Fleur gaat de wereld veroveren

Floor Henkelman – alias Fleur – gebruikt een computer van iemand anders. Die grapjas heeft een filter in Zoom geactiveerd waardoor zij het hele gesprek een koddig snorretje en sikje heeft. „Kweenie hoe ik dat uit moet zetten”, giechelt de zangeres. Het wordt zo onmiddellijk een goedlachs én openhartig gesprek over haar muzikale achtergrond, het veroveren van de wereld met Franstalige sixties pop en hoe je je moet kleden om er als een echte dandy uit te zien.

Door: Wim du Mortier Foto’s: Michel Mees

Het gezin waarin Floor Henkelman opgroeide puilde uit van de muziek. Haar vader en moeder speelden in bands en het was eigenlijk vanzelfsprekend dat ook hun dochter muzikant zou worden. In de goed gevulde platenkast van haar vader mocht ze van jongs af aan zelf haar keuzes maken. Wat zetten we vandaag op? De jonge Floor greep keer op keer naar The Beatles en dan liefst Rubber Soul. Het is die plaat waarop de Britten een poging doen in het Frans te zingen, in Michelle (ma belle).

„Rubber Soul is ook meteen mijn eerste cd én lp. Het was de eerste muziek waar ik direct verliefd op werd. Het heeft zoveel indruk op mij gemaakt. Ik was een jaar of 8 toen ik van mijn vader de cd kreeg. Maar ook daarvoor luisterde ik het al, als ik van mijn vader de muziek mocht kiezen. Later vond ik dat je die oude muziek op een plaat moet horen en heb sindsdien de lp. Die cd én lp heb ik letterlijk grijs gedraaid, tot het gewoon niet meer kon. ”

De perfecte melodieuze liedjes, het sfeertje van de jaren zestig en de meerstemmigheid – „daar ben ik altijd wel van” – waren de elementen die Henkelman zo in Rubber Soul aantrokken. „Mijn ouders zijn allebei muzikant en ik ben opgegroeid met heel veel muziek. Er is dus oneindig veel wat mij heeft geïnspireerd; van hardrock tot country en americana. En The Beatles dus. Er is feitelijk ontiegelijk veel wat mij aanspreekt.”

Onder de naam Fleur verscheen eind 2020 een gelijknamig album vol vrolijk makende Franstalige pop, helemaal in de stijl van jaren zestig beat. Floor Henkelman zingt de liedjes geschreven door het team van The Kik. Wie de band om haar heen ziet, krijgt het vermoeden dat het een The Monkees-achtige opzet is. Een strak concept, tot in de puntjes uitgedacht, perfect uitgevoerd. Formule pop. Pratend met de zangeres, nog steeds voorzien van snorretje en sikje via een beeldscherm vanuit haar huis in Brabant, wordt duidelijk dat dit niet het geval is. De drummer is haar man, de andere bandleden vrienden. Allemaal delen ze de fascinatie voor de late jaren zestig en kleden zich daar in het dagelijks leven naar. „Het is meer een lifestyle geworden”, zegt de zangeres. „Ik loop er altijd in de jaren zestig stijl bij, ons huis is helemaal jaren zestig stijl. Zelfs ons zoontje gaat met een bloesje en een stropdasje naar school”, grinnikt ze.

De mannen van The Kik leerden Henkelman kennen wegens haar liefde voor nog zo’n artiest uit de late jaren zestig waarvan zij zegt dat die haar muzieksmaak sterk heeft beïnvloed: Boudewijn de Groot en dan met name zijn album Picknick. „Dat is zijn psychedelische album, de St. Peppers van Nederland zeg maar. Eigenlijk heb ik die plaat pas een jaar of vier geleden ontdekt. Toen ik het hoorde was ik meteen verkocht. Ik kende Boudewijn de Groot al wel heel lang, maar ik wist niet van het bestaan van dit album. Wat mij opvalt is dat veel Nederlandse artiesten van die tijd gebruik maakten van strijkers en blazers: dat heeft iets bombastisch. The Beatles hebben dat natuurlijk ook gedaan, maar hoe Boudewijn dat deed… En het zijn hele sterke nummers, met prachtige teksten. Dat heeft me geïnspireerd zelf Nederlandse teksten te schijven.”

Tijdens een show van The Kik met Boudewijn de Groot in Ahoy Rotterdam leerde de zangeres de Rotterdammers kennen. En mocht ze al op het podium meedoen om Meester Prikkebeen te zingen. Dat mondde uiteindelijk uit in een samenwerking en een eerste album.

Je kleden als een echte dandy: de tips van Fleur

Floor Henkelman vindt haar kleding in vintage- en kringloopwinkels. Ook zijn er verschillende webwinkels te vinden, of via Ebay. Maar kan zij iets niet vinden – vaak lastig omdat er soms maar één enkele van is – dan maakt zij het zelf.
Echt sixties is voor Henkelman de kleding die werd gedragen vanaf 1966 tot 1969: ook mannen stapten toen uit hun effen gekleurde pakken en kozen voor kleuren en felle prints: De Peacock Revolution. „Mensen gingen zich toen opdoffen. Wij noemen het dat je er ‘dandy’ uitziet.”

