The Moles – Tonight’s Music

Tussen 1990 en 1996 brachten Australische The Moles twee platen en wat singles uit. Kleine lo-fi indie, die bol staat van de fijnzinnige melodieën, af en toe gecombineerd met psychedelische uitstapjes. Zo’n band die achteraf op het schild wordt gehesen als invloedrijk vertegenwoordiger van de rock uit Australië en Nieuw Zeeland, samen met bijvoorbeeld The Chills.

In de periode tot 1993 verkaste de band van Australië naar New York en bracht zelfs even in Londen door. De tweede plaat maakte Richard Davies in feite al in zijn eentje en daarna viel snel het doek voor The Moles. Davies ging samen met Eric Matthews verder onder de naam Cardinal.
Zover de historie. Na twintig lange jaren herrijst The Moles en komt met een nieuwe plaat met niet minder dan 24 liedjes. De plaat volgt op een heruitgave van het oude werk.

Op Tonight’s Music zien we van de aloude bezetting weer alleen Davies terug in de credits. Dit keer per saldo geen solo-project, want hij werkt samen met een wisselende groep bevriende muzikanten waaronder Bob Fay (Sebadoh) en Malcolm Travis (Sugar). De liedjes op de plaat schreef Davies de afgelopen vijftien jaar en nam ze al het zo uitkwam eens op.

Tonight’s Music verzamelt dit werk. In hoofdzaak zijn het mooie ambachtelijke popliedjes met mooie melodieuze momenten. Je zou Davies een Australische Robert Pollard kunnen noemen. Zijn muziek zweeft ergens tussen Guided By Voices en Johan, soms stevig uitgevoerd, soms zachtzinnig, akoestisch of met tokkelende gitaren; soms met band uitgewerkt, soms meer een schets dan een afgeronde compositie. Allemaal losjes gespeeld; perfectie is hier niet het doel. Needle And Thread is daar een goed voorbeeld voor: het begint met wat lijkt een vier-sporen demootje waar dat langzaam maar zeker en wat onvast overgaat in een studio-uitvoering. Wat overeind blijft, of misschien wel wordt benadrukt door de wat kreukelige manier waarop het in elkaar is geplakt, is de charmante dromerige melodie.

Maar dan zijn er naast aantrekkelijke gitaarliedjes ook experimenten met wat Davies ‘gevonden geluiden’ noemt, die de meer psychedelische kant van zijn persoonlijkheid laten zien. Het nummer Highbury and Islington bijvoorbeeld, verwijzend naar wijken in Londen, is uiteindelijk een gestoorde geluidscollage. Of Stray Dog klinkt als een gitarist die wat zit te kloten op zijn gitaar waar Davies overheen praatzingt. Daar moet je maar net van houden.

Tonight’s Music van The Moles is een prettige, avontuurlijke en afwisselende luisterplaat met onder de met en band uitgewerkte liedjes een paar echte pareltjes zoals Beauty Queen of Watts en Out Of Thin Air.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s