Fervid – Break Up

We zijn zo gewend om naar bands van over de hele wereld te luisteren dat we soms over het hoofd zien dat er in onze achtertuin ook mooie dingen gebeuren. Neem Fervid, een viertal rockers uit Dordrecht. De band bestaat sinds 1998 en heeft sinds die tijd vijf albums, zes als je de begin dit jaar verschenen verzamelaar met rarities en b-sides Neglected Songs meerekent, uitgebracht. De laatste heet Break Up en staat zoals de naam van de band doet vermoeden vol met pittige rocknummers.

Fervid is op het eerste gehoor van recht-toe-recht-aan muziek. De nummers zijn zonder uitzondering puntig en met een gemiddelde lengte van twee à drie minuten, passen ze gemakkelijk in het hokje punkrock. Toch is Fervid gevarieerder en de vijftien liedjes op Break Up zijn dan ook een kaleidoscoop van classic (hard)rock, punk- en poprock met hier en daar cross-over naar skatecore.

Het titelnummer is aan de stevige kant met korte heavy metalachtige riffs, terwijl het drumstel er duchtig van langs krijgt. Het wordt gevolgd door Still On My Own, dat veel speelser en vrolijker klinkt en het mijns inziens goed zou doen als single. Hetzelfde geldt voor Poison Eyes, dat iets steviger is, verrassende tempowisselingen kent en een pakkend refrein heeft. Mijn favoriet is Fantastic Rules For Fantastic People, dat enigszins doet denken aan Weezer en Marcy Playground.

Ondertussen zeurt een klein stemmetje in mijn hoofd dat ik deze band waarschijnlijk vaker heb gehoord en terwijl ik naar het aanstekelijke I Don’t Understand You luister, voelt het alsof een knaagdier zijn tandjes in mijn geheugen zet. Terwijl dit gevoel tijdens de ballad Immune – toepasselijk in deze tijd – niet wegebt, zie ik tijdens het stevige American het licht. Na een korte zoektocht kom ik uit bij Nowhere To Turn uit 2016. Ja, kent u dat ook nog? Welnu, mocht u dit ook zijn heerlijk liedje vinden, dan is Break Up voor u een no-risk disc.

Resultaten uit het verleden bieden doorgaans geen garantie voor de toekomst, maar in dit geval blijkt Fervid naast eerdergenoemde bands zijn eigen referentie en wat voor één. Wie nog niet overtuigd is luistert vooral naar het slotnummer, van Break Up. Het was voor uw recensent ook even verwarrend, maar uiteindelijk kon ik niet anders dan erom lachen dat ze die single – Nowhere To Turn dus –  alsnog op een album hebben gezet en ik geef ze groot gelijk

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s