Beaty Heart: ’Muziek maken om te ontsnappen aan de realiteit’

Zuid-Londen; het nieuwe hippe centrum van de wereldstad, broedplaats van cultuur. Multi-cultureel, kleurrijk, Brixton Canival, caraïbisch eten. Maar in 2011 ook het toneel van rellen, culturele en sociale spanningen. Rijke jongeren stromen de wijk in en jagen de prijzen voor huisvesting omhoog. De oorspronkelijke en minder gefortuneerde bevolking moet daarom letterlijk en figuurlijk de wijk nemen. Hoe is het om daar te wonen en te werken? Josh Mitchell, zanger-gitarist van Beaty Heart trekt een raar gezicht en zegt: „Fun!”

Beaty Heart klinkt als Zuid-Londen. Een mashup van tropische klanken en moderne beats. Het artwork, waar de band nadrukkelijk zelf een stempel op wil drukken, al evenzeer. Het ziet er uit als het interieur van caraïbische eettentjes die je rond Brixton kunt vinden. Het drietal Josh Mitchell (zang, gitaar, samplers), Charlie Rotberg (drums, samplers) en James Moruzzi (samplers, drums, zang) ziet er uit als hip Londen: een lange slungel die iets wegheeft van Stereo MC’s Rob Birch, een klein opdondertje met een o zo Engels bleke huid en rossig haar en een strak gekapte hip geklede jongen die weet dat hij zijn uiterlijk meeheeft.

Het is jullie vast al honderd keer gevraagd…..
Josh: Okee, dan is het interview nu afgelopen….ha ha.

Waarom gaan drie witte jongens uit Zuid-Londen zulke muziek maken? Waarom zijn jullie geen tegendraadse indieband?
Charlie: „James en ik zijn drummers van huis uit. We hebben ooit les gehad van iemand die ons in contact heeft gebracht met percussie in caraïbische stijl. Dat heeft onze interesse gewekt en ons beïnvloed.”
James: „Hij heeft ons uitgedaagd er kennis van te nemen. Het was niet echt een bron van inspiratie, maar is als vanzelf wel in onze muziek terecht gekomen.”

„Het komt bijvoorbeeld ook van obscure platen van Afrikaanse artiesten die James wel eens vindt op de markt in Brixton. Dat is een mooie plek om inspiratie op te pikken. Maar het grootste deel van de muziek waar we naar luisteren vinden we gewoon door er naar te zoeken op internet hoor”, gniffelt Josh. „Research.”

Dus dat multi-culturele karakter van jullie muziek komt niet voort uit jullie leven?
Josh: „Nee, al ben ik opgegroeid in Zuid-Afrika; in Kaapstad heb ik mijn eerste levensjaren doorgebracht. Misschien dat daar toch onbewust wat invloeden van zijn doorgesijpeld.”
Charlie: „Er zijn dus veel van die kleine dingen die ons vormen en beïnvloeden. Daar denken we helemaal niet over na. Als iemand ons vraagt wat onze invloeden zijn, dan weten we het dus eigenlijk niet helemaal zeker.”
James: „Het is voor ons wel frustrerend geweest om gekoppeld te worden aan bepaalde artiesten of bandnamen. Het is moeilijk om daar nog vanaf te komen en dat is jammer omdat die labels er voor kunnen zorgen dat mensen bij voorbaat al niet naar je gaan luisteren.”

Je bedoelt namen als Vampire Weekend of Animal Collective.
James: „Dat zijn natuurlijk fantastische bands en het is een eer daarmee te worden vergeleken.” Josh: „Ik zit er niet zo mee. Volgens mij hoort het er een beetje bij als je een beginnende band bent. Ik hoop dat als we verder zijn en een plaat of drie hebben gemaakt, mensen onze muziek echt gaan vergelijken met die andere namen.” James: „Maar dat artwork van ons, dat komt wel voort uit Zuid-Londen. Als je leeft in Peckham, dan zie je daar veel van die Afrikaanse stoffen met felle kleuren en grote partronen. Dat heeft ons visueel zeker heel sterk beïnvloed.”

„En bij de stijl voor het artwork speelt een schilderij waar we het vaak over hebben een grote rol: The Dream van Henri Rousseau. In dat schilderij zit een vrouw op een rode bank in een soort jungle. Een escapistische visie op een jungle, want die ziet er in werkelijkheid niet zo uit”, wijsneust Josh. „Die vrouw heet trouwens Judwiga en daarop is ook een titel op onze debuutplaat gebaseerd.”

Politiek
De drie hebben een opleiding op een kunstacademie achter de rug, Josh zelfs aan het prestigieuze Goldsmiths en laat dat graag merken. Maar dat doet nu even allemaal niet ter zake; ze zijn nu op pad met de band en hebben overduidelijk de tijd van hun leven.

Josh: „Jaaa, daarom beginnen de meeste mensen toch een bandje? Om met elkaar in een busje te kruipen en dit soort dingen te doen en overal mooie plekken te zien.” Charlie: „Als je het niet leuk vindt dan ben je er na een week wel klaar mee, toch? Want er zijn gewoon ook te veel dingen achter het podium die gedaan moeten worden die niet grappig zijn. Je moet er wel echt van houden.” James: „Muziek maken is voor ons ook een uitlaatklep. Om al onze gedachten te stoppen in iets grijpbaars; we hebben er lol in te creëeren.”

Dat is te merken aan jullie teksten. Lekka Freakout… pardon?
Josh: „Lekka is Afrikaans-Nederlands voor…… sweet…? Ik heb dat opgepikt in mijn jaren in Kaapstad. Deze titel voor een liedje komt letterlijk uit een Facebook-update van een vriend uit Kaapstad.”
James: „Echt waar? Dat wist ik niet eens!”
Josh: „Het is dus geen straattaal of zoiets. Wij zijn een beetje middle-class jongens; wij spreken geen straattaal.”

In Lekka Freakout zingen jullie: he doesn’t play to well; he has no thumbs… Het gaat jullie alleen om de lol hè?
James: „Nee, er zitten geen boodschappen in onze teksten.”
Josh: „Niet in deze….”

Dat dacht ik al… Maar jullie wonen in een wijk vol problemen. Heb je niet de behoefte ook over sociaal relevante zaken te zingen?
James: „Het is belangrijk dat er mensen zijn die dat doen. Maar in onze muziek zouden expliciete politieke boodschappen niet passen. Onze muziek heeft iets mysterieus, het is escapisme. Het is onze manier om niet aan die problemen te hoeven denken.”

Geldt dat ook voor de scene in Zuid-Londen waar jullie in verkeren?
James: „Een beetje wel. Er zijn meer bands in onze omgeving die escapistisch zijn: niet politiek geëngageerd maar Weird and Wonderfull. Op zoek naar een uitvlucht uit de realiteit. Er zullen zeker ook bands zijn die heel politiek bezig zijn. Maar niet in onze omgeving.”
Josh: „Maar je weet maar nooit. Ons volgende album gaat over…… ehhh, schaliegas! ha ha..”

Beaty Heart’s debuutalbum Mixed Blessings komt uit op 12 mei.

Luister naar Lekka Freakout:

Een gedachte over “Beaty Heart: ’Muziek maken om te ontsnappen aan de realiteit’

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s