Wat is volgens Henkelman essentieel om als een echte dandy uit te zien?

  • Coltruien! Die doen het altijd goed
  • Minirokjes
  • Jurkjes met bloemenprint
  • Mantelpakjes
  • Gekleurde panty’s
  • Voor mannen en vrouwen bloesjes met grote kragen
  • Sjaaltje
  • Stropdasje
  • Colberts, double breasted en minimaal 3 of liefst 4 knopen

Country soul
Toch is het niet enkel sixties wat de klok slaat in huize Henkelman. Vakanties naar Frankrijk hebben een bijzondere betekenis in het gezin. Daaruit komt een album voort dat hoog op haar lijstje favorieten staat: Rory Gallagher, Live in Europe. „Dat komt meer van mijn moeders kant. We hadden een cassettebandje met dat album erop. En als we dan op vakantie gingen stond dat altijd op. Daarom heeft het een speciale betekenis. Ook die plaat heeft heel veel indruk op mij gemaakt. Alles eraan: hoe hij zingt en gitaar speelt. Ik had ‘m graag live willen zien”, verzucht Henkelman als ter sprake komt hoe ellendig de Ier aan zijn einde is gekomen. „The Beatles had ik natuurlijk ook graag gezien”, grapt ze. „Al heb ik wel Paul McCartney live gezien, dat wel. Maar de rest helaas niet. Dat is het nadeel als je oudere muziek luistert. Ik heb eigenlijk helemaal niks nieuws op mijn lijstje met invloedrijke platen staan”, schaterlacht ze.

Sweetheart Of The Rodeo van The Byrds prijkt wél op dat lijstje. „Daar komt de connectie met americana en country in naar voren. Mijn vader speelde veel tex-mex en americana. Ook dat is heel erg van invloed geweest in mijn leven. Ik zeg wel eens dat de sixties muziek in mijn hart zit, maar ik ben toch wel echt een country soul. Als ik een pedaal steel hoor, komen de tranen meteen in mijn ogen. Ik heb sinds kort een pedaal steel aangeschaft waarop ik wat aan het pingelen ben, maar het is best een lastig instrument…”

Zeker als je er steeds bij moet huilen…

„Haha, nou ik moet meer janken van hoe slecht ik pedaal steel speel.”

Uitdagend Frans
Een voorliefde voor de cultuur en stijl uit de jaren zestig, warme herinneringen aan vakanties in Frankrijk: de optelling daarvan uit zich in het album Fleur dat Floor Henkelman maakte met The Kik. Interesse voor Franse muziek komt meer van haar vader, vertelt ze. Jacques Brel en Charles Aznavour. „Voor mijn vader was dat de muziek om in de stemming te komen voor de vakantie. Maar het is niet de muziek die mij het meest heeft beïnvloed. Ik zing wel in het Frans en maak Franse chansons, maar als het gaat om de dingen die mij het meest hebben gevormd, kom ik toch bij andere dingen uit.”

Vind je het dan wel leuk om in Fleur te zingen?

„Ja! Ik vind het helemaal te gek; die sixties sfeer. Het is voor mij vooral een uitdaging om in het Frans te zingen, want ik spreek niet vloeiend Frans. Het is een prachtige taal en het past heel goed bij de muziek, maar of ik voor altijd Franstalig zal blijven zingen, dat weet ik niet. Ik denk niet dat er nog tien albums Franstalig komen. Ik ben nog zoekende naar welke richting ik op wil, en dat mag ook, denk ik. Als je steeds maar dezelfde albums maakt, dan wordt het ook saai.”

Als jij je vrij creatief uit, komt er dus iets anders uit dan Fleur?

„Ja dat denk ik wel. Ik heb nog een bandje The Colour Connection en daar schrijven we onze eigen nummers. Dat is totaal anders, al zijn we daar ook eerst begonnen met een paar Franse nummers, maar schrijven we nu in het Engels.”

Wereldwijd gedistribueerd
De 24-jarige Brabantse wil dan misschien ooit iets anders, voor nu is alle energie op Fleur gericht. Ondanks de pandemie staan de zaken niet stil. „Het loopt als een tierelier”, meldt Arjan Spies van The Kik. Aan een tweede album wordt gewerkt. Wanneer dat verschijnt is nog onzeker, als gevolg van corona.

De band zou eigenlijk nog met de eind 2020 verschenen plaat willen touren. En wie weet ligt dat nog in het verschiet, zeker nu het Amerikaanse label 6131 Records Fleur gaat uitbrengen. Dat betekent dat Fleur straks in platenzaken in Amerika, Japan, Australië en Nieuw Zeeland ligt.

„Dat is fantastisch. Dan gaat het de grote wereld in”, zegt Floor Henkelman enthousiast, die al droomt van rondtrekken over de wereld. „Touren door Europa zou ik nu al heel graag willen doen. Nederland zelfs al. Maar Amerika of Japan… dan komt mijn droom uit.”

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s