Virginia Wing: ‘We maken muziek die we zelf graag horen’

De Britse band Virginia Wing heeft een betoverende nieuwe plaat uitgebracht: Private Life. Een flinke stap in hun ontwikkeling. Niet dat de invloeden die in de muziek doorklinken nu zo heel anders zijn, toch klinken ze evident anders. Waar komt dat ineens vandaan? We praten erover met Chris Duffin, de saxofonist van het drietal.

Private Life herbergt een waanzinnig rijk palet aan geluiden. Hoe doen jullie dat en waar komt dat allemaal vandaan? In het nummer Lucky Coin bijvoorbeeld…

„Er is niet echt een formule voor. Muzikaal zitten we allemaal erg op één lijn en we weten allemaal precies wat we met Virginia Wing willen. Wat er gebeurt, is meestal dat een van ons een sample vindt of een loop maakt waar we allemaal wat in zien, en daar bouwen we dan op voort. Wat je zo krijgt, zijn drie interpretaties van eenzelfde uitgangspunt. Ken je het spel Exquisite Corpse? Dan begint iemand iets te tekenen en gaat een volgende er mee verder zonder het complete plaatje te mogen zien. Dat levert verrassende resultaten op.”

„We gebruiken veel geluiden die we vinden en maken zelf ook samples. En de drums spelen we vaak live in op een drummachine, in plaats van het te programmeren en helemaal dood te maken door alles precies in de maat te zetten. We gebruiken verschillende synths, basgitaar, Rhodes, saxofoon, fluit. Maar ook een Eventide H3000 Harmonizer en bij overdubs bijvoorbeeld digitale delay’s. Die effecten gebruiken we ook als we live partijen inspelen en ook dat maakt het onvoorspelbaar.”

Wil jij het nieuwe album van Virginia Wing winnen?
1. Like onze Facebook- of volg onze Instagrampagina
2. Stuur een e-mail met je naam en adres naar MuziSceneNL@Gmail.com
*Alleen adressen in NL *Mede mogelijk gemaakt door Fire Records

„Bij het nummer Lucky Coin heb ik mijn saxofoon gesampled en met een keyboard de hoofdriff ingespeeld. Vervolgens heel veel fluit toegevoegd, dat in stukjes gehakt en vervolgens weer door een harmonizer gejaagd. De drumpartij hebben we een paar keer heen en weer gestuurd naar elkaar, en er net zolang aan gesleuteld tot er iets onherkenbaars overbleef. Ik heb er trouwens net weer naar geluisterd en besef me nu dat er geen baspartij is. Onbedoeld, ik denk dat het er geen nodig had.”

Zoals ik het ervaar, klinkt Prive Life heel anders dan Ecstatic Arrow. Veel complexer. Hoe is dit ontstaan?

„Het is moeilijk te zeggen, maar misschien speelt dat we apart van elkaar moesten werken een rol. Het is ook de eerste Virginia Wing-plaat die we met z’n drieën vanaf de grond af hebben gemaakt. We zijn allemaal behoorlijk ‘maximalistische’ mensen. Dus als het ingewikkeld klinkt, dan hebben we ons daarin uitgeleefd. Uiteindelijk is wat we doen een kunstvorm. Geen van ons heeft interesse in het maken van muziek die klinkt als iets dat al bestaat, of iets dat gemakkelijk opnieuw kan worden gemaakt. Het komt zoals wij het doen voort uit een moment. We maken geen demo’s vooraf, maar beginnen met een idee en proberen daar van alles mee uit, gooien er alles in wat we kunnen verzinnen en werken dan weer achteruit en kneden het net zo lang tot het een soort van logisch klinkende vorm heeft.”

„Wat de songstructuren betreft, hou ik er persoonlijk van als ik word verrast. Ik hou van muziek die verschillende richtingen uitgaat, net als de andere twee in de band. Dus we maken gewoon muziek die we zelf graag horen.”

Schrijf je met elkaar of is er iemand die daarin leidt?

Virginia Wing, met in het midden Chris Duffin

„Niemand van ons is de belangrijkste songschrijver. We hebben alle drie eerder situaties meegemaakt waarin we moesten proberen de visie van één persoon te vervullen. Geen van ons voelde zich daar comfortabel bij. We schrijven samen en we inspireren elkaar.”

Wat is voor jou de essentie van een geslaagd Virginia Wing-nummer?

„Gevoel voor humor.”

Tijdens de toer voor jullie vorige album, baarden jullie opzien met een bord op het podium met de tekst ‘End rape culture’. Daarmee wilden jullie de aandacht vestigen op seksistisch of machogedrag tijdens concerten. Ook bands als Idles nemen daarin nu stelling. Stemt je dat optimistisch?

„Er wordt veel links gepraat, maar rechts gehandeld. Er is een neiging om het goede te zeggen, maar niet het juiste te doen, totdat je er herhaaldelijk op wordt aangesproken. Het probleem is een beetje dat veel van de mensen die zich slecht gedragen tijdens shows, ook degenen zijn die enorme bedragen uitgeven bij de merch-stand. Dus misschien zijn mensen onbewust nog niet echt bereid om er echt iets aan te doen. Kapitalisme, niet waar?”

„Er is nu wel hoop dat mensen met een andere, wat frissere houding naar concerten gaan, zodra we we dat weer mogen na de pandemie. Laten we maar afwachten hoe het straks is.”

