Snapped Ankles – Forest of Your Problems

Op Forest of Your Problems, de nieuwe langspeler van Londense sjamanenmannetjes Snapped Ankles, laat de band horen met gemak een festivalweide aan te kunnen, maar verliest de groep een randje rauwheid. En dat randje rauwheid heeft de band nou net wel nodig.

Goed, laten we even bij het begin beginnen. Sjamanenmannetjes zei je? Jazeker. Voor de nieuwe luisteraar: stel je Snapped Ankles voor als een quirky, uptempo mix van kraut, dansbare synths en sprechgesang. En dan gespeeld door een groep dansende mannetjes gekleed in een outfit ergens tussen een sjamanenkostuum en een camouflagepak in. Zoals je je vast kunt indenken, zijn dat ingrediënten voor een goed feestje.

Wat dat feestje extra leuk maakt, is dat de muziek van Snapped Ankles naast goed voor op een feestje, ook onwijs eigenzinnig en rauw is. Althans, was. Op de twee eerste studioalbums van de groep, droop de DIY-mentaliteit ervan af. De ongepolijste sound op oeuvrehoogtepunten als Tailpipe en Johnny Guitar Calling Gosta Berlin is juist op plaat ook een feestje voor het oor.

Op Forest of Your Problems is de productie een tandje gepolijster en van een hoger niveau. Een mooie ontwikkeling zou je zeggen, maar helaas pakt dat voor dit album toch niet helemaal fortuinlijk uit. Met een sound waar de rafelrandjes vanaf zijn, komt de band toch ineens angstaanjagend dicht in de buurt van een hosband voor op feesten en partijen. Neem bijvoorbeeld de track Psithurhythm waarop een acid synthlijn wordt gecombineerd met een bak percussie die klinkt alsof de jongens van Jungle By Night gezellig het podium op zijn gewandeld. Dat klinkt als een perfect festivalfeestje, maar op plaat is het toch echt wel een beetje afgezaagd.

Opvallend genoeg zijn de uitschieters op het album juist de tracks die net een stukje trager worden ingezet en daarmee wat minder dansbaar zijn. Forest of Your Problems (Outro) en Susurrations (In the Forest) klinken beide alsof ze rechtstreeks van een met synthesizers overladen filmsoundtrack afkomen en dat is toch wel weer een genot om naar te luisteren.

De band is op z’n nieuwste langspeler zijn grilligheid een beetje verloren. Maar of dat erg is? Voor de liefhebber van de rauwe DIY-sound van Snapped Ankles zal het misschien even slikken zijn, maar de band zou zomaar een horde aan nieuwe fans op de festivalweides kunnen ontmoeten.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s