Weak in the presence of beauty
Watje. Mietje. Wijf. Hoe vaak heb ik het niet te horen gekregen van teamgenoten, tijdens mijn ruim 30-jarige carrière in de kelder van het amateurvoetbal. Ik was geen harde jongen binnen de lijnen – zacht uitgedrukt – en hoefde niet ten koste van alles te winnen. Ik heb voetbal altijd als een spelletje gezien, waarbij het balletje moest rollen en niet de tegenstander. Het type … Lees verder Weak in the presence of beauty
Niet kloppende bands
Er was een tijd dat het vrijwel onmogelijk was om een plaat op te nemen zonder dat er een producer en een A&R-manager zich mee bemoeiden. Studio’s waren nog onbetaalbaar en een gemiddelde platenmaatschappij wilde dat haar investeringen een beetje in de gaten gehouden werden door mensen die verstand van zaken hadden. Dat zal niet altijd en per definitie goed hebben uitgepakt, want tussen al … Lees verder Niet kloppende bands
Kim Deal meandert tussen braaf en opwindend
Alleen die stem al! Kim Deal is terug in Rotterdam. Ze informeert of haar negen (!) bandleden er al wel eens geweest zijn, maar vangt bot. “Ik wel,” vertelt ze, en even later zal ze erbij zeggen dat ze het altijd leuk vindt om in deze stad te zijn: “Exciting.” Nou ja, ze zal vast iets aardigs willen zeggen in elke stad die Deal aandoet … Lees verder Kim Deal meandert tussen braaf en opwindend
Tropical Fuck Storm – Fairyland Codex
Luisterend naar de muziek van Tropical Fuck Storm dringt zich bij mij altijd het beeld van The Rocky Horror Show op. Slaat vast als een tang op een varken, maar ook het nieuwe album Fairyland Codex schept direct dat beeld vanwege het uitgesproken theatrale in wat de Australische groep doet. Maar met de omschrijving theatraal doe je het ook nog lang geen recht. Er zijn … Lees verder Tropical Fuck Storm – Fairyland Codex
Brennt Vanneste – Collection Of Goodbyes: Escapades I
Onlangs werd ik gegrepen door een single van Brennt Vanneste, zodat mijn nieuwsgierigheid werd gewekt. Vanneste is onder andere bekend als de charismatische voorman van de sludgemetal band Stake, maar de akoestische lo-fi van Like A Train is duidelijk andere koek. Des te verrassender is dat er een drieluik met dit soort muziek op stapel staat. Oorspronkelijk was het de bedoeling om 58 tracks in … Lees verder Brennt Vanneste – Collection Of Goodbyes: Escapades I
This is pop
‘Dat lust ik niet.’ ‘Hoezo? Heb je het ooit al eens geproefd dan?’ ‘Nee, maar dat lust ik niet.’ Ziedaar een wel vaker terugkerend gesprek met m’n moeder in een restaurant. Met haar 86 lentes is ze sinds jaar en dag een overtuigde vlegraniste (vlees/groente/aardappelen). Alleen al het woordje ‘vis’ doet haar gruwen en het meest exotische wat er ooit op haar bordje kwam is … Lees verder This is pop
Waterfront
Van alle verloren gegane zalen in Rotterdam, vind ik het ’t meest jammer van Waterfront. Gedeeltelijk uit praktische overwegingen (ik woon er heel dichtbij), maar ook omdat de zaal leegstaat. Da’s toch gewoon zonde. Ja, Nighttown was prachtig en ik had ook liever gehad dat je daar nog concerten kon zien, maar er zit nu een Aziatische supermarkt op die plek en daar zijn ook … Lees verder Waterfront
The Bug Club – Very Human Features
In 2021 bracht The Bug Club een eerste album uit, met negen liedjes. Sindsdien volgden Green Dream in #F (veertien liedjes), Mr Anyway’s Holey Spirits Perform! One Foot In Bethlehem (14 tracks), Rare Birds: Hour Of Song (47 tracks), On The Inner Workings Of The System (elf liedjes), en vandaag verschijnt Very Human Features, dit keer met dertien tracks. Je zou The Bug Club de … Lees verder The Bug Club – Very Human Features
Cars
M’n vriendin heeft een nieuwe auto gekocht. ’t Is te zeggen: een z.g.a.n. hybride exemplaar, gefabriceerd in het Land van de Rijzende Zon. Blits karretje, met een stevig prijskaartje, maar ze heeft er dan ook lang voor gespaard en het is naar eigen zeggen haar eerste ‘echte’ auto in 40 jaar. Ze moest even geduld hebben, want de auto moest nog ‘rijklaar’ worden gemaakt. Wat … Lees verder Cars
Birdhause – After All These Years
Het eerste dat opvalt aan After All These Years van de uit het Belgische Kempen afkomstige trio indierockers Birdhause is dat het zo ongelooflijk Amerikaans klinkt. Hoewel de bandleden gemiddeld zo’n dertig zijn, hebben ze goed geluisterd naar bands uit de jaren 90 van de vorige eeuw. Met name Blink-182 popt als referentie op bij het beluisteren van het vijftal nummers dat de debuut-ep bevolkt, … Lees verder Birdhause – After All These Years
MuziScene magazine 