Beans & Fatback – Hold Fast
Liefhebbers van The Black Keys, Eagles Of Death Metal en Dawn Brothers opgelet: met Hold Fast katapulteert Beans & Fatback je middels retro roots het nieuwe jaar in. Dit album staat dankzij soulvolle rhythm and blues en vintage klinkende garage met één been in het verleden, waardoor de nummers direct vertrouwd aanvoelen, en met het andere been in het heden, want hoewel de liedjes je … Lees verder Beans & Fatback – Hold Fast
Franz Ferdinand – The Human Fear
‘Here we go with riff one…’. Zonder al te veel bombarie en zonder dralen vliegt Franz Ferdinand uit de startblokken in het gloednieuwe jaar 2025 met hun album The Human Fear. Je zou bijna vergeten dat het zeven jaar wachten is geweest op iets nieuws van de Schotten. Maar zodra de eerste klanken uit de speakers knallen na de weinig glamoureuze introductie door Alex Kapranos, … Lees verder Franz Ferdinand – The Human Fear
Leave me dry
Die Dry January loopt tot nog toe als een tierelier. Oudejaarsavond bracht ik door omstandigheden home alone with a bottle of poor man’s champagne (Spa rood) door, waardoor de enige kater die ik op 1 januari had een rooie was, genaamd Marx. Een kater die is aan komen lopen en me al een paar jaar gezelschap houdt. Niet dat ik me gebonden voel aan die … Lees verder Leave me dry
Je kunt overal een teken in zien
Laat op de avond zat ik met een vriend te praten. We draaiden om en om een liedje. Soms ging zo’n liedje verloren in het gesprek, soms was het liedje een aanleiding om iets te vertellen. Hij had jaren geleden een redelijk ingewikkelde carrièreswitch gemaakt die wonderbaarlijk goed had uitgepakt. Hij legde uit dat hij eerst had getwijfeld of hij wel geschikt zou zijn voor … Lees verder Je kunt overal een teken in zien
Gimme a break
Een blik in de achteruitkijkspiegel stemt me niet bepaald vrolijk. Het jaar 2024 leverde me – behalve wat meer buikvet en wat minder haar – ook een bloedend hart op. Afgelopen jaar kreeg de undergroundscene in het zuiden des lands namelijk klap na klap te verwerken. Allereerst was er de liquidatie en het met de grond gelijk maken van jongerencentrum The Curve in mijn woonplaats. … Lees verder Gimme a break
MuziScene Podcast: Popfotografen
Wim du Mortier praat met de popfotografen Anne-Marie van Rijn, Dimitri Hakke en Guus van der Aa over hun vak. Hoe word je popfotograaf en hoe kom je binnen bij podia en krijg je toestemming om foto’s te maken? Hoe is het om te werken in donkere zalen vol dansende mensen die soms niet blij zijn dat je voor hun neus gaat staan? Krijg je … Lees verder MuziScene Podcast: Popfotografen
Verrassende 15
Soms volg ik artiesten die zo obscuur zijn dat ik zelf verrast word wanneer ze als popcorn oppoppen in Spotify. Onlangs overkwam me dat met Ene Palk. De Boekelose singer-songwriter heeft een nieuwe plaat. Mooi ding, lekker geluisterd. Met name In De Touwen kan mijn waardering wegdragen. Maar wat er vervolgens dankzij Spotify voorbijkwam is ook het vermelden waard. Bovendien is het aantal singles dat … Lees verder Verrassende 15
Moze Naél en Winterdagen – Zielsrust
Als ik een laatste oom in een serie wegbreng op een kille decembermiddag, gonzen de woorden van Moze Naél door mijn hoofd; ‘toen de familie nog intact was‘. Terwijl Mink Steekelenburg op zijn piano smakelijke kabbelende geluidstapijtjes smeert, vertelt de spoken word-artiest over zijn herinneringen aan een verjaardag. Je kijkt door de ogen van een kind en voelt de opwinding over wat er die dag … Lees verder Moze Naél en Winterdagen – Zielsrust
Carolina Lee – If I Try
Met It’s Still Now presenteert de Berlijnse band Carolina Lee zijn tweede langspeler. Het kwartet Carolina Lee dat wordt aangevoerd door zangeres Nadja Carolina beperkt zich tot een minimalistische sound die een evenwicht lijkt te vinden in het geluid van vrouwelijke singer-songwriters uit de jaren 70 en dreampop uit de jaren 90. Met behulp van gitaar, keyboards, bas en drums creëert de band langzame, dromerige, … Lees verder Carolina Lee – If I Try
All I want for Christmas (is world peace)
Helaas is er soms een uitvaart voor nodig om je er aan te herinneren dat het al later is dan je denkt. Tevens een trieste trigger om eens wat vaker met vrienden en bekenden af te spreken, nu Magere Hein met meer plezier dan ooit zijn zeis staat te slijpen. Zo gezegd, zo gedaan. Komend weekend staat er een etentje gepland met een bevriend stel. … Lees verder All I want for Christmas (is world peace)
MuziScene magazine 