De veeleisende tourmanager
Een tijdje terug hadden we weer eens een tourmanager op bezoek die vrij veeleisend was. Nu zijn onze stagemanagers daar zelden echt van onder de indruk. Sterker nog, ik heb vaak het idee dat ze het een sport vinden om ervoor te zorgen dat iedereen tevreden naar huis gaat, hoe moeilijk de avond soms ook verloopt. Deze tourmanager had bij binnenkomst meteen een waslijst van … Lees verder De veeleisende tourmanager
Eric Devries – Traveler’s Heart
Het vijfde solo-album van Eric Devries, Traveler’s Heart begint veelbelovend voor wie meer van bluegrass houdt dan van country- of folkgeörienteerde americana. Openingsnummer Shadow Of A Man, dat ook als single uitkwam is uptempo en geeft direct een goed beeld van wat de luisteraar nog meer kan verwachten. Dat geldt ook voor het titelnummer, dan als tweede single uitkwam, maar waarvan het tempo een stuk … Lees verder Eric Devries – Traveler’s Heart
Fat Dog – Woof.
Op hun debuut op Domino start Fat Dog zoals ELO dat in de jaren zeventig en tachtig placht te doen: met veel theater en misbaar wordt een verhaal verteld, over het begin van het universum, je voelt je in de optiteling van een nieuwe Star Wars-film. Dan breekt beukend de hel los en voelt het even alsof Infadels zijn herrezen. Nee, Fat Dog laat geen … Lees verder Fat Dog – Woof.
Cloud Cafe – Gift Horse
Over de titelloze debuut-ep van Cloud Cafe concludeerde ik anderhalf jaar geleden: “De ep eindigt eigenlijk even abrupt als hij begint en dan valt ook meteen op hoe intens de ep Cloud Cafe eigenlijk is. De stilte die volgt is bijna oorverdovend en direct verlang ik terug naar zowel de rust als de energie die Cloud Cafe met zijn muziek weet op te wekken met … Lees verder Cloud Cafe – Gift Horse
Robin Kester – Patch ep
Met een ep zet Robin Kester weer een stap in een carrière die toch veel moois moet gaan brengen? De vijf tracks op de ep liggen netjes in lijn met het vorig jaar verschenen album Honeycomb Shades. We waren vorig jaar erg enthousiast over het debuutalbum van Robin Kester, en omdat ze voortgaat op de ingeslagen weg, is het onmogelijk om niet weer de loftrompet … Lees verder Robin Kester – Patch ep
Sign your name
Het zijn futiliteiten waar de gewone, hardwerkende Nederlander geen seconde slaap voor zal laten. En misschien kan ik me beter bezighouden met belangrijkere zaken. Zoals de vraag of het Vaticaan al werk maakt van de heiligverklaring van Nick Cave. En daarop volgend: waarom zou ik een artiest wiens werk ik sinds decennia bewonder en die wat empathie en troost wil geven aan een wereld die … Lees verder Sign your name
Het heeft op z’n minst de schijn van naaierij
Heeft iemand geprobeerd dit weekend tickets voor een van de reünieshows van Oasis te kopen? Ik wel. Niet dat ik per se naar zo’n show wilde, maar uit professioneel oogpunt was ik benieuwd naar de gang van zaken. Nu heb ik last van een vrij groot moreel besef, dus ik heb me niet ingeschreven voor de pre-sale en ik ben op zaterdag pas vier uur … Lees verder Het heeft op z’n minst de schijn van naaierij
Checklist met The Bug Club, Jon Hopkins, Nick Cave, Malice K en Seb Zukini
The Bug Club – On The Intricate Inner Workings Of The System‘Quality Pints in your town!’ Het klinkt als een reclamespotje op de radio. Met een passende pakkende tune die al snel in je hoofd blijft hangen. The Bug Club is intussen een duo met Sam Willmett en Tilly Harris. Als je gevallen bent voor de lullige charme van de twee, dan kun je hun … Lees verder Checklist met The Bug Club, Jon Hopkins, Nick Cave, Malice K en Seb Zukini
Douglas Firs – Happy Pt.2
Wat in het vat zit, verzuurt niet. Wat dat betreft is het dus helemaal niet erg dat we sinds eerste single Lazy Heart, die reeds eind november 2023 verscheen, tot vandaag hebben moeten wachten op het verschijnen van het nieuwe album van de Belgische formatie Douglas Firs. Bovendien waren er goed gedoseerde zoethoudertjes. In februari van dit jaar verscheen Back To That Day, in mei … Lees verder Douglas Firs – Happy Pt.2
This is England
Mogelijk behoor ik tot één van de zeer weinigen aan deze en gene zijde van het Kanaal die met een licht schouderophalen en een ‘So fookin’ what, you fookin’ twats?’ heeft gereageerd op de nu toch echt aanstaande reünie van Oasis. Er stroomt geen Guiness door mijn aderen, ben geen grootverbruiker van Columbiaans marcheerpoeder, te weinig ‘laddish’ en bovendien enig kind, dus van hoogoplopende broedertwisten … Lees verder This is England
MuziScene magazine 