Kim Gordon – The Collective
Bye Bye is natuurlijk een totaal sick single. Het lijkt wel een gangsterrap-track dankzij die beats, en toch heeft het alles wat het een Kim Gordon-track maakt: noise, gillende gitaren en die zwoele, een beetje onheilspellende sfeer. Cool Thing, maar dan weer heel anders, maar toch heel erg Cool Thing, als je begrijpt wat ik bedoel. Prachtig! Instant klassieker. Bye Bye is meteen de binnenkomer … Lees verder Kim Gordon – The Collective
Dizzy Panda & The Perics – Pentapolis
Hoera! Dizzy Panda is terug met een nieuwe plaat. De laatste keer dat wij over het duo schreven was 2022, toen het album Panda Points verscheen. Inmiddels zijn we twee jaar verder, is het album dat vorig jaar verscheen, Groove Safari op mysterieuze wijze aan ons voorbijgegaan, maar kunnen we met de komst van Pentapolis gerust vaststellen dat de Panda’s hun groove niet hebben verloren. Op … Lees verder Dizzy Panda & The Perics – Pentapolis
Astrel K – The Foreign Department
Liefhebbers van Ulrika Spacek opgelet, achter de naam Astrel K gaat frontman en voornaamste componist van de Britse band Rhys Edwards schuil. The Foreign Department is zijn solo-album dat heel veel kenmerken deelt met het werk van de band van Edwards, waarbij het meest prominent zijn bijzondere manier van liedjes schrijven. Verschillen zijn er natuurlijk ook. Waar Ulrika Spacek – we schreeuwden het van de … Lees verder Astrel K – The Foreign Department
I am Europe
Soms heeft het gewoon tijd nodig. Wat levenservaring. Dat je je hoofd al eens stoot, of een klap voor je harses krijgt, voordat je leert dat je niet op elk toegeworpen stuk rood vlees hoeft te duiken en het ook een optie is om de nuance op te zoeken of gewoon te zwijgen. En dat je misschien je mond moet houden over zaken waar je … Lees verder I am Europe
De laatste zin
Met de woorden ‘Minke schrijft ook heel vaak’ werd ik voorgesteld aan een man in een coltrui. Iedereen schrijft volgens mij best vaak, dus ik wist niet zo goed wat ik moest zeggen, maar de coltrui stak meteen van wal. Hij gaf les in creative writing. ‘Je vraagt je natuurlijk af wat dat precies is’, vroeg hij zonder dat het als een vraag klonk. Hij … Lees verder De laatste zin
Peel Slowly and See veelzijdig eigenwijs
Geef Katherina Bornefeld twee shakertjes in haar handen, en prompt swingt het. Omringd door haar bandgenoten Terrie Hessels, Andy Moor en Arnold de Boer van The Ex zit ze nu eens even niet achter haar drumstel, maar staat ze vooraan op het podium en zingt een lied over een veranderende wereld en hoe je daarbinnen je eigen positie bepaalt. De strofe ‘trust my own way, … Lees verder Peel Slowly and See veelzijdig eigenwijs
Checklist met Mourn, Laura Palmer, Master Peace en The Bevis Frond
Wat is er nog meer uitgekomen dezer dagen? Nou, fantastische platen van Master Peace en The Bevis Frond bijvoorbeeld, en lokale helden Laura Palmer! Check ze in de MuziScene checklist! Mourn – The AvoiderZe zijn een beetje in de aandacht weggezakt, zo lijkt het, de uit Catalonië afkomstige formatie Mourn, gebouwd rond het duo Jazz Rodríguez en Carla Pérez. Na een aantal bijzonder geslaagde albums … Lees verder Checklist met Mourn, Laura Palmer, Master Peace en The Bevis Frond
Yard Act – Where’s My Utopia
Yard Act; bij het verschijnen van hun debuut The Overload overheerste nog het gevoel van ‘net niet’. Veelzeggend misschien; in een platenzaak hoorden we dat het album pas begon te verkopen toen het in de uitverkoop ging. Te veel zwakke nummers naast liedjes die wél raak waren, zoals het titelnummer. Nu ligt de opvolger er, en wordt bewaarheid waar we met het tussentijds verschijnen van … Lees verder Yard Act – Where’s My Utopia
Pissed Jeans – Half Divorce
Het is meer punk dan rock en sowieso te zwaar voor punkrock. De meeste nummers zijn kort of zeer kort (korter dan 2 minuten), dus dan neig ik naar hardcore voor een typering. Maar in welke categorie vallen dan de langere nummers? Dat zijn er drie en samen zijn ze goed voor ongeveer de helft van de tijd op het zesde album van Pissed Jeans. … Lees verder Pissed Jeans – Half Divorce
Faye Webster – Underdressed at the Symphony
Wie door de single Lego Ring geïnteresseerd raakt in Faye Webster en op onderzoek uitgaat, komt er snel achter dat er niet veel van dat type nummers staan op haar vijfde album Underdressed at the Symphony. In Lego Ring speelt een pompende bas een hoofdrol en het nummer heeft met een rafelrandje een duidelijk indie-feel. Zet de plaat op, en je ontdekt een caleidoscoop aan … Lees verder Faye Webster – Underdressed at the Symphony
MuziScene magazine 