Working Men’s Club – Fear Fear

Van sommige bands weet je nog precies waar je was toen je voor het eerst een nummer van hem hoorde. Working Men’s Club is zo’n band. De locatie: een zonovergoten terras. Het nummer: Valley’s. Kippenvel! Het klonk bekend, en toch authentiek en fris. Wat een energie, maar ook enigszins ingehouden, alsof er nog van alles kan gebeuren. Precies hoe ik me voelde, tussen twee lockdowns … Lees verder Working Men’s Club – Fear Fear

TV Priest – My Other People

Na een succesvol ontvangen debuut – in dit geval Uppers (2021) – schijnt een tweede album altijd lastig te maken. Bij de Londense alt-rockers van TV Priest is daar echter niets van te merken, want het resultaat mag er wezen! Toegegeven, ik moest even wennen aan My Other People. De zang van Charlie Drinkwater lijkt in eerste instantie een kruising tussen Jim Morrison, Nick Cave … Lees verder TV Priest – My Other People

SONS – Sweet Boy 

SONS eist met de opener van zijn nieuwe album Sweet Boy direct alle aandacht. Het is alsof er een alarm afgaat, alsof ze willen zeggen: ‘Hé, let eens even op!’ Als het de bedoeling was, dan is het viertal uit het Belgische Melsele daar zeker in geslaagd, want eenmaal op play gedrukt kan niemand om Succeed, zoals de opener heet heen. Bovendien geldt voor SONS het … Lees verder SONS – Sweet Boy 

A Place To Bury Strangers – Hologram Destroyed & Reassembled  

Vier maanden na het verschijnen van Hologram brengt A Place To Bury Strangers de plaat ook als remix-album uit in het kader van Black Friday Record Store Day. Een curiositeit, bedoeld voor fans die geen genoeg kunnen krijgen van de New Yorkers, of juist bedoeld om mensen die niet per se fan zijn over de streep te trekken?  Dat laatste lijkt mij sterk, want ook in de mix blijven de … Lees verder A Place To Bury Strangers – Hologram Destroyed & Reassembled  

IDLES – Crawler

Iets meer dan een jaar na het verschijnen van Ultra Mono, komt IDLES met zijn vierde langspeler. Dat Crawler, zoals het monster is gaan heten, verrassingen zou bevatten konden we al bevroeden na het beluisteren van de eerste single The Beachland Ballroom, waarop frontman Joe Talbot voor de verandering niet zo zeer grommend, als wel oprecht zingend is te horen. Welnu, wat blijkt: Crawler is niet zomaar een album. Ik zal niet … Lees verder IDLES – Crawler

M(h)aol – Gender Studies ep

Ze zijn niet erg productief, deden naar verluid vijf jaar over twee nummers, komen uit Dublin, krijgen het label ‘postpunk’, maar ook ‘feministisch’ en ‘dieren activisten’. M(h)aol maakt al een poosje naam en heeft nu eindelijk een ep waar de vonken van afvliegen. En die vonken komen dan vooral van de wrijving met de omgeving, want wat deze Ierse band doet strijkt vooral alles en … Lees verder M(h)aol – Gender Studies ep

Charlie & The Lesbians – Fade

Wie Charlie & The Lesbians ooit live heeft gezien, zal het beamen: de band is als een ongeleid projectiel die het voor elkaar krijgt om met eigen smoel het beste van bands als Pixies, Black Flag, Butthole Surfers, Daniel Johnston en Jay Reatard te combineren. Het is met name de gelijkenis met een vroege Pixies op bijvoorbeeld single Fade Away die mij aanspreekt, maar het zou flauw zijn om de band niet op zijn eigen merites te beoordelen. … Lees verder Charlie & The Lesbians – Fade

Kieff – Kieff

Vier snotjongens die ogenschijnlijk alleen maar lol lopen te trappen. Ongeorganiseerde bende, uit het opgeruimde Oegstgeest of all places. Kieff heten ze. En ze hebben nu ook een album, uitgebracht op het sympathieke Bottom Shelf Records label. Een plaat met een prachtige hoes van de hand van Sue Doeksen en veertien tracks, die toch doen vermoeden dat er in al die chaos ordening zit. Neem … Lees verder Kieff – Kieff

Lonelady – Former Things

Met dat chorusovergoten basje direct in het intro van het eerste liedje The Catcher zijn we in een split second terug in 1981 bij het verschijnen van Movement van New Order. En met dat gitaarlijntje aan het eind van The Catcher wordt dat nog maar eens benadrukt. De sfeer, de sound, alles aan Lonelady ademt jaren tachtig. Dat kennen we al van haar eerste twee … Lees verder Lonelady – Former Things

Whispering Sons – Several Others

Het tweede album van de Belgische post-punkers Whispering Sons pakt de draad op van het succesvolle debuutalbum Image uit 2018. Several Others, het tweede album van de band rond charismatische frontvrouw Fenne Kuppens is dus precies wat je mag verwachten: krachtig, experimenteel, duister en bij vlagen verbluffend.   Whispering Sons brengt wederom een donkere en unieke blend van experimentele postpunk. De immer voortstuwende instrumentatie die vaak onheilspellend klinkt, combineert moeiteloos elementen van no wave en industrial rock … Lees verder Whispering Sons – Several Others