silver Bullets is een waardige comeback van een invloedrijke band die een mooie luisterplaat aflevert. Invloedrijk zal het niet meer zijn; daarvoor is het genre inmiddels in de lange periode van hun afwezigheid te veel en te ver doorgegroeid. Maar voor fans van weleer het checken waard.

Een gedachte over “The Chills – Silver Bullets

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s