Luka kiest haar intuïtie als kompas

Blij wordt ze van op avontuur gaan met haar vrienden. En van de zee en de bossen. Dansen natuurlijk, maar misschien nog het meest van een nieuwe plek ontdekken of een nieuw land. Onbekend terrein. En zo is het ook als ze haar muziek maakt. Liefst beweegt ze in vrijheid met enkel haar intuïtie als kompas. Lisa Lukaszczyk is haar naam. Maar wij kennen de singer-songwriter inmiddels beter als Luka, het 27-jarig Rotterdamse talent dat op het punt staat de wereld te veroveren met haar indrukwekkende debuutplaat First Steps of Letting Go.

Door: Wim du Mortier Foto’s: Kelly Alexandre Photography

Een deel van de tien liedjes op First Steps of Letting Go zijn geschreven in een huisje op de Veluwe. Luka liet even de stad achter zich om daar rustig te kunnen schrijven. Dacht ze. „Ik was daar en dacht nou, nu kan ik eindelijk lekker muziek maken. Maar het eerste wat ik voelde was een soort stress die ik nog had van de stad en de dingen die ik nog moest. En ik werd de hele tijd gebeld! Ik liet me door het drukke leven overnemen. Daardoor kreeg ik een soort paniekaanval.”

Dat moment in dat huisje, hoor je terug in het prachtige liedje Anywhere waarmee het album wordt afgesloten. „Wat ik in zo’n situatie doe is mediteren. Dat helpt mij heel erg. En als je mediteert leer je dit soort dingen te kunnen voelen, maar ook om hier te blijven en overal te kunnen zijn. Daar gaat dat liedje over. Hoe meditatie je kan helpen om je niet mee te laten slepen door je emotie, of je emotie te zijn. Maar door het gewoon te laten bestaan en er naar te luisteren. En wanneer je het ruimte geeft, kun je weer meer jezelf zijn. Anywhere gaat over die staat van zijn.”

Wie is Luka eigenlijk? Een alter-ego? Nee, vertelt Lukaszczyk. „Je kunt het op twee manieren opvatten. Luka, dat ben ik persoonlijk. Ik vond het een goede naam om te gebruiken omdat het een open en speelse naam is en zowel vrouwelijk als mannelijk kan zijn. Cool eraan vind ik dat het niet echt gedefinieerd is. Voor wat ik doe is dat heel fijn. Ik wil altijd vrij kunnen zijn in wat ik maak en werk het liefst zonder kaders. Luka is dus een naam die bij mij past als persoon, maar het blijft wel open voor ontwikkeling. En dat vind ik belangrijk; dat je je als maker blijft ontwikkelen en reflecteren op de tijd. Want ik denk dat het als maker belangrijk is om je intuïtie te volgen en om altijd weer vrij te blijven creëren. Als er een stempel op wordt gedrukt, voel ik dat alsof ik een bepaalde richting uit moet. Maar die richting verandert elke keer. En ik wil mee kunnen blijven bewegen met wat er op mijn pad komt en waar ik behoefte aan heb.”

‘Het is mijn ambitie om mooie dingen te kunnen blijven maken’

„Ik hou er niet zo van om bestempeld te worden. Dan voel ik een beperking. Ik ben een maker en ik blijf altijd wel verschillende dingen doen, denk ik. Met Luka heb ik een super leuk proces gehad en met veel verschillende mensen samengewerkt. Voor een volgend project gaat dat weer iets anders worden. En er zullen een paar mensen zijn waarmee ik dat opnieuw doe, maar ik kan mij ook voorstellen dat ik een keer alleen filmmuziek ga maken, of zo. Dus, ik zie het wel. Ik blijf gewoon maken en er komt hierna gewoon weer een album. En daarna gewoon weer een en… Het zal altijd wel in zekere zin Luka blijven, omdat ik het ben. En er zullen altijd bepaalde kenmerkende dingen terugkeren, maar daarnaast hoor je nieuwe dingen, omdat ik intussen weer een nieuwe reis heb gemaakt.”

Luka spreekt zacht en zoekt rustig haar woorden, als een voet die in de duisternis een pad aftast. En dan ineens ook kordaat, direct, en vol zelfvertrouwen. „Uiteindelijk heb ik de regie in handen en neem de leiding in wie wat doet”, vertelt ze over het team van vertrouwelingen die zij om zich heen heeft verzameld en waar ze graag mee samenwerkt. Dat is die andere manier waarop je de naam Luka kunt opvatten: het is ook een wisselende groep mensen met wie Lisa Lukaszczyk haar muziek vorm geeft. Tot haar vaste crew behoren engineer Sam Jones en de drummer waarmee zij haar live shows speelt Joost Wesseling. Centraal in dat team staat ook haar oud-Codarts-klasgenoot Wannes Salomé. Samen met hem produceerde zij de plaat. En wie First Steps of Letting Go beluistert, zal daarin misschien zijn handschrift kunnen herkennen. Salomé speelt ook in Klangstof, en met name in de elektronische klanken is de verwantschap terug te horen. Luka was niet bang dat het door de samenwerking met Salomé te zeer op Klangstof zou gaan lijken. Zij zet immers de lijnen uit, schrijft de liedjes en maakt daar aanvankelijk de demo’s voor. „Ook al werk je dan misschien met dezelfde mensen, het zal altijd weer anders klinken.”

