Viet Cong hernoemt zichzelf na protesten in Preoccupations: ‘Ach, het is maar een bandnaam’

Ruim een jaar geleden waren de vier Canadezen nog in Rotown. Het einde van een Europese tour voor Viet Cong kwam eindelijk in zicht en zanger-bassist Matt Flegel bekende erg naar huis te verlangen. Hij was van plan naar Vancouver Island te verhuizen en daar wat rust te vinden. Nu ontmoeten we elkaar weer, op een terras in Amsterdam. De voltallige band hangt er wat rond en geniet van even een dagje ‘uit’. Van die verhuisplannen van Flegel is niks terecht gekomen. Van de rust evenmin. De Canadezen hebben een bizar jaar achter de rug. „We zijn met wortel en al uit de grond getrokken. Het is zo druk. Het normale leven thuis gaat dan een beetje naar de klote.”

Meest opvallende gebeurtenis in het afgelopen jaar is de naamwijziging van Viet Cong naar Preoccupations. „Het begon allemaal met een show die we moesten afzeggen omdat een vereniging van Vietnamese studenten zich erg beledigd voelden door onze naam en luidruchtig protest aantekenden. Die zaak kreeg wat aandacht in de pers en daarna is het als een sneeuwbal gegroeid. Meer mensen hoorden toen van ons en onze naam en de protesten namen alleen maar toe. De Canadese scene is ook klein dus het verhaal was snel over heel het land verspreid. We hebben zelfs hele groepen mensen gehad die alleen naar onze concerten kwamen om te protesteren en leuzen scandeerden. Het liep echt helemaal uit de hand.”

Flegel maakt een afwijzend gebaar, vertrekt zijn gezicht en zegt: „Ach, het was een slechte naam. En het raakte kennelijk veel mensen, dat hadden we ons niet gerealiseerd. We zijn helemaal geen politieke band. We kozen de naam Viet Cong gewoon omdat we een naam nodig hadden. Net zo goed als we nu voor Preoccupations hebben gekozen. Het is maar een bandnaam. Het maakt ons niet uit.”

En dat in Canada. Dat is toch een redelijk tolerant land toch?

„Voor het grootste deel ja. Maar niet hierbij. Maar dat is oké hoor. Ik heb er geen probleem mee. Het is voor ons alleen een ongelukkig voorval geweest. Het is echt niet leuk om onbedoeld ineens het middelpunt van een controverse te zijn. Maar het is maar een naam en die hebben we veranderd.”

Matt Flegel gebruikt voor het eerst het woord onbedoeld in ons gesprek. Het gaat nog vaker vallen, en lijkt een belangrijk kenmerk te zijn van de band Preccupations. Namen worden gekozen zonder een bewuste intentie. Muziek wordt gemaakt, zonder ergens bewust op te mikken. Die houding weerspiegelt zich ook in de manier waarop Flegel en zijn vriend Monty (volledige naam Scott Munro) over de band praten. De antwoorden zijn kort en alles wordt voorgesteld alsof het allemaal niet zo bijzonder is en het viertal maar wat doet. Het is zoals het is, lijkt het motto van de heren, net als met die naam…

En toen dachten jullie; laten we dan maar een eigenaardige naam kiezen?

„In de periode dat we aankondigden naar een nieuwe naam op zoek te gaan, kregen we van heel veel mensen suggesties. Een vriend gaf ons een hele lange lijst met bandnamen. Uiteindelijk hielden we er daar vijf van over. Want ja, als je gaat kijken welke namen al in gebruik zijn, dan valt er heel veel af. En omdat onze naamkwestie veel aandacht kreeg en we het gevoel hadden onder een microscoop te liggen, vonden we dat we wel zorgvuldig moesten kiezen. En in elk geval een naam moesten nemen die niet weer een andere minderheidsgroep zou beledigen”, grinnikt Flegel. „En dit klonk ons goed in de oren. This will do, dachten we. Er zijn sowieso heel veel slechte bandnamen als je er over na gaat denken. Dus, ach, het maakt niet zo uit. We hebben wel zelf de keuze gemaakt en er geen marketingmanager bij gehaald. Die had ons vast gezegd dat we een korte naam moesten nemen. En eentje die makkelijk te spellen is. Want spel je het nou met één of twee c’s…??”, vertelt Monty wiens gezicht vrijwel geheel verscholen gaat achter een enorme overdaad aan hoofd- en baardhaar.

