Nosound – Scintilla

De Italiaanse muzikant Giancarlo Erra timmert al ruim tien jaar aan de weg met Nosound en wilde na een persoonlijk enerverende tijd een rijk album maken dat iets afweek van wat hij met zijn band vol wisselende groepsleden tot nu toe heeft gedaan. Hij kreeg daarbij ook de hulp van Vincent Cavanagh (Anathema), die twee nummers zingt, en de in Italië vast bekende zanger Andrea Chimenti.

Het resultaat valt tegen en het lijkt erop dat Erra zich wat aan het project heeft vertild. De plaat mist coherentie. Het heeft zo zijn momenten, als Erra er voor kiest het minimaal te houden en klinkt als postrock waarin met een enkele cellopartij een mooie melodie wordt neergelegd. Het compacte liedje Emily en Evil Smile zijn daarvan voorbeelden. Maar het gaat fout zodra gezongen wordt. De zanglijnen zijn cliché en missen in al zijn doorgeschoten melancholie geloofwaardigheid. Het is pretentieus in zijn opzet en arrangement. Zozeer zelfs dat het in The Perfect Wife dan ineens wel erg lijkt op een crescendo van Pink Floyd. Het klinkt als een peperdure productie die helaas de plank misslaat.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s