Vreugde van weerzien op Mañana
Nog niet alle podia zijn in bedrijf. Donderdag is Mañana Mañana alleen toegankelijk voor campinggasten. Dat ik hier vanavond toch ook rondloop betekent niet dat ik op de camping verblijf, maar heeft alles te maken met het feit dat Roofman vanavond optreedt. Hoewel ik de muziek van de muzikant uit Ermelo thuis geregeld opzet, heb ik hem nog nooit live zien optreden. Zo gek veel treedt … Lees verder Vreugde van weerzien op Mañana
Cola – The Gloss
V11 in Rotterdam was onlangs nog uitverkoren om nog voor het verschijnen het nieuwe werk van Cola live al te mogen horen. Dat voorproefje deed ons al reikhalzend uitkijken naar het tweede album The Gloss van het Canadese trio, in feite een voortzetting van Ought. We worden allerminst teleurgesteld; Cola diept hun vermogen om gortdroge maar altijd ingehouden swingende postpunkkrakers te schrijven verder uit. Het … Lees verder Cola – The Gloss
Perfect
Het is aan de poes van m’n ex te danken dat ik dit jaar voor het eerst een dagje Best Kept Secret mee kon pikken. Om de viespeuken onder jullie maar gelijk uit de droom te helpen, het zit zo. De kat van m’n voormalige geliefde had een operatie ondergaan. Er waren wat complicaties en er moesten injecties en wat ‘tender loving care‘ aan te … Lees verder Perfect
Party like there’s no mañana!
Een bekend gezegde luidt: stel niet uit tot mañana wat men hoy kan doen. Even leek het erop dat we wederom Mañana Mañana aan ons voorbij moesten laten gaan door andere verplichtingen. Maar ja, wat doe je als je weet dat er geen morgen is? Dan zet je alles aan de kant wat in je macht ligt. Dus dat is precies wat we doen. Want het … Lees verder Party like there’s no mañana!
L’orne – And I fell asleep forever,
Toen ik Rotterdams talent L’orne een poosje terug als voorprogramma voor Space Siren trof, vertelden leden van de band mij dat zij hun muziek labelen als ‘tapas-rock’. Dat klinkt grappig, maar is niet eens zo slecht gevonden. L’orne presenteert vrijdag 14 juni hun debuutplaat And I fell asleep forever, (jawel, de komma hoort er bij!) in Roodkapje. Die plaat is moeilijk te vatten in een … Lees verder L’orne – And I fell asleep forever,
Ons panel over diversiteit en inclusie
Wanneer precies, durf ik niet te zeggen, maar ergens in de komende weken gaan we het conferentieprogramma van Left of the Dial aankondigen. Ik denk soms wat te makkelijk over dingen, dus ik had verwacht zo’n programma wel even in een paar uurtjes in elkaar te knallen. Dat bleek niet zo te zijn. Dingen verzinnen, dat is niet zo moeilijk, maar je moet daarna heel … Lees verder Ons panel over diversiteit en inclusie
Goat Girl – Below The Waste
Als Goat Girl nu ergens in uitblinkt, dan is het wel luie muziek. Zet op het nieuwe album Below The Waste het liedje Motorway maar eens op. Dat geeft je toch het gevoel dat je in de brandende zon ergens op een strandje aan de Middellandse Zee ligt, met rond het middaguur al een glaasje wijn in je mik. Je voelt hoe loodzwaar je benen … Lees verder Goat Girl – Below The Waste
Checklist met Buffalo Tom, Pedro The Lion, Liz Lawrence en Sun
Ook verschenen onlangs… Pedro The Lion – Santa CruzNiet veel nieuws onder de zon op het derde album in een serie van vijf waarin David Bazan liedjes schrijft over zijn jeugd en de plaatsen waar hij opgroeide. Opnieuw zingt hij heel openhartig over wat er door het hoofd van een dertienjarige gaat die probeert het omgaan met de wereld en andere mensen onder de knie … Lees verder Checklist met Buffalo Tom, Pedro The Lion, Liz Lawrence en Sun
Fat
Met erkende Songfestivaltoppers als Måneskin, Loreen, Anouk, Ilse de Lange, S10, Douwe Bob en Joost Klein, naast kleppers als Calvin Harris, Ed Sheeran en Nothing But Thieves, biedt de komende, 53e editie van Pinkpop een enorme muzikale diversiteit die vooral een jonger publiek moet aanspreken. Afgelopen week werd de laatste headliner aan het affiche toegevoegd: McDonald’s. Muziscene sprak exclusief met frontman Ronald McDonald over wat … Lees verder Fat
Hopelijk houdt ze zich eraan
Ik ben best goed in dingen verkeerd inschatten. Zo ben ik een keer naar Chicago gevlogen om een band te zien die ik absoluut nooit meer ergens anders zou kunnen zien. Een paar maanden later bleek dat ze toch ook gewoon naar Nederland zouden komen en was heel de wereldreis nergens voor nodig geweest. Ooit heb ik kaartjes weggeven, omdat ik moe was en dacht … Lees verder Hopelijk houdt ze zich eraan
MuziScene magazine 