Zenuwslopend energiek
Genoeg over de naam. Flegel en gitarist Munro komen om te praten over hun nieuwe plaat. Daarop gaan ze onverstoorbaar verder waar ze gebleven waren. Postpunk van het onaangepaste soort. Donker, opzwepend, zenuwslopend energiek en wars van alle popconventies. Maar toch voldoende melodieus om je aan te zetten te blijven luisteren. Tot je verslaafd bent. Het klinkt als nauwgezet geconstrueerde muziek, gemaakt door muzikanten die doelbewust anders willen zijn dan de rest.

Monty: „Ik ben nogal snel verveeld. Waarom zou je iets in een vierkwartsmaat spelen als je ook af en toe een tel kunt laten wegvallen. Dat is iets waar ik van hou om mee te spelen. Om het interessant te houden voor onszelf maar ook voor het publiek. Tegelijk zijn we er niet voor bevreesd dat de luisteraars dan afhaken. We weten inmiddels wel dat als wij er enthousiast over zijn, dan komt dat wel over bij anderen. Ik hou wel van die uitdaging. Er zijn al vervelende platen genoeg.”

„We hebben de plaat opgenomen tijdens het toeren, in heel veel verschillende studio’s en geïmproviseerde opname plekken; garages, kelderboxen, noem maar op”, vertelt Flegel. „Meestal begint een nummer wanneer ik en Monty bij elkaar komen. We hebben zelf opname apparatuur, niet heel professioneel maar net voldoende om te kunnen doen wat we willen. Dat geeft ons de ruimte om te experimenteren. Meestal levert dat ideeën op of een aanzet voor een nummer of een arrangement. En soms pakt het raar genoeg uit om het zo te behouden en op voort te bouwen. Nummers nemen we ook meerdere keren op. Van alle nummer sop de nieuwe plaat bestaan meerdere versies van verschillende arrangementen of vormen. Zo is er een die nu 3 minuten is maar begon als een compositie van 12 minuten. Ik hou van homerecording; dat geeft ons dat lo-fi geluid. Dat deel nemen we dan mee naar een professionele studio om het uit te bouwen. Het is dus vaak een mix van lo-fi en het grote studiogeluid. Dat is hoe we werken. ”

Jullie experimenteren stevig met songstructuren. Er zijn nummers waarin er drie in één zijn verpakt en op andere plekken lopen nummers in elkaar over alsof het eigenlijk één nummer zou moeten zijn. Wat is voor jullie de definitie van een song?

Flegel: „Oh, maar er staan ook hele traditionele liedjes op de plaat zoals Anxiety: daar zit zelfs een brug in. Maar er zijn geen regels en geen grenzen aan wat je kunt doen. Als het goed en fluïde klinkt, dan ben ik blij. Ik benader het een beetje als een dj-set: hoe kun je twee dingen na elkaar draaien zonder een tel te missen en van tempo te wisselen. Ik vind het wel grappig om zo te proberen een mash-up te maken. Soms werkt dat, soms ook niet. En, ik wil het dj’s moeilijk maken om onze nummers te draaien”, grinnikt Flegel.

Jullie scheppen er plezier in dingen anders dan anderen te doen. Toch lijken er in jullie muziek allerlei referenties te zitten. Monotomy klinkt als een nummer van The Cure’s Pornography.

Monty veert op. „Daarom moest er een klokkenspel in dat nummer”, schreeuwt hij het bijna uit. Flegel begint te lachen. „Ik ben een Cure-fan en Pornography is wel mijn favoriete plaat. Ik had de baslijn voor dat nummer al een tijdje en het refrein heeft in drie verschillende liedjes gezeten. Uiteindelijk is het hierin terecht gekomen. Oorspronkelijk speelden we het veel sneller, bijna dancy. Maar het moest veel langzamer, zich bijna voortslepen. En uiteindelijk klinkt het nogal Cure-ish inderdaad. Daar was ik wel blij mee en daarom móest er een klokkenspel in.”

Flegel en Monty zitten ineens op hun praatstoel. Gitarist Monty gaat los over hoe hij gitaarpartijen sprankelend wilde laten klinken als The Smiths. Hier zitten dan de twee leiders van een band die wordt gezien als vernieuwend, te praten over waar zij hun inspiratie vandaan halen en hoe ze graag willen klinken. „Ja, hoe kunnen we anders over muziek praten. Je hebt altijd referenties, put altijd ergens uit. Je vertaalt het naar dingen die je al kent. Maar dat is geen probleem. Maar het is niet zo dat we het nummer zijn gaan maken met het doel het als The Cure te laten klinken. Dat was niet de intentie. Maar het is wat het moet zijn. Het is onbedoeld zo uitgepakt.”

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s