In Wikipedia staat The K gerangschikt onder de noemer ‘Belgische band‘. Dat laat aan duidelijk niets te wensen over. Hoewel, bij de lezer zal wellicht aan die categorisering direct een associatie verbonden zijn. Net naar gelang de ervaringen van die persoon met ‘Belgische bands’. Velen zullen denken aan de creatieve beetje scheve indie van dEUS en vele navolgers. Anderen aan de Poppy rock van van … Lees verder The K – Amputate Corporate Art
Deeper maakte de afgelopen editie van Left Of The Dial in Rotterdam indruk. Prima uptempo indie, intelligent in elkaar gezet, staccato gitaarpartijen, puntige nummers met pakkende melodieën: een belofte voor de toekomst. Wel nu, de toekomst is hier. Auto-Pain is Deepers tweede volwaardige album en levert precies wat we hadden gehoopt: een ijzersterke gitaarplaat vol springerige indie, net voldoende rijk geproduceerd om ook je oren … Lees verder Deeper – Auto-Pain
Teruggetrokken op hun eigen eilandje in de buurt van Londen waar ze kunnen wonen en werken heeft Mystery Jets er toch weer ruim drie jaar over gedaan om met een nieuwe plaat op de proppen te komen. Ook voorganger Curve of the Earth liet drie jaar op zich wachten, maar toen had de band nog een excuus omdat zij die tijd besteedden met het bouwen … Lees verder Mystery Jets – A Billion Hearbeats
Bij de eerste plaatjes van Nap Eyes kon je je makkelijk wanen in een uitgestrekt kaal door de elementen geteisterd landschap. Zo’n associatie ligt bij velen in elk geval voor de hand als ze denken aan Nova Scotia. Ben je dan niet al een eind onderweg naar de poolcirkel? Maar in werkelijkheid valt dat nogal mee en komen de bandleden van Nap Eyes uit Halifax: … Lees verder Nap Eyes – Snapshot of a Beginner
Katie Crutchfield is toe aan haar vierde album die ze onder de naam van haar band uitbrengt, een naam die veel weg heeft van een intense niesbui. In vergelijking met voorganger Out In The Storm (2017) is een flinke stap gezet in de richting van meer mainstream gitaarpop met de voeten in Amerikaanse country&western tradities. Voor deze plaat werkte ze samen met Brad Crook, bekend … Lees verder Waxahatchee – Saint Cloud
Calble Ties zet opener Hope in. Een mooie melancholieke akkoorden overgang en enkel de stem van Jenny McKechnie. Pats: ze grijpen instant mijn aandacht en als het nummer na de rustige introductie stap voor stap in intensiteit groeit hebben ze mij overtuigd. Dit trio uit Australië – en dat horen in tegenstelling tot de Sniffers nu eens niet direct aan het accent – speelt hun … Lees verder Cable Ties – Far Enough
Is het zoete wraak? Een tweede album hoort ten slotte voor de band een kwelling te zijn, niet voor de luisteraar. Die band hoort met de tong op de schoenen het resultaat bij de platenperser in te leveren, nog rood in het gezicht van de onderlinge ruzies en een beetje sacherijnig ook, omdat dit dan een compromis is waar eigenlijk niemand blij mee is. Is … Lees verder Lewsberg – In This House
Yesterday is Gone is het debuut album van de jonge Canadese Dana Gavanski – die in 2019 al op Motel Mozaique te bewonderen was – waarbij ze samenwerkte met Sam Gleason en Mike Lindsay (Tunng, LUMP). Dan verwacht je misschien een flinke dosis elektronica, maar dat is geenszins het geval. Dana Gavanski schrijft kleine liedjes die geholpen door de twee producers een subtiele verpakking krijgen. … Lees verder Dana Gavanski – Yesterday Is Gone
De tweede release van het trio Moaning uit Los Angeles klinkt een stuk frisser dan hun goed ontvangen debuut uit 2018. Dat is toe te schrijven aan de samenwerking met Alex Newport, de producer die ook betrokken was bij onder andere At The Drive-In, Bloc Party en Melvins. De productie is open en groots tegelijk. Het geluid wordt grotendeels gedomineerd door een bas met een … Lees verder Moaning – Uneasy Laughter
Wil je in een notendop begrijpen waar Shht voor staat, ga dan naar de Facebookpagina van Studio Brussel en zoek de cover die de Belgische band in een benauwd keldertje speelde van Bohemian Rhapsody. Het idee om dat nummer te coveren is al op zijn zachts gezegd bijzonder, wat Shht er van maakt al helemaal. Eenmaal aangekomen bij ‘He’s just a poor boy from a … Lees verder Shht – Noneketanu
MuziScene magazine 