Reto Burrell – XII
Americana liefhebbers opgelet, want er is een nieuw album van Reto Burrell. Maar waarschijnlijk wisten jullie dit allang, want met elf studio-albums sinds 2001 zal de productieve Zwitserse singer-songwriter geen onbekende zijn. Voor zijn twaalfde album, simpelweg XII genoemd, verruilde hij zijn vertrouwde aanpak van liedjes schrijven en opnemen echter voor een andere methode, die hem meer uitdaagde. Het idee hiervoor ontstond tijdens een … Lees verder Reto Burrell – XII
Spinnen – Warmes Licht
Spinnen is een Duits duo dat al jaren de scene rond München onveilig maakt. Sophie Neudecker op drums en Veronica ‘Katta’ Burnuthian op bas maken van die rammelende, ongepolijste punkrockliedjes die gruizig en ruw klinken, maar enorm charmant worden dankzij de enthousiaste samenzang. Spinnen is een Duitse Venus Tropicaux, zeg maar… Spinnen laat zich inspireren door het werk van genregenoten als Lambrini Girls, maar kijkt … Lees verder Spinnen – Warmes Licht
Marble Sounds – Core Memory
Het is alweer ruim twee jaar geleden dat ik kennismaakte met de Belgische band Marble Sounds. Wellicht was dat niet het meest gelukkige moment om kennis te maken, want de muziek op het vijfde, titelloze album, was niet per se illustratief voor het overige werk dat frontman en componist Pieter van Dessel doorgaans produceert. Dat het vandaag verschenen zesde album dus anders klinkt, mag geen … Lees verder Marble Sounds – Core Memory
Nagasaki Swim – The View From Up There
Het eerste dat opvalt aan het derde album van Nagasaki Swim, de band rond de zevenentwintigjarige Rotterdamse singer-songwriter Jasper Boogaard, is dat de sound steviger is. Steviger, zonder dat het de breekbaarheid die zijn eerdere werk zijn kracht gaf verstoort. Ja, Nagasaki Swim, is wederom gegroeid. We stelden die groei eerder vast, toen we zijn tweede album Everything Grows (2023) vergeleken met debuut-lp The Mirror … Lees verder Nagasaki Swim – The View From Up There
Bob Mould – Here We Go Crazy
Bob Mould blijft op koers, ook al duurde het nu even langer om met een nieuw solo-album – zijn vijftiende – te komen. Here We Go Crazy is een album met elf messcherpe punkrocksongs. Misschien nog wel weer wat puntiger dankzij het feit dat Mould in zijn manier van componeren nog scherper aan de wind vaart. Al het overbodige wordt weggelaten. Dat komt het best … Lees verder Bob Mould – Here We Go Crazy
I couldn’t be happier
Het weekendje weg om de vastelaovend (carnaval) te ontvluchten was al eerder geboekt. Het kreeg alleen een iets andere lading. Zo’n anderhalve maand geleden kreeg ik de mededeling dat mijn dienstverband als redacteur bij een maandkrant om ‘bedrijfseconomische redenen’ werd beëindigd. Jammer, lullig, bijzonder vervelend, maar ach… Dan wil het helpen dat je over wat relativeringsvermogen beschikt. Het verlies van een baan is toch net … Lees verder I couldn’t be happier
Lambrini Girls: ‘Radicaal zijn is nu de enige optie’
„We zijn een politieke band”, vertellen Phoebe Lunny en Lilly Macieira oftewel Lambrini Girls op luide toon aan wie het maar wil horen. Met rauwe energie, scherpe politieke statements vervat in geschreeuwde vocalen en een ongepolijste speelstijl, blazen ze zich een weg door de muziekscene. Met activistische teksten – die ze kenschetsen als een oproep tot actie – willen ze verandering teweeg te brengen, en … Lees verder Lambrini Girls: ‘Radicaal zijn is nu de enige optie’
Iedereen telt (drie) dubbel
Ik heb ‘iedereen doet het nou eenmaal zo’ altijd een slechte reden gevonden om iets op een bepaalde manier te doen. Maar soms kom je er niet onderuit. Op het moment dat ik dit schrijf, hebben we bijna 3.000 passe-partouts voor Left of the Dial verkocht. Dat is natuurlijk helemaal niks vergeleken bij wat de grote zomerfestivals verkopen, maar ik kan er bijna niet van … Lees verder Iedereen telt (drie) dubbel
Howrah in Roodkapje: zoeken naar de ‘sweet spot’
Als de vingerzetting even lastig wordt, neemt Cees van Appeldoorn zijn tong tussen de lippen bij het spelen van zijn wringende gitaarpartijen. Hij staat links op het podium, buigt zich naar de microfoon waardoor hij een kattenrug krijgt, de schouders naar elkaar getrokken. Aan de andere zijde van het podium wiegt Bart Schotman zijn heupen, zodra de swing in het songmateriaal van Howrah dat toelaat, … Lees verder Howrah in Roodkapje: zoeken naar de ‘sweet spot’
Wortel – Wortel
In navolging van The Beatles (White Album) en Metallica (The Black Album) komt het Utrechtse powertrio Wortel met The Orange Album. Niet dat het zo heet, want de band koos voor een titelloos debuut, maar zo ziet het er wel uit. Hoe toepasselijk met zo’n bandnaam, logisch ook. Waar voorheen de aardvrucht als vorm centraal stond in zijn artwork, is het nu dus de kleur … Lees verder Wortel – Wortel
MuziScene magazine 