Boycot – deel 2 (The Great Escape)

In Nederland wordt er voorlopig nog steeds weinig aandacht aan besteed, maar na SXSW in Amerika gaat de oproep tot het boycotten van festivals gewoon verder. Dit keer in het Verenigd Koninkrijk.  De ogen zijn vooral gericht op festivals die gesponsord worden door Barclays, een Britse bank die van zo’n beetje alles wat slecht is in de wereld in het algemeen wordt beschuldigd, en van … Lees verder Boycot – deel 2 (The Great Escape)

‘Het zware speelschema en de drukte en alles eist zijn tol’

Lief dagboek, Het is inmiddels alweer zaterdag, de laatste dag van onze trip. Tijd om even in te halen met mijn dagboek – aangezien het schrijven er gisteren bij in is geschoten.  Donderdag was voor mij een drukke dag, met drie shows; eerst een met Library Card, daarna twee met Nagasaki Swim. Overdag deden we het daarom ook lekker rustig aan. De shows waren leuk en … Lees verder ‘Het zware speelschema en de drukte en alles eist zijn tol’

Slaaptekort, fastfood en activistisch gepraat

Lief Dagboek, Het is donderdag, 2:30 PM lokale tijd. Slaaptekort, fastfood en activistisch gepraat zijn tot nu toe de grootste thema’s hier. Maar eigenlijk draait het vooral om de optredens natuurlijk! We hebben er al vier van de negen achter de rug. Dinsdag begon mijn muzikale avontuur met Nagasaki Swim, een ‘intiem’ optreden op de Buma Borrel (onze drummer Paul moest tot zijn chagrijn vanaf de … Lees verder Slaaptekort, fastfood en activistisch gepraat

‘Het is niet allemaal rozengeur en maneschijn, uiteraard’

Lief Dagboek, ‘Waar te beginnen?’ vind ik altijd een goede manier om een post te beginnen… Er is inmiddels alweer zoveel te vertellen dat je er een bibliotheek mee zou kunnen vullen. Problemen met backline huren, een gestolen telefoon (dit keer niet die van mij) en veel gesprekken over activisme en statements; het maakte het een vrij bewogen dag. Het is niet allemaal rozengeur en … Lees verder ‘Het is niet allemaal rozengeur en maneschijn, uiteraard’

‘Onze eerste dag met shows gaat dan eindelijk beginnen’

Lief dagboek, Als het gisteren een 0-meting was, kan ik vandaag in alle ernst beginnen met het schrijven van mijn verslag. Dus laat ik beginnen waar mijn vorige entry eindigde, op Schiphol, in het Jamie Oliver restaurant. Met een kleffe boterham en een oxazepam in mijn maag en een varia-puzzelboek in mijn rugtas begaven we ons naar het vliegtuig. We propten ons in de stoelen … Lees verder ‘Onze eerste dag met shows gaat dan eindelijk beginnen’

‘Wachten tot we het vliegtuig in kunnen’

Kat Kalkman is op weg naar SXSW in Austin, Texas. Daar speelt de muzikant maar liefst met twee bands: Library Card en Nagasaki Swim. Zij krijgen daar de kans zich aan het wereldtoneel te presenteren. De komende dagen vertelt Kat ons in een dagboek hoe het daar werkt en wat de Rotterdammers er allemaal beleven. Lief dagboek, Ik zit met een grote bak koffie op … Lees verder ‘Wachten tot we het vliegtuig in kunnen’

Groeten uit Texas 2 (de statistieken en een scoop)

Vorig jaar waren we op het SXSW-festival in Texas en toen was het opvallend rustig. Niet geheel onlogisch, de rookwolken van de pandemie waren nog maar nauwelijks opgetrokken. Maar het euforische gevoel van we-zijn-er-gewoon-weer overheerste en dat je nergens in de rij hoefde te staan was alleen maar mooi, dus we dachten er verder niet over na.   Dit jaar was het overal ietsje drukker, … Lees verder Groeten uit Texas 2 (de statistieken en een scoop)

Groeten uit Texas

Vorig jaar stond ik rond dit tijdstip op de vijfde verdieping van mijn hotel in Austin op de lift te wachten. Daar waren we – net als nu – voor het SXSW-festival.  Het leek een warme dag te worden, dus ik had een feestelijk lichtblauwe zomerjurk aangetrokken. Er kwam een meisje in vol cybergothic-ornaat aangelopen; neon-roze dreads, een latex jurkje en zwarte laarzen met enorme … Lees verder Groeten uit Texas