Charlie & The Lesbians – Fade

Wie Charlie & The Lesbians ooit live heeft gezien, zal het beamen: de band is als een ongeleid projectiel die het voor elkaar krijgt om met eigen smoel het beste van bands als Pixies, Black Flag, Butthole Surfers, Daniel Johnston en Jay Reatard te combineren. Het is met name de gelijkenis met een vroege Pixies op bijvoorbeeld single Fade Away die mij aanspreekt, maar het zou flauw zijn om de band niet op zijn eigen merites te beoordelen. … Lees verder Charlie & The Lesbians – Fade

Kieff – Kieff

Vier snotjongens die ogenschijnlijk alleen maar lol lopen te trappen. Ongeorganiseerde bende, uit het opgeruimde Oegstgeest of all places. Kieff heten ze. En ze hebben nu ook een album, uitgebracht op het sympathieke Bottom Shelf Records label. Een plaat met een prachtige hoes van de hand van Sue Doeksen en veertien tracks, die toch doen vermoeden dat er in al die chaos ordening zit. Neem … Lees verder Kieff – Kieff

Lonelady – Former Things

Met dat chorusovergoten basje direct in het intro van het eerste liedje The Catcher zijn we in een split second terug in 1981 bij het verschijnen van Movement van New Order. En met dat gitaarlijntje aan het eind van The Catcher wordt dat nog maar eens benadrukt. De sfeer, de sound, alles aan Lonelady ademt jaren tachtig. Dat kennen we al van haar eerste twee … Lees verder Lonelady – Former Things

Whispering Sons – Several Others

Het tweede album van de Belgische post-punkers Whispering Sons pakt de draad op van het succesvolle debuutalbum Image uit 2018. Several Others, het tweede album van de band rond charismatische frontvrouw Fenne Kuppens is dus precies wat je mag verwachten: krachtig, experimenteel, duister en bij vlagen verbluffend.   Whispering Sons brengt wederom een donkere en unieke blend van experimentele postpunk. De immer voortstuwende instrumentatie die vaak onheilspellend klinkt, combineert moeiteloos elementen van no wave en industrial rock … Lees verder Whispering Sons – Several Others

The Lounge Society – Silk For The Starving

Tieners zijn het nog, de jongens van The Lounge Society. Opgegroeid in een plaatsje in West Yorkshire waar het naar verluid 200 dagen per jaar regent. Naargeestig platteland waar landheren hun erfenis benutten door jaarlijks de heide af te branden zodat ze op gevogelte kunnen jagen, en zich niets aantrekken van het feit dat dit erosie en overstromingen tot gevolg heeft. Maar er schijnt ook … Lees verder The Lounge Society – Silk For The Starving

Squid – Bright Green Field

Tja… Wat moeten we hier nu nog aan toevoegen? NME: A dazzling debut of wild experimentation. An uncompromising debut that fulfils every ounce of the band’s potential. Clash: A fantastic debut album that grapples with the future. It’s surreal, and often sounds wrong, but feels forever right, held together by some internal logic. The Quietus: Throughout, Bright Green Field is a brave and daring debut … Lees verder Squid – Bright Green Field

Iceage – Seek Shelter

Voor iemand die niet heel goed ingevoerd in de postpunk is het nieuwe album van Iceage best wel een eyeopener, of moet ik schrijven oor-opener. De Deense formatie uit Kopenhagen gaat door op de weg die ze al vier eerdere albums zijn ingeslagen. Terugluisterend is er een duidelijke progressie in hun muziek te horen, waarbij het nieuwe Seek Shelter toch wel als het voorlopige hoogtepunt … Lees verder Iceage – Seek Shelter

Do Nothing – Glueland EP

Do Nothing uit Nottingham heeft vanaf vandaag twee hele EP’s op hun naam staan. Vorig jaar verscheen Zero Dollar Bill, vandaag Glueland met welgeteld vijf tracks. Als je de punten tussen de twee EP’s aan elkaar verbindt en extrapoleert in gedachten die stijgende lijn, dan vragen we ons af waar dit in hemelsnaam gaat eindigen. Het titelnummer trapt af met een vette bassynth en een … Lees verder Do Nothing – Glueland EP

Viagra Boys – Welfare Jazz

Viagra Boys uit Zweden zijn geen lieverdjes. En ze winden er geen doekjes om. Ain’t Nice opent hun langverwachte tweede album Welfare Jazz en valt met de deur in huis. Ik ben niet leuk, het is niet leuk, horen we op een stampend ritme, een scheurende sax en de voor de band kenmerkende zwaar overstuurde bas. Een door alle zompige ritmesectie modder snijdende solo op … Lees verder Viagra Boys – Welfare Jazz