Anna B Savage – A Common Turn

Op het derde nummer van A Common Turn, het wonderschone debuutalbum van de Londense singer-songwriter Anna B Savage, horen we haar zich afvragen ‘Is anyone listening?’  Het is een van de vele vragen die ze stelt op een album dat volstaat met nummers die door haarzelf worden gekenmerkt als Questionmark music. Ik kan mij niet voorstellen dat iemand ontkennend antwoordt. De stem van ABS is even wennen. Theatraal, diep en krachtig, maar vooral dwingend. Je moet wel luisteren. Hierin schuilt zowel haar aantrekkingskracht als haar valkuil. Recalcitrante types zullen ernaar neigen haar muziek uit te zetten, voordat die hen pakt. Hoewel ik mijzelf soms tot die categorie schaar, kan ik mij daar niet toe zetten. Gebiologeerd luisterde ik het album twee keer na elkaar en daarna nog vele keren. Tranen en kippenvel vochten om voorrang, terwijl een niet te negeren herinnering aan Anthony & The Johnsons zich aan mij opdrong. 

Het is inmiddels zestien jaar geleden dat A&TJ optraden op Motel Mozaïque. Voor 3voor12 deden ze een sessie in TENT aan de Witte de Withstraat. Destijds totaal niet mijn kopje thee – dacht ik – maar al gauw was ik mijn vriendin zo dankbaar dat ze me had overgehaald om mee te gaan. De herinnering is des te zoet, omdat genoemde vriendin inmiddels is overleden, maar daarover hoort het hier verdorie helemaal niet te gaan! Toch ontkom ik er niet aan, vergeef mij, want Anna B Savage weet precies dezelfde snaren te beroeren, die mij als broekie van begin dertig tot tranen roerden en mijn horizon verbreedden, zodat ik nu niet snel meer zal roepen dat muziek niet mijn kopje thee is. Misschien heb ik meer trek in koffie of whisky, of bier… Maar ik dwaal weer af.  

Anna B Savage dus. Ze lest mijn dorst naar muziek op alle mogelijke manieren. Uiteraard word ik geacht om het album hier verder te bespreken, maar geloof me, dat wil je niet. Je wilt het gewoon kopen en grijsdraaien en vervolgens in je eindejaarslijstje zetten als dé ontdekking van 2021. Niet gehinderd door het feit dat ABS al zeker vijf jaar aan de weg timmert met de in 2015 verschenen titelloze EP, die vier titelloze nummers bevat: I, II, III en IV. Je wilt niet weten dat ze onder de hoede van Father John Misty en Jenny Hval al in grote zalen heeft gestaan als voorprogramma. Stel je voor, dat heb je gemist!  

Goed. Anna B Savage heeft een stem die een kruising is van Anohni – inderdaad daar is die weer – Jeff Buckley en Nina Simone. Haar hypnotiserende album A Common Turn bevat tien nummers die grotendeels klassiek klinken, ruimtelijk, akoestisch en vol. Het openingsnummer A Steady Warmth is vervreemdend als de muziek van James Blake. Worden de soundscapes achterstevoren gedraaid terwijl ABS zich van alles afvraagt met een stem die klinkt als een klok? Het derde nummer uit de eerste alinea heet Dead Pursuits. Two begint met cello en wordt dan bijgestaan met akoestische gitaar die halverwege er het zwijgen toe moeten doen vanwege zwaar elektronisch synthesizergeweld. In Chelsea Hotel #3 stelt Savage: “I’m done with being ashamed in any way of taking ownership of my own pleasure.” En dus is het album, dat ‘is about questioning, exploration and trying really fucking hard’ ook verkrijgbaar als special editon inclusief een met Anna B Savage logo gegraveerde pocket vibrator gemaakt van biologisch afbreekbaar plastic Want, aldus ABS: “Hopefully a vibrator is a good companion for most of these things. To sum it up in two words: wank more.”

Het laatste nummer heet One en geen Ten en dat is goed. Hopelijk bent u inmiddels afgehaakt en aan het luisteren. Zo niet: Anna B Savage, onthoud die naam voor als u een potje wilt janken, voor als u zich uit de put wilt werken, voor als u zich gelukzalig wilt voelen, met of zonder goodie van de speciale editie. Ten tijde van dit schrijven zijn er nog zes verkrijgbaar, maar wat dondert dat! Anna B Savage, koop het album en onthoud die naam! Ooit krijgen we de kans haar ergens live te aanschouwen. We knikken elkaar dan toe, en glimlachen om die maffe recensie die we ooit ergens lazen. Als we dat dan überhaupt nog weten, want inmiddels heeft Anna ons betoverd en smelten hier en nu samen in schier oneindigheid zoals normaal alleen een orgasme even kan doen vergeten dat als de muziek over is, de lichten weer aangaan.  

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s