Cha Wa – My People

Met het vorige album Spyboy scoorde Cha Wa een Grammy-nominatie en My People doet er wat mij betreft absoluut niet voor onder. Wat een energie! Dansbaar tot de met en zo opzwepend als een mix van afrobeat, funk, disco en jazz maar kan zijn. Dat New Orleans de thuisbasis is van dit gezelschap, zal niemand na beluisteren verbazen. 

Cha Wa werd in 2014 opgericht door drummer Joe Gelini die ooit studeerde aan het prestigieuze Berklee College of Music in Boston. Samen met zijn bandgenoten, waaronder leadzanger Joseph Boudreaux Jr (kleinzoon van Monk Boudreaux, Big Chief van Golden Eagles, een Mardi Gras indianenstam) serveert hij een muzikale gumbo om van te watertanden.  

Vanaf de eerste klanken van titeltrack en albumopener zit ik op het spreekwoordelijke puntje van mijn stoel. In werkelijkheid kan ik niet stil zitten en tijdens het tweede nummer, Wildman, gedraag ik mij als zodanig. Het duurt schier eindeloos, terwijl het geen moment gaat vervelen. Zijn het niet de blazers die op de beat surfen, dan klinkt er wel een gitaarsolo. Ondertussen lijkt Boudreaux zowel de luisteraar als de band op te zwepen met kreten als hij niet aan het (praat)zingen is. Wat is het lekker om ‘Cha Waaaaah!!’ te gillen, stel ik proefondervindelijk vast.  

Een ander hoogtepunt op dit album is zonder twijfel het tijdloze Firewater, waardoor we ons in een jazzclub in Nigeria eind jaren-70 wanen. Het wordt gevolgd door RnB met Love In Your Heart, waarop  Jelly Joseph (American Idols) de lead vocals voor haar rekening neemt.  

Veel nummers zijn geëngageerd, politiek getint. Een voorbeeld is Bob Dylans Masters of War, dat werd geschreven naar aanleiding van de invasie in Varkensbaai. Op dit nummer horen we bluesgitarist Alvin Youngblood Hart het vocale voortouw nemen voordat hij het stokje teruggeeft aan Boudreaux voor het slotnummer een traditional die live werd opgenomen Handa Wanda’s in New Orleans. Leuk zou je zeggen, maar enigszins dissonant met de rest van de plaat. 

Zo vurig als My People begint, zo rustig wordt het afgesloten. Niet dat het per se erg is, bij nagloeiende kooltjes is het ook genieten. Persoonlijk had ik echte nog wel wat vuurwerk weten te waarderen. Hoe het ook zij, My People wordt er niet minder om, daarvoor zijn diverse nummers te diep onder mijn huid gaan zitten. Cha wa! Ik druk nog een keer op <play> 

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s