De stem van Virginia Wing: Alice Merida Richards

Hoe overleven jullie financieel tijdens de pandemie?

„Het is zwaar. We zijn behoorlijk wat werk kwijtgeraakt, zowel als band en individueel. Maar het belangrijkste is dat we dit virus verslaan. Dat vergt dat we ons aanpassen. De pandemie heeft de muziekindustrie hard geraakt. Hoewel het geweldig is dat onafhankelijke podia een reddingslijn lijken te krijgen, helpt dat op korte termijn niet echt voor muzikanten. Een heel ander probleem is dat straks alleen muzikanten in geredde podia spelen, die nu geprivilegieerd genoeg zijn om deze tijd te kunnen overleven. Ik heb geen idee wat het antwoord hierop is. Maar ik vind het wel jammer dat het grootste deel van de hulp niet terecht komt bij de mensen die het werk doen, maar juist bij mensen die ervan profiteren.”

En wat is je hoop voor de nabije toekomst? Denken jullie nog te kunnen gaan toeren om je nieuwe album te promoten? Speelt Brexit daarbij een rol?

„Brexit is vreselijk. Ik hoef je niet uit te leggen dat wij heel erg anti-Brexit zijn. De idealen erachter zijn naargeestig, niet op feiten gebaseerd en xenofoob. Het is bizar dat iemand doelbewust zijn wereld kleiner wil maken; maar goed, dat is nu dus wel de realiteit. De gevolgen voor ons als band zijn nog niet volledig bekend. Maar het lijkt erop dat het niet zo gemakkelijk zal worden als vroeger om in Europa te spelen. Het zal ons er niet van weerhouden om het toch te doen. Muzikant zijn en van muziek leven is op zich al erg moeilijk. Hoewel Brexit dat alleen maar moeilijker zal maken, gaat het ons zeker niet tegenhouden. Dat wij tegen het papierwerk opzien en dat we ons bestaan ​​moeten gaan rechtvaardigen om te kunnen toeren, dat is allemaal niets vergeleken met de mensen wiens leven op zijn kop wordt gezet met racistische immigratiewetten en die moeten leven in een xenofoob land. Het is goed alles in perspectief te blijven zien.”

„Onze regering heeft de aanpak van Covid en Brexit spectaculair verkloot. Wel zijn ze erin geslaagd hun vrienden ongelooflijk rijk te maken. Als goede Tory-regering zijn ze dus wel geslaagd. Het moet gênant zijn voor jullie, om toe te kijken hoe het er hier aan toegaat.”

„Onze eerste zorg is dat wij als band door kunnen gaan. We voelen ons gelukkig dat we de mogelijkheid hebben om creatief te zijn en vinden het geweldig dat er mensen zijn die zich interesseren in wat we maken. We willen gewoon onszelf blijven, hoe de wereld er straks ook uit mag zien.”

De Vier Van… Virginia Wing

Welke vier platen hebben Virginia Wing beïnvloed? En hoe horen we dat terug in hun nieuwe album Private Life?

Gabi Delgado – Mistress
De plaat van Gabi Delgado is fantastisch, vooral omdat het nogal expliciet over seks gaat, zonder dat het eigenaardig of vulgair wordt. Het heeft een speelsheid waardoor het geen grenzen overschrijdt. Op onze nieuwe album verkennen we onderwerpen als driften, verlangens en verslaving. Op een manier die ons en jou een spiegel voorhoudt. Kun je je er misschien in herkennen? Kun je er openhartig over zijn zonder dat het vervalt in zinloze en egoïstische, onnodige eerlijkheid?

Prince – Parade
Prince was daar – samen met veel andere dingen – ook erg goed in. Muzikaal was hij erg speels en Parade is daar een goed voorbeeld van. Er zit veel humor in zijn werk, subtiele dingen die spelen met je aannames, zonder dat je het doorhebt. Het kostte me veel tijd om te beseffen dat er helemaal geen bas in Kiss zit; is het er.. het is er … nee, het is er gewoon absoluut niet. De arrangementen van Clare Fischer hebben een grote invloed op enkele van de arrangementen op Private Life. Zelfverzekerd maar ook kwetsbaar – doorgaan en het hele arrangement op vol volume spelen, zelfs als je niet precies op het juiste moment invalt.

A Guy Called Gerald – Black Secret Technology
Een groot deel van de plaat is gemaakt rond Moss Side in Manchester, waar A Guy Called Gerald woonde en werkte rond de tijd dat Black Secret Technology werd gemaakt. Het was inspirerend om te weten dat zijn geest om ons heen hing. De Bleep and Bass-scene die A Guy Called Gerald hielp opbouwen, ontstond hier en in de naburige steden in het noorden van Engeland. Hij hielp de house-scene naar hier te brengen, en hield zelf van dansen. Maar hij werd het allemaal beu toen het te eentonig werd met de hele nacht alleen maar bonkend 4-to-the-floor. Het vond het te saai om op te dansen. En de scene werd overlopen door – meestal blanke – voetbalsupporters. Jungle en drum and bass waren daar reacties op. Reacties op verveling, en dát is voor ons herkenbaar.

Juu & G Jee – New Luk Thung
Ik weet niet wat ik kan zeggen over New Luk Thung dat net zo goed is als ernaar te luisteren. Het is een reis. Het is onvoorspelbaar en grappig, en dat zijn een paar dingen waar ook wij graag mee spelen.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s