Wolf
Een paar weekenden geleden meldde een meisje zich bij onze portiers omdat ze werd lastiggevallen. Ik vind het verschrikkelijk dat het nodig is, maar ik ben wel blij dat iemand in zo’n geval direct om hulp vraagt. Het protocol in Rotown is bij zo’n eerste melding dat er vooral wordt geluisterd naar wat de melder wil. Indien gewenst, wordt de vermeende dader er meteen uitgezet. … Lees verder Wolf
Checklist met Coma, Adrianne Lenker, The Jesus and Mary Chain, Ford’s Fuzz Inferno en The Mono Kids
Wat is er nog op ons bureau blijven liggen dat toch de aandacht verdient? Deze week onder andere met een verbijsterend ontroerend album, de terugkeer van Schotse veteranen en het langverwachte eerste product in 2024 van een Brabantse punkmachine. Coma – Fuzzy FantasyHet Duitse duo Georg Conrad en Marius Bubat maakt elektronische dansmuziek, zwoel, melancholiek. Zet Hideout op en je vermoed dat hun nieuwe album … Lees verder Checklist met Coma, Adrianne Lenker, The Jesus and Mary Chain, Ford’s Fuzz Inferno en The Mono Kids
Prize Collect – Prize Collect
We hebben het de eerste maanden van dit jaar eerder opgemerkt; liefhebbers van zachtzinnige gitaarpop a la Teenage Fanclub worden maar verwend. Een nieuwe Johan, een nieuwe Real Estate, een nieuwe van The Maureens. En vandaag brengen we het mooie nieuws dat Marzio Scholten, die je wellicht kent van Opera Alaska of van zijn project Ruis, met zijn nieuwe band een debuutalbum uitbrengt. Scholten heeft … Lees verder Prize Collect – Prize Collect
Klaus Johann Grobe – Io tu il loro
Het is wel even wennen. En het is niet makkelijk om tot een oordeel te komen of dit nu wel zo’n goede stap is. Klaus Johann Grobe uit Zwitserland kennen we van hun eerste drie albums vol in het Duits gezongen funky liedjes met een vette foute-dansclub-uit-de-jaren-zeventig sfeer. Denk aan soundtracks bij campy sexfilms uit vervlogen dagen, denk droog ploppende baslijntjes a la Bert Kaempfert, … Lees verder Klaus Johann Grobe – Io tu il loro
Habitants – Alma
Het debuutalbum van de Nederlandse band Habitants (One Self, 2018) is destijds geruisloos aan mij voorbijgegaan. Ik kan dus onmogelijk met droge ogen beweren dat er sprake is van de langverwachte opvolger. Toch lijkt het alsof ik ergens op Alma heb zitten wachten, want het album voelt als thuiskomen. Enerzijds omdat het bekend aanvoelt, anderzijds omdat het een zoveelste bewijs is dat in Nederland steengoede muziek … Lees verder Habitants – Alma
Toverberg – De Rusteloze Materie
Op zijn Nederlandstalige debuutalbum Tranen In De Wind greep Toverberg mij nog direct bij de lurven met de openingszin. Mede door dit sterke begin, maar vooral ook door de sterke nummers die volgden, keek ik reikhalzend uit naar het vervolg. Een jaar later is het zover, De Rusteloze Materie is uit. Weet Toverberg te voldoen aan mijn hooggespannen verwachtingen? Over de openingszin kan ik kort … Lees verder Toverberg – De Rusteloze Materie
Roofman – 8 Songs From The Bathroom
Dat het in 2023 verschenen album Still The Mess I Was regelmatig zijn weg terugvond naar mijn draaitafel, maakte dat ik uitkeek naar een vervolg. Het was alsof ik op mijn wenken werd bediend, want vanaf begin november vorig jaar verscheen ongeveer elke drie weken een nieuwe single van het tweede album van Roofman, 8 Songs From The Bathroom. En dan heb ik het nog … Lees verder Roofman – 8 Songs From The Bathroom
Wir sind hier nicht in Seattle, Dirk
Het is een vast ritueel wanneer mijn dj-buddy M. en ik ’s nachts terugkeren van een avondje plaatjes draaien, ergens in den lande. Om de tijd te doden wordt er in de auto vaak Duits gesproken. Althans, we proberen elkaar af te troeven met woorden of zinnen afkomstig uit Duitse reclames, het voetbal, kinder- en tv-series uit onze jeugd, grappige beledigingen ‘und so weiter‘. ‘Wellensittich’, … Lees verder Wir sind hier nicht in Seattle, Dirk
De SXSW-boycot
Vorige week was ik op het showcasefestival SXSW in Amerika. Om bands te kijken en hopelijk nog meer ideeën voor ons eigen Left of the Dial-festival op te doen. Er was een tijd dat de Nederlandse media uitgebreid verslag deden van dit enorme 8-daagse evenement, maar de afgelopen week zag ik weinig Nederlands nieuws vanuit Texas. En dat terwijl er dit jaar toch best … Lees verder De SXSW-boycot
‘Het zware speelschema en de drukte en alles eist zijn tol’
Lief dagboek, Het is inmiddels alweer zaterdag, de laatste dag van onze trip. Tijd om even in te halen met mijn dagboek – aangezien het schrijven er gisteren bij in is geschoten. Donderdag was voor mij een drukke dag, met drie shows; eerst een met Library Card, daarna twee met Nagasaki Swim. Overdag deden we het daarom ook lekker rustig aan. De shows waren leuk en … Lees verder ‘Het zware speelschema en de drukte en alles eist zijn tol’
MuziScene magazine 