‘Dit album is maar een momentopname’

Enerzijds is er dus Luka de persoon, anderzijds Luka de samenwerking met anderen. Om te creëren zocht ze in afzondering de rust op, het huisje op de Veluwe, even weg van de drukte van de stad. „Het is iets van deze generatie denk ik. Het gevoel dat je constant dingen moet, terwijl het vaak in realiteit niet zo veel uitmaakt. Maar je maakt het zo groot in je hoofd. Dat herken ik en zo heb ik ook een tijd geleefd. Ik wilde daar los van komen en mij door mijn intuïtie laten leiden, in plaats van wat ik dacht dat zou moeten.”

Luka laat zich liefst in vrijheid leiden door haar intuïtie. Sprekend over de stijl van haar muziek op First Steps of Letting Go en referenties aan inspiratiebronnen, keert die opmerking telkens terug. Ze wil zich nergens op vastpinnen, heeft geen vooropgezet plan. Wat haar inspireert, bepaalt de koers. „Voor mij voelt het niet alsof ik nog zoekende ben naar mijn eigen geluid. Maar ik denk dat ik altijd wel zoekende zal blijven. Want dit album is ook maar een momentopname. En het volgende album wordt dat weer.”

„Als ik muziek schrijf kan ik erg geïnspireerd raken door een geluid. Bijvoorbeeld het nummer Numbers is daaruit ontstaan. Ik had een nieuwe Prophet synthesizer. Ik was dat ding een beetje aan het uitzoeken – want heel veel knopjes en super ingewikkeld – en toen kwam ik op een gegeven moment op een sound die ik zo cool vond. Daarmee heb ik toen Numbers geschreven, en kwam de rest vanzelf. Geluid kan me dus inspireren, maar soms ook een melodie die dan in mij opkomt en me dan nog weken achtervolgt; ja oké, ik ga wel iets met je doen, wacht maar…. Of het begint met een zin die mij is bijgebleven die ik ergens heb gelezen. Het is altijd weer anders.”

Luka’s debuutalbum ligt nu in de winkel. „ Ik hoop dat mensen er net zo blij van worden als ikzelf. ”, zegt ze daarover. Ze hoopt snel concerten te kunnen gaan geven en mocht toeren door het buitenland een mogelijkheid zijn, dan ziet zij dat als een bonus „omdat ik dan weer op avontuur kan gaan.” Van Lisa Lukaszczyk hebben we hoe dan ook nog niet het laatste gehoord. „Het is mijn ambitie om mooie dingen te kunnen blijven maken. Met als kenmerkende elementen mijn stem, die als een voice over verhalen vertelt. De urgentie om een verhaal te vertellen blijft. En die verhalenverteller blijft een constante factor, maar waar de scene zich afspeelt en de klank kunnen in de tijd veranderen.”

Zuid-Afrika – Bergen Op Zoom – Rotterdam

Lisa Lukaszczyk is in Zuid-Afrika geboren en bracht daar de eerste vijf jaar van haar leven door. Daar weet zij uiteraard niet veel meer van. Een bezoek aan het land kort voor zij in Rotterdam ging studeren, waarbij zij maanden doorbracht bij vrienden, heeft meer sporen nagelaten. Luka vind het moeilijk aan te wijzen of die achtergrond is terug te horen in haar muziek. „De natuur is daar heel mooi en wijd en je hebt er bergen. Die grootsheid voel ik als ik muziek speel. In de productie hoor je dat misschien terug, in de gelaagdheid en de diepte.”

Rotterdam drukt wel een nadrukkelijk stempel op Luka. Zij studeerde songwriting aan de popafdeling van Codarts. Haar jeugd bracht ze door in Bergen op Zoom, en zij noemt zich daarom gekscherend een ‘Brabo’. „Maar ik heb intussen wat opgebouwd in deze stad. Het voelt echt als een thuis. Veel nieuwe avonturen heb ik hier meegemaakt. Hier heb ik mijn persoonlijkheid ontwikkeld, de persoon ontdekt die ik wil zijn. Er is hier veel ruimte voor creativiteit en om nieuwe dingen te beginnen. En ik vind heel leuk dat deze stad erg divers is. Grappig, want door corona kon je afgelopen weken niet echt ergens heen. Dus ik heb een staycation gehad hier in Rotterdam. En heb ik Rotterdam weer helemaal herontdekt. Dit is de stad waar ik werk, maar je kunt hier ook hard chillen. Dat vind ik mooi, als je dat allemaal kan doen in een stad.”

Een gedachte over “Luka kiest haar intuïtie als kompas

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s